Gelezen en (niet allemaal) goed bevonden #4

Gelezen en (niet allemaal) goed bevonden #4

Deze keer ben ik niet enthousiast over alle boeken, en dat hoeft natuurlijk ook niet. Niet alles wat je leest is even leuk of mooi. Heb ik bij het begin van een boek al het gevoel dat het niets gaat worden, dan lees ik het vaak niet uit. Maar ja, als je dan al halverwege bent, dan ga ik toch maar door. 

Hieronder weer vier boeken die ik heb gelezen.

Die zeven zussen blijven me grijpen, wat zijn dit toch heerlijke boeken. Deze keer het verhaal over Cece, de zus die ik in de andere boeken maar een beetje irritant vond, heeft met haar zoektocht mijn hart wel een beetje gestolen. Ik blijf het bijzonder vinden hoe een historische roman in deze boeken wordt verwezen. Iedere keer is het weer een mooie reis terug in de tijd.

Na een mooie roman was ik toe aan wat meer spanning en kwam ik uit bij De Laatste Zet. In het begin een vermakelijk boek. Wel spannend, maar niet zo dat ik het boek niet weg kon leggen. Totdat er een paar wendingen in het verhaal kwamen, die ik niet helemaal aan zag komen. Het boek steeg meteen een ster, een verrassend boek dus.

Ik had de smaak van spannende boeken te pakken en koos daarom voor ‘Zoek Naar Mij’. Blijkbaar uit de serie van Detective D.D. Warren, maar gelukkig zitten er niet zoveel verwijzingen in naar eerdere boeken, dus is het prima los te lezen. Ook deze kreeg van mij 4 sterren, omdat het van het begin af aan spannend was en het voor mij pas aan het eind duidelijk werd hoe het nu eigenlijk allemaal in elkaar zat.

Ik geef niet zo snel maar 2 sterren en het voelt ook een beetje vervelend, maar ik vond dit boek wat tegenvallen. Is het in het begin een heel persoonlijk verhaal, wat echt wel raakt. Aan het eind wordt het meer een theoretische beschouwing. Terwijl ik meer benieuwd ben naar de persoonlijke gevoelens en ervaringen van de schrijfster, worden er ineens allerlei bronnen en onderzoekers aangehaald. Misschien kwam het toch allemaal te dichtbij? 

Huis te koop

Huis te koop

Gisteren was het zover. Na een uitgebreide opruim-, schoonmaak- en fotografiesessie kwam er een bord in de tuin. Niet bij ons, maar recht aan de overkant. We krijgen dus nieuwe overburen.

Terwijl het te koop-bord vrolijk wappert in de wind, vraag ik me af wie onze nieuwe overburen zullen worden. Komt er een gezin wonen met kinderen van dezelfde leeftijd als die van ons (daar hebben onze kinderen de hoop op gevestigd), komt er een jong stel (misschien wel een mooi oppasadresje voor de oudste?) of juist een stel waarbij de kinderen al het huis uit zijn?

Ik ben dus behoorlijk nieuwsgierig aangelegd en kijk dan soms toch of de makelaar niet langs komt voor een bezichtiging. Of er auto’s wat langzamer rijden om te kijken, of er mensen even langs het huis fietsen of lopen.

Om mijn nieuwsgierigheid nog wat extra aan te wakkeren is er aanstaande zaterdag een open huis. Ik denk dat ik ergens een mooi plekje op zoek om het eens onopvallend te bekijken, om te zien of ik onze toekomstige overburen kan spotten.

Misschien is het wel een slechte eigenschap, die nieuwsgierigheid. Maar het lukt me niet om dat te onderdrukken. Daarbij hebben we ook een vrij rustige straat, alles kabbelt hier rustig voort. Dus een huis dat te koop komt, geeft weer wat meer beweging. En het is ook wel een positieve nieuwsgierigheid, op een goede manier benieuwd naar nieuwe mensen in de straat, die een fijn plekje kunnen vinden om te wonen.

Vrijdagdilemma #4

Vrijdagdilemma #4

In een boekje van Flow Magazine kwam ik allerlei vragen en dilemma's tegen. Die dilemma's brachten met op het idee om deze te verwerken in een regelmatig terugkerend onderwerp, namelijk het vrijdagdilemma. Welke dilemma komt er deze week aan bod en waar zou ik voor kiezen?

En waar zou jij voor kiezen? Of heb je een dilemma wat je aan me voor wil leggen? Laat het me weten in de reacties.

Een keuze maken tussen een winkelwagentje met een kapot wiel en natte sokken. En dat je daar elke dag mee te maken hebt. Wat zou jij kiezen?

Dat kapotte wieltje aan zo’n winkelwagen is natuurlijk ontzettend irritant. Dat ding stuurt steeds de verkeerde kant op en is ook maar zwaar voort te duwen. Ik zie mezelf al ploeteren door de supermarkt. Maar ik denk dat ik dat wel aan kan, iedere dag. 

Die sokken, die natte sokken. Dat lijkt me veel erger. Ik kan al niet zoveel hebben aan mijn voeten. En het idee dat je de hele dag natte sokken moeten dragen, dat is toch helemaal verschrikkelijk. Volgens mij heb je dan ook de hele dag koude voeten, brrrrr. 

Nee, doe mij dat winkelwagentje maar. Lekker ongemakkelijk door de supermarkt, zwoegend achter zo’n wagentje, maar wel met droge sokken!

 

Rust vinden in dat wat je hebt

Rust vinden in dat wat je hebt

Een zin die zomaar even in me opkwam. Nou ja, niet helemaal zomaar, er zit natuurlijk wel een verhaal achter. Maar voor mij is dit wel een zin om te onthouden.

Ik ben namelijk altijd op zoek naar van alles, nieuwe uitdagingen, andere omgevingen. Nog voordat ik het ene goed heb afgerond, wil ik al door naar het volgende. Als iemand aan mij vraagt of ik graag nieuwe uitdagingen aan ga, dan kan ik dit volmondig met ja beantwoorden. Wat op zich een goede eigenschap is, ik ben niet bang voor nieuwe dingen. Maar die eigenschap wordt dus minder goed, als je wel steeds die uitdagingen aangaat en ze vervolgens niet afmaakt om weer door te gaan naar een volgende uitdaging. 

Dit besef sluimert al wat langer door mijn hoofd, maar het lukte me ineens om het beter te omschrijven. Want het steeds iets anders willen gaat bij mij niet werken. Dat betekent niet dat ik geen uitdagingen aan kan gaan, maar die moet ik juist zoeken in datgene wat ik al heb. Dat wat ik al heb steeds verder ontwikkelen en zo de rust vinden. 

Want ik houd dan misschien van uitdagingen, ik houd ook van rust. Rust in mijn hoofd, alles wat rustig op zijn plekje valt. Dingen kunnen niet rustig op hun plekje vallen, als dat plekje steeds verandert of overhoop wordt gehaald. En dit besef geeft al rust en zin om met van alles aan de slag te gaan. Om verder te ontwikkelen, beter te maken. 

Voor mezelf is dit een mooi inzicht, een mooi zinnetje dat in mijn hoofd kwam. En daarom schrijf ik het hier dan ook op, zodat ik het terug kan zien en mezelf er aan kan herinneren als dat nodig is. 

Klein geluk #mei

Klein geluk #mei

Dit weekend genieten we van een heerlijk zomers weekend. Mei is inmiddels afgesloten, juni is van start en we zijn op weg naar de zomermaanden. Ik geniet van de lente, maar merk dit weekend dat ik weer uitkijk naar de zomer, naar warme lome dagen.

Maar eerst kijk ik nog even terug aan de hand van de ‘klein geluk’ momenten van de afgelopen maand en mijn favoriete foto’s.

  • de maand begon in Bruinisse, heerlijk genieten van een midweekje
  • ik las verschillende fijne boeken (en doe dat nog steeds, binnenkort een nieuw overzicht)
  • de zon komt regelmatig tevoorschijn, grappig om te zien dat dit regelmatig voorbij komt in mijn momenten van klein geluk
  • fijne werkdagen, die een goed gevoel achterlaten
  • geniet ik met en van ons gezin. In de drukte van alledag wil ik dat wel eens vergeten, dat genieten. En dat is dan ook één van de redenen om dit klein geluk op te schrijven, want het is zo belangrijk om te blijven genieten van al dat moois om je heen.

Pin It on Pinterest