In mijn eentje naar Leiden

In mijn eentje naar Leiden

Zaterdagochtend stapte ik in de trein voor een best wel lange rit naar Leiden. Want dat was de eindbestemming voor dit weekend, een weekendje helemaal alleen de toerist uithangen.

‘Waarom zou je dat doen?’ vraag je je misschien af. Dat vind ik lastig uit te leggen, maar ik vind het gewoon erg prettig om helemaal alleen te zijn. Om even met niemand rekening te houden en te doen wat ik zelf wil. En dat klinkt misschien heel egoïstisch en dat is het misschien ook wel. Toch merk ik, het was de eerste keer dat ik zo lang alleen op pad ging, dat het me helpt om even tot mezelf te komen.

Alhoewel dat nog best lastig was, want het lukte me die zaterdag nog niet zo goed om te onthaasten. Om toe te geven aan het alleen zijn, het rustig aan doen en genieten. Vooral het avondeten vond ik lastig, ik was dan ook zo klaar. Mocht ik dit vaker gaan doen, dan neem ik gewoon een boek mee. 🙂

Maar na een fijne avondwandeling door de stad, begon de rust steeds meer te komen. En dat dwalen door de stad heb ik volgende ochtend weer hervat. Na het ontbijt, het inpakken en het uitchecken, trok ik er weer op uit. Heerlijk is dat op zondagochtend, als de stad net weer tot leven komt. Straatje in, straatje uit en steeds verbazend over al die mooie huizen en gebouwen. Leiden is wat dat betreft echt een heerlijke stad, er is zoveel moois te zien.

Na dat dwalen trakteerde ik mezelf op een Chai Latte met cheesecake. Zo kon ik mooi even de tijd overbruggen tot de winkels open zouden gaan, want ik wilde nog wel even winkelen. Maar daar ben ik niet meer zo goed in, merk ik wel. Behalve dan in de Dille & Kamille, daar kan ik heerlijk rondneuzen. Op de één of andere manier vind ik dat altijd een heel rustgevende winkel.

Uiteindelijk besloot ik dat het genoeg was geweest en stapte ik weer in de trein richting Brabant. Het was een fijn weekend, maar ik verheugde me er ook op om weer naar huis te gaan.

Hieronder nog wat foto’s van mijn weekend in Leiden. Ik maakte eigenlijk nog niet eens zoveel foto’s, ik denk dat ik dus nog wel een keer terug ga.

Gelezen en goed bevonden #2

Gelezen en goed bevonden #2

Mijn lees-challenge voor dit jaar heb ik vastgesteld op 25 boeken. En dat verloopt eigenlijk voorspoedig. Inmiddels heb ik al 28% gelezen, dus ik loop wat voor op schema.

Na al die spannende boeken van M.J. Arlidge werd het tijd voor wat anders. Dat kon ook eigenlijk niet anders, want ik heb het laatste boek van de serie gelezen en kan nu alleen nog maar wachten op een eventueel vervolg. Dus dan maar op zoek naar wat anders.

Wim Kieft: De Terugkeer

Ik wilde even helemaal wat anders en las daarom Wim Kieft: De Terugkeer. Het eerste boek over Wim Kieft vond ik interessant om te lezen. Leuk klinkt wat raar, want het is best een triest verhaal. Daarom was ik ook wel benieuwd hoe het nu gaat met Wim Kieft.

En over dit vervolg kan ik wel zeggen dat het een leuk boek. Vermakelijk om te lezen en eigenlijk ook bijzonder, omdat Wim Kieft erg open is over van alles.

Het boek is trouwens geschreven voor Michel van Egmond.

Misleiding; The Bowers Files: The New York Years #1

Na het leven van Wim Kieft, wat geen standaard leven is, was ik toch wel weer toe aan wat spanning en kwam ik terecht bij Misleiding door Steven James. Een spannend boek, maar wat moest ik wennen aan de schrijfstijl. Het deed me denken aan zo’n oude Amerikaanse detective-serie, met zo’n man in een lange regenjas, die ook meteen de voice-over is.

Uiteindelijk lukte het me om daar doorheen te lezen en werd het allemaal behoorlijk spannend. Een verhaal waarvan je graag wilt dat het fictie is.

Een ongewoon huwelijk

En ineens kwam ik bij een roman terecht, weer iets anders, maar wel leuk voor de afwisseling. Het bleek ook nog eens een goede te zijn, dat vind ik zelf altijd wel erg fijn. De titel klopt in ieders geval helemaal bij het verhaal, het verhaal van Celestial en Roy. En eigenlijk ook een behoorlijk triest verhaal, waarvan je eigenlijk het verloop wel een beetje kunt voorspellen.

Toch is het een fijn boek om te lezen, het is mooi geschreven door Tayari Jones. En het is een boeiend verhaal.

Mij zie je niet

Weer terug naar wat spanning met dit boek geschreven door Loes den Hollander. En het is ook echt een spannend, maar het voelt allemaal wat kort door de bocht. Het lijkt snel geschreven met korte zinnen. Ik vind dit meestal niet zo’n hele fijne schrijfstijl, maar het verhaal vond ik spannend genoeg en ik wilde graag weten hoe het af zou lopen.

Als ik terugzoek in mijn Goodreads-account is dit blijkbaar het eerste boek wat ik van haar lees. Ik weet niet of dit haar standaard schrijfstijl is, misschien moet ik er nog eentje door haar geschreven lezen.

Inmiddels staat het volgende boek alweer klaar, namelijk het eerste deel van De Zeven Zussen-serie. Deze serie kwam ik al regelmatig tegen bij Kristel van Krispiratie en ik ben nieuwsgierig geworden. Over een tijdje dus waarschijnlijk meer over deze serie geschreven door Lucinda Riley.

En heb je nog aanraders, boeken die ik zeker moet lezen, die ik niet mag missen, laat het me weten!

Klein geluk #16

Klein geluk #16

Deze week was de week van carnaval, dus een weekje vakantie voor de kinderen. Ikzelf ging gewoon aan het werk en dat was best een beetje wennen. Misschien daarom dat de week wat vreemd voelde.

Maar als ik zo terug kijk, was het toch weer een prima week.

  • De dag rustig aan beginnen met koffie
  • Goed verlopende loslaat-dagen
  • Het begin van groene blaadjes aan de bomen
  • Volgens traditie soep en pizza eten bij mijn tante op carnavalszondag
  • Geen carnaval vieren
  • Fijne werkdagen
  • Guilty pleasures: eten bij McDonalds en de Sims spelen op de laptop
  • Rondwandelen in de LocHal
  • Eindelijk weten wie de Mol is (en ik had goed gegokt 🙂 )

En hoe was jouw week? 

Naar de bibliotheek: LocHal Tilburg

Wat ik mis in Oisterwijk is een mooie grote bibliotheek. De bieb hier wordt alleen maar kleiner, mijn abonnement heb ik daarom al lang geleden opgezegd. Het is jammer dat er hier niet wordt geïnvesteerd in een mooie bieb, want het is heerlijk om er in rond te dwalen. En dat niet alleen, een mooie grote bieb stimuleert volgens mij echt tot meer lezen. Het laat je boeken ontdekken, leert je verschillende schrijvers kennen en geeft je een bredere kijk op de wereld.

Hier geen boeken, maar wel een mooi uitzicht over de stad

In Tilburg hebben ze dat goed begrepen, want daar hebben ze de LocHal (het gebouw waar vroeger locomotieven werden gerepareerd) omgebouwd tot een prachtige bibliotheek. Zo eentje waar je in kunt verdwalen, hele dagen kunt rondhangen en heel veel boeken kunt vinden. Ik twijfelde zelfs of ik niet toch weer lid zou worden van de bieb.

Maar de LocHal is veel meer dan alleen een bibliotheek (het heeft sowieso meerdere functies). Het gebouw op zich, met alle mooie oude elementen, is zeker een bezoekje waard. Dit bezoekje aan de LocHal zal ook niet het laatste zijn. Hier ga ik vaker naar toe, niet alleen om boeken voor de kinderen uit te zoeken, ook om te gaan kijken. Naar al die mooie elementen, maar ook naar de kunst die regelmatig wordt geëxposeerd. We hadden deze keer pech, want ze zaten nog volop in de opbouw van een nieuwe expositie. Die gaan we de volgende keer bekijken.

Stemmingmakerij

Meer foto’s vind je hier, in mijn Flickr account.

En ben jij al in de LocHal geweest of ken je meer bijzondere bibliotheken (zo vind ik die in Vught ook prachtig)? Laat het me weten in de reacties. 🙂

Fotomaand #februari

Februari was een vrij rustige fotomaand. Daarom maar een kleine verzameling van de afgelopen maand. Ik merk ook wel dat als ik andere dingen aan mijn hoofd heb en het allemaal even niet zo lekker loopt, ik een stuk minder zin heb om van alles vast te leggen. Alsof ik dan de mooie dingen om me heen niet zo goed zie.

Eigenlijk zou ik er dan gewoon even op uit moeten gaan, mijn hoofd leeg maken en toch die mooie dingen kan zien.

Het zonnetje helpt ook wel mee, in het zonlicht is alles vaak mooier. Zoals de hazelaar die al in bloei staat. Ieder jaar vind ik dat weer een bijzonder moment.
Soms doe ik het wel, op pad gaan op zoek naar de mooie dingen. Een wandeling met de hond is een goed moment om een langer rondje te maken en te genieten van de bossen en vennen.
Forever38 plaatste een bericht over Postcrossing en ik dacht: ‘ja, dat moet ik ook weer eens doen!’ Dus stuur ik af en toe weer eens een kaartje naar een totale onbekende. Binnenkort mijn voorraad kaarten weer eens aanvullen, want ik vind het weer erg leuk om te doen.
Figaro geniet ook volop van het zonnetje, heerlijk warm als het zo naar binnen schijnt. Afgelopen week mocht hij even buiten rond snuffelen, maar dat vond hij wel heel erg spannend. En ik eigenlijk ook. 🙂

Pin It on Pinterest