Een groeiende verzameling kaartjes

Een groeiende verzameling kaartjes

Dit weekend gaat er weer een kaartje op de post, misschien wel twee. Naar 2 mensen die ik helemaal niet ken, of ik kom toevallig een bekende tegen bij het opvragen van een adres in de app van Ontvang een Kaartje. Dat is dan weer een leuke verrassing, alhoewel ik het ook leuk vind om naar onbekenden een kaartje te sturen. Een kaartje met een kort berichtje, waarvan je weet dat die een paar dagen later op de mat of in de brievenbus ploft.

Inmiddels heb ik 10 kaartjes ontvangen, hele verschillende kaarten. In mijn omschrijving heb ik vermeld dat ik graag lees, dus ik krijg kaarten met boeken. Of met energieke oudere mensen, omdat ik in de ouderenzorg werk. Ieder kaartje is weer een kadootje in de brievenbus. Ik vind het leuk om post te ontvangen, leuk om die berichtjes te lezen.

Ontvang en stuur je ook graag kaartjes, dan kun je je natuurlijk ook aanmelden. Wie weet ontvang je wel een keer een kaartje van mij! En denk je, ‘Aukje, je hebt toch gewoon mijn adres?!’, dan mag je me natuurlijk altijd een hint sturen en wie weet komt er ook een keer een kaartje jouw kant op. 🙂

Terugkijken naar april

Terugkijken naar april

Het is alweer 1 mei (Joris wordt vandaag 40, hiep hiep hoera!) en ik neem even de tijd om stil te staan bij de vorige maand. De maand waarin het Corona-virus ons dagelijks leven beheerst en ik soms het gevoel heb ik een film te leven. Het voelt dan zo surrealistisch, net alsof je een beetje boven alles zweeft en kijkt naar al die vreemde dingen die gebeuren. In deze rare tijd zoek ik naar houvast (of focus, zoals je hier kunt lezen). En mijn maandelijkse terugblik is een fijn moment om vast te houden.

Instagram

Mijn ‘jaarproject’ om iedere dag een foto te maken loopt nog steeds. De collectie wordt steeds groter. Dit zijn mijn favorieten van april:

Samen met Mees de auto ophalen bij de garage, we maken er een fijne wandeling van.
Lekker in de tuin gewerkt en verschillende stekken tegengekomen, zoals deze die goed doorgroeit.

Online borrelen, voor de eerste keer. Natuurlijk niet ideaal, maar in deze tijd een gezellige bezigheid.
Wandelen met de hond en dan hierin belanden. Ik vind dat echt genieten, zulke mooie plekjes dicht bij huis.

Boeken

Boeken lezen lukt me altijd wel, maar als de zon schijnt gaat het nog net even wat beter. Heerlijk buiten in de zon met mijn ereader. Zo fijn om dan te verdwijnen in een goed boek. Zo las ik DNA uit, kreeg De kunst van het verdwijnen na het lezen 3 sterren, dook ik in een andere wereld met Een stralende toekomst en begon ik aan Zon, uit de Zeven Zussen-serie. Heel verschillende boeken waarin de ene me meer aansprak dan de andere.

Ik merk trouwens dat ik wel even klaar ben met de thrillers en daardoor wat meer andere boeken ga lezen. Maar mezelf kennende zal er binnenkort wel weer een spannend boek voorbij komen.

Netflix

Zoals ik vorige maand al schreef zaten we het einde van seizoen 3 van A-Typical en stevenden we af op een zwart gat. Inmiddels zijn we uit het gat gekropen en zijn we begonnen aan een nieuwe serie, namelijk Grace & Frankie. Daar zag ik al verschillende afleveringen van, maar dat was al weer een hele tijd geleden. Dus zijn we deze nu met z’n viertjes aan het kijken.

Verder zag ik veel berichten voorbij komen over Tiger King en daardoor werd ik eigenlijk wel nieuwsgierig. Want waar was nu die ophef over, was het niet gewoon een hele saaie documentaire over een hele rare man? Mijn nieuwsgierigheid won en inderdaad, het is een documentaire over een hele rare man. Alleen is die documentaire alles behalve saai. Ik ben echt van de ene in de andere verbazing gevallen. Het verhaal kent rare wendingen en bijzondere verhalen. Dus twijfel je nog, begin gewoon aan de eerste aflevering en kijk wat je ervan vindt. Misschien vind je het helemaal niets, of je blijft kijken.

Blogberichten

Regelmatig neus ik wat rond in de statistieken van mijn blog. Het voelt toch als een soort waardering dat er bezoekers op je blog komen en er wordt doorgeklikt op andere berichten. De berichten die de afgelopen maand het meest werden bezocht zijn deze:

En zo is april afgesloten en gaan we door met mei. Ik ben erg benieuwd wat deze maand ons gaat brengen, vooral wat betreft de Corona-maatregelen. Hoe zal het gaan als de kinderen weer naar school gaan, als er weer gesport mag worden? Hopelijk komt er rustig aan steeds weer wat bij, gaan we hier met z’n allen heel goed mee om en komt het einde (zal het ooit helemaal overgaan?) in zicht.

Wat te doen in mei, op zoek naar wat meer focus

Wat te doen in mei, op zoek naar wat meer focus

Voor mij blijft het een kleine worsteling, focus en structuur houden. Nou ja, structuur zit er wel redelijk in, zodra ik daar van afwijk, gaat het niet zo lekker. Ik wilde eerst ‘mis’ typen, maar dat is wel heel dramatisch.

Maar goed, de meivakantie is bijna voorbij en het gedeeltelijk naar school gaan komt steeds meer in zicht. Dat betekent weer een nieuwe situatie. Ik denk echt wel dat het goed is voor onze twee jongste kinderen om weer naar school te gaan. Wel ben ik erg benieuwd hoe dit zal gaan lopen. Maar na de mail, die we vandaag van school kregen, heb ik wel het gevoel dat er goed is over nagedacht. En dat is toch al stap 1.

Om mezelf wat meer focus te geven de komende maand, een maand met weer wat veranderingen, wil ik eens vooruitkijken naar wat ik die maand wil doen. Want ik begin vol enthousiasme ergens aan, wat vervolgens in elkaar zakt. Door het hier onder de aandacht te brengen, breng ik het bij mezelf ook weer onder de aandacht en wie weet helpt het me om door te zetten.

  • Mijn bullet journal weer tevoorschijn halen. Het is me niet gelukt om daar een routine van te maken, weet ook niet helemaal zeker of ik dat wel wil. Toch wil ik er wel weer mee aan de slag, want ik vind het wel leuk om te doen.
  • Meer mediteren, daar meer de tijd voor nemen. Het schiet er nu snel bij in, terwijl het me wel helpt om wat meer rust in mijn hoofd te krijgen. En ik merk dat dit toch het beste gaat met een oude bekende.
  • Lekker blijven lezen, dat lukt me regelmatig en wil ik ook zeker blijven doen. Heerlijk om jezelf te verliezen in een boek.
  • Bezig blijven met mijn blog, omdat het een fijn middel is om dingen van me af te schrijven of om lekker mee te puzzelen.
  • Regelmatig een kaartje versturen, via Ontvang een Kaartje, maar ook via mijn eigen adressenboek.
  • Weer wat vaker gaan wandelen (samen of alleen), vroeg op pad om de bossen in te gaan. En dan zonder die spiegelreflexcamera, dat wordt ‘m toch niet.

Een mooi lijstje zo, genoeg om mee aan de slag te gaan, maar niet zoveel dat het teveel wordt. Want er wordt natuurlijk ook gewerkt en zoiets als een opvoeding van 3 kinderen staat ook nog ergens op een lijstje. 😉

Dus wat wil ik gaan doen komende maand?

Foto door Bich Tran via Pexels

Gelezen: Een stralende toekomst – Rebecca Makkai

Gelezen: Een stralende toekomst – Rebecca Makkai

Via Bookchoice kwam ik terecht bij dit boek van Rebecca Makkai. En bij het op mijn ‘wil ik lezen’ lijst zetten bij Hebban zag ik dat het goede reviews had. Ik ben gevoelig voor goede reviews. Hoe meer sterren, hoe hoger het boek op mijn lijst komt. Mijn nieuwsgierigheid was dus gewekt.

Maar eerst even kort waar het boek over gaat:

Chicago, 1985. Yale werkt bij een museum en staat op het punt om een bijzondere collectie binnen te halen. Maar terwijl zijn carrière een hoge vlucht neemt, woekert de aidsepidemie. Na de begrafenis van zijn goede vriend Nico wordt Yales vriendenkring snel kleiner, totdat hij alleen Fiona, Nico’s jongere zus, over heeft.

Dertig jaar later gaat Fiona in Parijs op zoek naar haar dochter die haar niet meer wil spreken. Daar logeert ze bij een vriend, die fotograaf was in Chicago in de jaren 80 en wordt zo opnieuw geconfronteerd met de verwoestende effecten die de aidscrisis heeft gehad op haar leven. De verhalen van Yale en Fiona komen op verrassende en ontroerende wijze samen in een onvergetelijk slot.

Zoals je hierboven kunt lezen, speelt het verhaal zich in twee tijden af. Je wordt teruggevoerd naar de jaren ’80 en duikt in de wereld van Yale en zijn vriend Charlie. Een wereld waarin ik niet veel herken, maar die zo goed wordt omschreven dat het je mee neemt. Vooral in de wereld van Yale, de hoofdpersoon, hoe hij zijn leven leeft. En vooral ook wat hij allemaal meemaakt.

Dat wat hij meemaakt wordt in de loop van het boek steeds heftiger en heeft veel indruk op me gemaakt. Het verhaal start in 1985 en brengt je terug naar de tijd dat de ziekte aids steeds meer voorkomt. De effecten van die ziekte zijn verschrikkelijk, hoe veel impact het heeft wordt in het boek verteld.

Maar het boek heeft dus nog een tijdlijn, want je reist tussen 1985 en 2015. Waarbij in 2015 nog steeds de gevolgen van 30 jaar geleden te merken zijn. Hoeveel invloed het heeft gehad op het leven van Fiona en hoe zij daar mee omgaat. Allebei de verhaallijnen spreken me aan en het tijdreizen verloopt soepel. Geen rare overgangen, per hoofdstuk staat duidelijk vermeld in welk jaar je bent. Alhoewel je dat ook aan de verhalen duidelijk kunt merken.

Het boek heeft indruk op gemaakt, het heeft duidelijk gemaakt wat voor heftige tijd het was in de jaren ’80. Het is mooi verteld hoe zo’n heftige tijd jaren later nog invloed kan hebben op een leven.
Omdat het zoveel indruk op me maakte, het boek goed was geschreven en omdat het een boeiend en interessant verhaal is, krijgt het van mij 4 sterren. Ik vind het zeker een aanrader!


⭐⭐⭐⭐

In vakantiestand?

In vakantiestand?

Ken je dat? Dat je graag een blog wil schrijven, maar totaal geen ideeën hebt? Dat je overal rondkijkt, maar er totaal geen inspiratie vandaan haalt. In die fase zit ik nu en eerlijk gezegd irriteert me dat een beetje. Terwijl die irritatie volkomen onterecht is.

Gisteren ging mijn weekje vakantie van start en ik merk dat mijn hoofd nog niet in vakantiestand is, die draait nog lekker door, waardoor ik vroeg wakker ben. Maar dus niet alleen vroeg wakker, er is ook geen ruimte voor nieuwe inspiratie. Die rust is er gewoon nog niet. Gisterochtend maakte ik daarom al een wandeling door de bossen met de hond. Ik nam de spiegelreflexcamera mee, dat was al een hele tijd geleden dat ik die had gebruikt.

Het was fijn om even door de bossen te dwalen, te genieten van de zon die door de bomen schijnt, te luisteren naar de vogels* om me heen. En als je lekker vroeg gaat, kom je niet veel mensen tegen.

Vannacht sliep ik al beter, alhoewel ik wel weer vroeg wakker ben. Maar ach, ik ben nu eenmaal een ochtendmens. Ik geniet van de rust en stilte in de ochtend. Mijn hoofd staat nog niet helemaal stil, toch lijkt het al wat rustiger dan gisteren. Het mooie weer van vandaag zal helpen. Heerlijk met een boek in de zon, wat aanrommelen in de tuin. Oh, en ik geloof dat er een tuincamping geopend gaat worden vandaag. Daarover vast nog meer.

Hieronder nog wat foto’s van mijn wandeling van gisteren, nog wel wat onwennig met die grote camera. Maar het licht was erg mooi.

voorjaar20206
voorjaar20203
voorjaar2020
voorjaar2020_2

* Een leuke tip: via de Vogelbescherming kun je nu gratis vogelcursussen volgen. Leerzaam en leuk, want zo kun je vogels beter en sneller herkennen. Ik ben inmiddels aanbeland bij les 3 van de cursus Vogels in Nederland.

Pin It on Pinterest