Mijn kampeergeschiedenis, deel 2

Mijn kampeergeschiedenis, deel 2

Het is zover, het tweede deel van mijn kampeergeschiedenis. Ging het eerste deel over het kamperen in mijn kindertijd, nu maken we een sprong in de tijd. Want de eerste keer dat ik weer ga kamperen is samen met Joris, ik geloof in 2001. We kopen een tent, lenen de cognackleurige kadettilac van mijn vader en rijden richting Frankrijk.

Het eerste jaar samen kamperen

Zelf was ik nog niet vaak in Frankrijk geweest, maar het was een logische vakantiebestemming. Joris was er al vaker geweest en een groot deel van Nederland vertrekt ieder jaar richting Frankrijk, dus waarom wij niet?

Dat eerste jaar vond ik het nog wel een erg spannende onderneming. Joris had zijn rijbewijs nog niet en ik had nog nooit buiten Nederland auto gereden. Dus die eerste klim bij Luik vond ik al een hele uitdaging. Maar het ging allemaal goed, irriteerden wel wat vrachtwagenchauffeurs, en we kwamen veilig aan bij onze bestemming in de Vogezen.

Met de tent naar Frankrijk

Frankrijk beviel me uitstekend, dus ook de jaren die volgden trokken we met z’n tweetje er op uit, met de tent. Omdat ik niet zo van het lange rijden ben, verbleven we vooral in het noorden en midden van Frankrijk. Maar daar is ook voldoende te zien en te doen. We bezochten verschillende kastelen, keken zelfs vanuit de camping uit op het kasteel van Beynac. Wandelden door stadjes en lazen veel boeken op een stoeltje bij de tent. Nou ja, dat laatste doe ik vooral, heerlijk vind ik dat.

De boeken zijn inmiddels ingewisseld voor een ereader

Lekker rustig aan

Joris en ik zitten wel behoorlijk op één lijn wat betreft vakantie. We vinden het leuk om wat van de omgeving te zien, rond te slenteren in een stadje, maar houden ook van het leven op de camping. Lekker wat lezen, op het gemakje koken en ’s avonds voor de tent wat drinken en gezellig wat bijpraten (als mijn boek tenminste niet te spannend is 🙂 ). Lekker rustig aan, echt een tijd om even uit te rusten en nieuwe energie op te doen voor na de vakantie.

Wandelen door mooie straatjes

Bij sommige dingen hebben we wel wat andere ideeën. Zo wil ik onderweg altijd even stoppen bij een wegrestaurant voor wat eten, maar gaat Joris liever ergens picknicken. Zo denken we ook over afstanden die we af leggen. Zo wil hij het liefst helemaal naar Zuid-Frankrijk. Maar dat zie ik niet echt zitten, waarom zo ver rijden als je dichterbij ook genoeg kunt vinden?

In de jaren die volgden zijn we wel eens verder gereden dan het noorden en midden van Frankrijk, maar vaak is dat niet gebeurd. Wie weet, ooit, in de verre toekomst, als we weer zonder kinderen op vakantie gaan. Want op vakantie met de kinderen, dat wordt natuurlijk deel 3 van mijn kampeergeschiedenis.

Terugkijken naar juni

Terugkijken naar juni

Juni was een maand waarin alles nog een beetje meer begon te wennen, het aangepaste leven in Corona-tijd. En konden we weer na gaan denken over vakantie. Want na alle gebeurtenissen ben ik daar wel aan toe. Het hakt er stiekem in, vooral in mijn hoofd. Ik merk het steeds meer en tel stiekem al een beetje af.

Dat tellen duurt nog even, eerst maar eens terugkijken op de afgelopen maand.

Instagram

Ik ben weer aan het stoeien met Instagram, wil daar graag een soort structuur aanbrengen, maar dat wil me niet lukken. Ik kan er ook niet goed de vinger op leggen. Bij mijn laatste foto’s ben ik ook afgestapt van het vierkante formaat, maar weet ook niet zo goed of ik daar wel zo blij mee ben. Ik besloot wel om te stoppen met mijn 366-dagen-project. Het geeft me een soort van rust dat ik niet elke dag een foto moet maken.

Bloemenexplosie in de voortuin
Met de middelste naar de stad, gezellig!
Plantjes stekken, altijd leuk als het lukt
Nog steeds genieten van de klaprozen

Boeken

In juni plaatste ik alleen een bericht over ‘Sluit alle deuren’ van Riley Sager en dat boek las ik eind mei. Maar ik heb zeker wel gelezen de afgelopen maand. Zo las ik ‘Even goede vrienden‘, geschreven door Jane Fallon. Een heerlijk boek over liefde, verraad en wraak. Mocht je nog een fijn boek zoeken om te lezen tijdens de vakantie, dan is dit echt een aanrader.
Ook las ik via Hebban ‘De Stagiair‘ van Helen Monks Takhar. Over dit boek ben ik minder enthousiast. Van niet zo boeiend in het begin tot eigenlijk iets te heftig op het eind.
Maar de leesmaand juni kon ik wel goed afsluiten met ‘Het Bloemenmeisje‘, geschreven door Anya Niewierra. Een mooi en bijzonder verhaal met allerlei spannende ontwikkelingen. Ontwikkelingen die ik aan het begin van het boek niet had verwacht. Het is een pakkend verhaal en daardoor een boek dat je niet gemakkelijk weglegt.

Netflix

Het was, wat Netflix betreft, de maand van de slechte film. We kijken niet zo vaak films. De meeste duren te lang om goed te combineren met de bedtijden van de meiden. Heb je tips van goede films voor 12 jaar en ouder die anderhalf uur duren, ze zijn welkom! Maar goed, die slechte film dus.

De meiden waren een avondje uit logeren, dus hadden we mooi tijd om de Penoza-film te bekijken. Ben je fan van de serie en heb je de film nog niet gezien? Doe het niet! Van de serie heb ik echt genoten, bij de film heb ik zelfs gedacht om ‘m maar gewoon uit te zetten. We keken ‘m uiteindelijk helemaal, maar het kostte mij echt wel wat moeite.
De avond erop keken we naar Vals, samen met de meiden die weer thuis waren. Laten we het er maar op houden dat dit weekend alleen maar uit slechte films bestond. Ik ben er wel weer even klaar mee.

Blogberichten

De zomervakantie en het kamperen is een onderwerp wat, volgens mij, ben meer mensen leeft. De berichten hierover worden goed bezocht. En ook leuk dat er reacties op komen, dat voelt iedere keer weer als een stukje waardering.

De berichten die de afgelopen maand het meest werden gelezen zijn:

En zo kabbelen we rustig door naar de zomervakantie. De laatste schooldagen komen al in zicht, het afscheid van groep 8, kadootjes voor juffen en meesters. Genoeg om naar uit te kijken en over na te denken. En we tellen af naar onze kampeervakantie. Die komt ook steeds dichterbij.

Om vrolijk van te worden

Om vrolijk van te worden

Het gebeurt me wel eens, dat ik me niet zo vrolijk voel, teveel pieker, chagrijnig ben of even klaar ben met alles. Als ik dat voel, dan kan het lastig zijn om daar uit te komen. Omdat ik dan weer baal, omdat ik me zo voel. En omdat ik vind dat ik me te vaak zo voel, ben ik regelmatig op zoek naar dingen om vrolijk van te worden. Nu weet ik niet of vrolijk precies het juiste woord is, maar lees het dan maar als ‘happy’, dat geeft misschien wat beter het gevoel weer waar ik naar op zoek ben.

Dat ‘happy’ komt ook terug in de naam van de roller ball, die ik gisteren binnen kreeg. Ik geloof in de kracht van geuren en hoe deze invloed kunnen hebben op jouw gevoelsleven. Dus toen ik deze roller ball van Tisserand met de naam ‘Happy’ voorbij zag komen, besloot ik het toch maar eens te proberen.

En in die probeerfase zit ik nu nog steeds, want ik heb ‘m nog niet gebruikt. Over ongeveer een maand kan ik er meer over vertellen, dan zijn er vast wel weer wat momenten voorbij gekomen waarbij ik ‘m nodig heb. Eens zien of het net even een zetje kan geven.

Als ik hier zeg dat ik even 10 minuten ga mediteren, liggen de meiden altijd dubbel van het lachen. Ik weet niet wat voor beeld ze erbij hebben, het schijnt nogal komisch te zijn. Het weerhoudt me er niet van om toch te mediteren en dit doe ik eigenlijk altijd met een app.

Afgelopen week kwam ik de app Serenity tegen. Deze had goede reviews, dus ik besloot om deze maar eens te proberen. Waar ik vooral even aan moet wennen, is de vrouwenstem. Bij andere apps was het steeds een man die de meditatie begeleidde. Maar deze vrouwenstem is prettig en rustgevend, fijn om naar te luisteren. De oefeningen zijn in deze app net weer anders en bij iedere meditatie sluit je af met iets waar je dankbaar voor bent.

Die dankbaarheid kom ik nu ook tegen in de Broednest-app. Misschien ben je al wel bekend met de website SoChicken. Vanuit deze website is een app ontwikkelt waarin je op een overzichtelijke manier op weg gaat naar een leuker leven.

In de app worden challenges, bundels en gidsen aangeboden. Hiervoor kun je je aanmelden en kun je stap voor stap door, bijvoorbeeld, een bundel. Gisteren ben ik gestart met de bundel ‘Elke dag dankbaar’ en schreef ik me in voor de challenge ‘Elke dag een beetje dankbaar’. Dit kostte me 2 eieren, van de drie die je dagelijks krijgt.

Die eieren vind ik een mooi systeem, het zorgt ervoor dat je niet met van alles aan de slag gaat, waardoor je je overzicht en daarmee je motivatie verliest. Het klinkt als een beperking, maar ik kom er prima mee uit.

Voor het gebruik van deze app betaal je maandelijks 10 euro en het is ieder moment opzegbaar. Ik zit nu voor mezelf in de uitprobeer-fase. Kijken of het werkt voor mij. Als dat niet zo is, dan kan ik het zo opzeggen.

Waar het eigenlijk op neer komt is dat ik meer positiviteit wil, positiever wil denken. Als de dingen die ik hierboven noemde me daarbij helpen, dan is dat mooi. Uiteindelijk wordt het, hopelijk, een meer natuurlijke manier van denken en doen. Het blijft oefenen, bezig blijven en opletten dat ik me niet te snel laat beïnvloeden door piekeren, chagrijnig zijn. Alhoewel een baaldag af en toe ook wel nodig zal zijn. 🙂

Foto door Kaboompics .com via Pexels

Mijn kampeergeschiedenis, deel 1

Mijn kampeergeschiedenis, deel 1

Dat we, door de wijziging van onze zomervakantie, ineens zo druk bezig zijn met kampeerplannen, komt natuurlijk niet zomaar uit de licht vallen. Joris en ik hebben allebei al een hele kampeergeschiedenis, waardoor de aankoop van een tent niet zo’n vreemde keuze is. In dit bericht vertel ik je meer over mijn kampeergeschiedenis, die gaat al ver terug. 🙂

Met de paplepel

Want dat kamperen is er met de paplepel ingegoten. Samen met mijn ouders gingen we bijna (ik geloof dat er in deze historie nog een huisje in Frankrijk tussendoor komt) altijd met de tent op vakantie. Dat was een hele onderneming, want dat was altijd met een behoorlijk aantal familieleden. Die dan ook weer met ieder gezin een tent of caravan hadden. Altijd genoeg speelkameraadjes in de buurt dus. Ik kijk dan ook met een fijn gevoel hierop terug, terwijl ik er niet eens zoveel van kan herinneren.

Aan de wandel

Wel dat we na het eten altijd met een hele groep gingen wandelen, zingend en volop kletsend. En volgens mij was het in Luxemburg dat we altijd langs de kamperfoelie kwamen, dat rook zo heerlijk. Die camping in Luxemburg bestaat nog steeds, een nichtje is er zelfs vorig jaar (of het jaar daarvoor?) nog geweest. Daar loopt ook een fijn beekje langs, met water net boven je enkels. Ideaal om dammen te bouwen en bootjes gemaakt van flessen te laten varen. Waarschijnlijk daarom dat ik een beekje in de buurt van een camping echt een pluspunt vind.

De geur van hondenpoep

Wat voor mij ook een groot pluspunt is, nog groter dan het beekje langs de camping, is de zee. Misschien ook wel voortkomend uit mijn kampeergeschiedenis, want we hebben vaak gekampeerd in Groede, op camping Groede. Ik kan me niet herinneren dat die camping vroeger zo groot was. Als ik nu de site bezoek vind ik het een behoorlijk flinke camping en zou ik er zelf niet zo snel voor kiezen.

Wel weet ik nog goed dat er een paadje vanaf de camping naar zee ging. Ook daar hangt een geurherinnering aan, alleen niet zo’n prettige. Het stonk er namelijk altijd naar hondenpoep. Maar het vooruitzicht van de zee liet die geur snel vergeten.

Nooit meer

Een kampeervakantie, die bij verschillende familieleden nog goed in het geheugen staat, is een vakantie in Zeewolde. Wat ik me vooral herinner is een plek met jonge bomen. Die stonden er nog niet zo lang, in die nieuwe provincie. Doe daar nog koud en regenachtig weer bij en het wordt een vakantie om nooit te vergeten. En dan vooral vanwege die kou. Volgens mij mochten we met de hele familie nog eens terugkomen met beter weer, ik geloof niet dat er iemand van dit aanbod gebruik heeft gemaakt. Flevoland heeft dus geen warm gevoel bij mij achtergelaten.

Voor mijn ouders was deze vakantie ook de reden op het jaar daarop met de bus op vakantie in Spanje te gaan. Dat beviel zo goed, de tent kwam niet meer van de zolder. Nou ja, misschien kreeg hij nog een nieuwe eigenaar, dat weet ik eigenlijk niet.

Bij mij kwam het kamperen uiteindelijk weer terug, maar dat stukje kampeergeschiedenis bewaar ik voor een volgende keer.

Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

De berg foto’s groeit gestaag door. Het gaat zo gemakkelijk, foto’s maken. En dan kom ik ook nog eens van alles tegen wat ik op de foto wil zetten (en dan nog gebeurt het me dat ik achteraf bedenk dat ik ergens een foto van had moeten maken).
Ik keek eens door de verzameling van de afgelopen weken en kwam er een aantal tegen die ik leuk genoeg vond om hier even te delen. Een beetje van alles wat dus.

Een tropisch plaatje, het lijkt wel een vakantiefoto. Maar nee hoor. Gewoon in de achtertuin van mijn ouders, op anderhalve meter afstand in het zonnetje. 🙂 Mocht ik een keer een erg zomers plaatje nodig hebben, dan kan ik deze daar mooi voor gebruiken.
Een avondwandeling, langs één van de mooiste vennen in Oisterwijk. Met een fijn zonnetje erbij is dat een prima tijdsbesteding in de avond.
Tegenover mijn werk staat een oud klooster met een mooie tuin, waar ik regelmatig met bewoners ga wandelen. In deze tuin staat ook dit beeld, een beetje verstopt tussen het groen.
Als je dan na hele lange tijd weer een keer in Tilburg komt om wat zomerkleding te kopen met onze middelste, dan hoort daar ook een bezoekje aan De Frietboetiek bij. Volgens mij nog steeds de lekkerste friet van Tilburg.
En als je al lang niet meer in Tilburg bent geweest, blijkt dat er van alles wordt gebouwd waar weer andere dingen voor moeten wijken. Zoals deze huizen met allerlei mooie details.
Deze klaprozen kom ik steeds op weg naar mijn werk tegen. Tenminste, zolang ze nog in bloei staan. Iedere klaproos die ik onderweg zie, geeft me een goed gevoel. Afgelopen week stopte ik maar eens een keer om er een aantal op de foto te zetten.

Waarschijnlijk ben ik niet de enige met een steeds groeiende verzameling. Misschien heb jij inmiddels ook wel een hele bulk foto’s verzameld? Ik sla deze nu op in Google, daar heb ik extra opslagruimte. Voorheen gebruikte ik voor mijn foto’s altijd Flickr. Hoe doe jij dat, waar sla jij jouw foto’s op?

Pin It on Pinterest