Podcasts, is het een blijvertje?

Podcasts, is het een blijvertje?

Iets minder dan een jaar geleden plaatste ik een bericht op mijn blog over podcasts. De zomervakantie bleek een goed moment om een aantal podcasts te ontdekken en natuurlijk te beluisteren. En daarna werd het stil rondom de podcasts, dus je vraagt je misschien af of ik nog wel eens naar podcasts luister.

Dat doe ik nog wel, maar niet meer zo intensief als tijdens de zomervakantie vorig jaar. Het is bij mij hetzelfde als met boeken lezen, ik wil me volledig richten op het verhaal, dus luister ik bij voorkeur in het zonnetje in een luie stoel naar een podcast. Maar als ik dan net toevallig aan het lezen ben in een spannend boek, dan krijgt deze voorrang.

Ik heb het wel geprobeerd, luisteren naar een podcast tijdens het koken of het was vouwen. Of tijdens het wandelen met de hond. Dat werkt niet zo goed voor mij, ik heb steeds het idee dat ik het verhaal niet goed meekrijg, dat ik delen mis. Dus vanmiddag ben ik er dan toch maar even voor gaan zitten, voor het laatste stukje van een aflevering van een podcast, waarmee ik dit weekend ben begonnen. Ik ben erg benieuwd naar de volgende aflevering, dus voor deze maak ik wel wat tijd de komende weken.

Benieuwd naar de podcasts die ik heb geluisterd of nu luister? Hieronder vind je een overzicht.

Het verhaal achter de moord op Bart van der Laar, een platenproducent met nogal een decadent leven.
Verhalen van daders, die verschrikkelijke misdrijven hebben gedaan. Een interessante podcast.
Deze tennisleraar wordt vermoord, maar wat is het verhaal hierachter en wie heeft Patrick om het leven gebracht?

Zoals je ziet luister ik veel NPO1 en voornamelijk true crime. Ik probeerde wel eens wat andere onderwerpen, maar dit vind ik toch veruit het meest interessant. Ik ben benieuwd naar wat er is gebeurd en naar de verhalen hierachter. Waarschijnlijk ook daarom dat ik graag thrillers lees.

Er zijn een hele hoop podcasts over uiteenlopende onderwerpen. Denk je dat je me kunt overtuigen met een hele goede podcast in een ander genre, laat het me weten via de reacties. Natuurlijk zijn tips over podcasts met als onderwerp true crime ook welkom, misschien kun je me uit de npo 1 bubbel halen. 🙂

Foto door Jess Bailey via Pexels

Gelezen: Sluit alle deuren – Riley Sager

Gelezen: Sluit alle deuren – Riley Sager

Geen bezoek ontvangen. Elke avond moet in het appartement worden doorgebracht. Andere bewoners mogen niet gestoord worden. Dat zijn de enige regels waaraan Jules Larsen zich moet houden bij haar nieuwe baan als housesitter in het exclusieve appartementencomplex Het Bartholomew in Manhattan, New York.

 

Jules staat op straat, dus ze is maar wat blij met dit buitenkansje om haar oude leven achter zich te laten. Hoewel ze een beetje uit de toon valt tussen de superrijken, trekt ze wel op met een andere housesitter, Ingrid. Niets is wat het lijkt, vertelt Ingrid, die met de dag angstiger wordt. Jules doet haar verhaal af als onzin, maar dan verdwijnt Ingrid spoorloos en komt Jules erachter dat zij niet de eerste huisopas is die wordt vermist.

Na het lezen van deze beschrijving was ik wel benieuwd naar het verhaal. Hoe zit het daar in dat appartementencomplex, wat is daar aan de hand? Wat niet vertelt wordt in deze korte intro, is dat Jules een hoop geld krijgt om als housesitter aan de slag te gaan. Natuurlijk moeten er dan alarmbellen gaan rinkelen, maar in haar situatie gaf deze kans haar een uitweg uit een nogal triest leven. 

Tijdens het lezen van dit boek heb ik vaak gedacht dat ze hier eigenlijk een film van moeten maken. Er zit behoorlijk wat spanning in, met een goede opbouw, en verschillende heerlijke schrikmomenten. Het mooie vind ik ook dat ik bij een film nog wel eens wil denken; ‘Waarom doe je dit, hoe stom kun je zijn?’ In dit boek zijn er ook van die momenten, maar deze worden meteen voorzien van de gedachtengang van Jules en extra informatie, waardoor je je meteen in de hoofdpersoon kunt verplaatsen en beter begrijpt waarom ze de dingen doet. Daarmee wordt voorkomen dat je tegen je boek gaat praten, omdat je echt niet begrijpt waarom iemand iets doet.

Het blijft natuurlijk een thriller, dus er zijn genoeg momenten waarbij Jules andere keuzes kan maken. Maar ja, dan wordt het natuurlijk nooit zo’n spannend boek. Ik vond het in ieders geval een heerlijk boek om te lezen. Riley Sager heeft een fijne schrijfstijl. Tenminste, ik ga er vanuit dat dit in de vertaling goed is meegenomen (zo niet, complimenten voor de vertaling). Mocht ik nog eens een boek van deze schrijver tegen komen, dan zou ik die zeker lezen. 

Terugkijken naar mei

Terugkijken naar mei

De afgelopen maand stond nog steeds volop in het teken van Corona, waardoor alles soms nog steeds surrealistisch tintje krijgt. Toch kijk ik met een goed gevoel terug op deze maand. Steeds meer groen in de tuin, een lekker zonnetje erbij en alles kabbelt rustig voort. Ik vond het best een rustige maand, ondanks wat vakantieperikelen.
Het ‘nieuwe normaal’ (wat een verschrikkelijke uitdrukking en eigenlijk helemaal niet kloppend, want zo normaal vind ik dit allemaal niet) lijkt te wennen en wordt al meer een gewoonte.

Maar goed, laten we nog even terugkijken naar deze maand mei.

Instagram

Leuk om te zien hoe mijn foto’s in mijn 366 dagen project ook steeds groener worden. Er komen regelmatig foto’s uit de tuin tevoorschijn. De foto’s hieronder zijn allemaal niet in de tuin gemaakt, maar deze behoren wel tot mijn favorieten. Misschien volgende maand wel wat tuinfoto’s.

Mei 2020
Met Mees een potje jeu de boules. Ik ben steeds aan de winnende hand, maar wordt uiteindelijk flink ingemaakt.
Mei 2020
Op ontdekkingstocht in eigen dorp. Met zoveel groen om ons heen valt er nog zoveel te ontdekken.

Mei 2020
Er worden vanuit hier regelmatig kaartjes ontvangen en verzonden via ontvangeenkaartje.nl. Het blijft leuk!
Mei 2020
Wachten op tentstokken, op vrijdagavond op een verlaten industrieterrein. Ik vond het wel iets hebben.

Boeken

De laatste tijd lees ik echt veel, de boeken vliegen er door heen. En ik ken mezelf goed, want de spannende boeken zijn ook weer teruggekeerd. En er zaten hele spannende tussen. Zo werd ik meegenomen in het verhaal van Stille Wateren, door Eva Nagelkerke. Hetzelfde gebeurde bij Een heel gewoon gezin, door Mattias Edvardsson.

Ik ben dus weer in de ban van de spannende boeken, want inmiddels las ik dit weekend de volgende alweer uit, Sluit alle deuren, door Riley Sager. Binnenkort meer hierover, ik wil je graag laten weten wat ik hiervan vond.

Netflix

Mei was voor mij geen spannende Netflix-maand. We kijken nog steeds Grace & Frankie waarbij ik soms in slaap val, omdat ik een groot deel van deze serie al heb gezien. Verder is er weinig voorbij gekomen waarbij ik dacht: ‘Ja, dit wil ik echt zien!’ Tips zijn dus, zo als altijd :), weer welkom!

Misschien komt het ook wel doordat we verschillende dingen op tv hebben gekeken. Deze zijn inmiddels weer geëindigd, zoals Dream School en Lego Masters. Vooral die laatste, Lego Masters, is een heerlijk programma om samen met het gezin te kijken. Wat heb ik me verbaasd over al die prachtige bouwwerken. Ik vind het echt knap als je zo kunt bouwen met die steentjes. Ik zou heel veel moeten oefenen, heel veel.

Blogberichten

Vooral aan het einde van deze maand kwam de zomervakantie flink aan bod. Het begon met een vraagteken en resulteerde uiteindelijk in een kampeervakantie. Ik denk dat de zomervakantie ook voor anderen vraagtekens oplevert, zorgt voor een wijziging van plannen of helemaal komt te vervallen. De berichten hierover werden in ieders geval vaak gelezen. Hieronder de top 3 berichten van deze maand.

En dat was mei, als je zo terug kijkt is de maand weer omgevlogen. Ik begin te wennen aan deze Corona-tijd, alhoewel ik wel merk hoe klein mijn wereld is. Het bezoekje aan de campingwinkel voelde daardoor ineens als een wereldreis, dat was een hele vreemde ervaring. Maar het voelt stiekem ook wel veilig, dat kleine wereldje. Ik ben benieuwd wat juni weer gaat brengen. Of de wereld weer wat groter wordt.

Zomervakantie: anders dan gepland, maar zeker zo leuk!

Zomervakantie: anders dan gepland, maar zeker zo leuk!

Vorig jaar hadden we het er al over, we gaan eens op zoek naar een eigen tent. Maar eerst naar Portugal. Zoals je al kon lezen, werd het hele Portugal avontuur geannuleerd, dus werd onze zomervakantie een vraagteken. Waardoor de sluimerende plannen van de zoektocht naar een tent weer werden aangewakkerd. En wat doe je dan? Dan ga je naar De Wit, de grote campingwinkel in Schijndel.

Zonder stokken

We besloten met z’n tweeën te gaan, op een vrijdagavond, hopend op niet te veel drukte. Met die drukte viel het gelukkig mee en we keken rustig rond. Van te voren hadden we al op internet rondgekeken en hadden daar al wel een tent gevonden, die ons wel wat leek. We vonden de tent tussen al die anderen, bekeken alles goed en besloten dat het goed was. Dat hadden meer mensen bedacht, er waren er niet veel meer op voorraad. Maar we waren op tijd, dus met tent en zonder stokken (die moesten we nog even ophalen op een verlaten industrieterrein) vertrokken we weer bij De Wit. Waar we trouwens van het personeel al hoorden dat het er goed druk was geweest en er veel tenten waren verkocht.

Op de camping

Door deze opmerking leek het ons toch wel een goed plan om alvast een camping te reserveren voor de zomervakantie. Met 3 kinderen vind ik het zelf altijd prettig om te weten waar ik terecht kom. Dus startte de online zoektocht naar een camping in Nederland. En die zijn er een hoop en heel veel verschillenden. Gelukkig hebben Joris en ik allebei wel een duidelijk beeld van wat we niet willen, dus dat maakt de zoektocht een heel stuk gerichter. We kwamen een site tegen van een natuurcamping met zwemmeer, niet te klein en niet te groot met goede reviews. De goedkeuring van de kinderen kwam (niet onbelangrijk) en de reservering is gedaan.

Nog even wennen

Dus we zijn er weer klaar voor, voor de zomervakantie. Een hele andere dan we gepland hadden, maar zeker eentje waar ik ook veel zin in heb. Voor de zomervakantie gaan we nog even een weekendje proefkamperen in de buurt. Wennen aan de tent en ontdekken of we nog wat dingen missen. Inmiddels is er ook een aanhangwagentje bijgekomen, zodat we zeker alles mee kunnen nemen. Tja, als we dan iets bedenken, dan moet het ook maar meteen goed geregeld worden. 🙂

En omdat ik me nu al weer een echte kampeerder voel, heb ik meteen maar even een nieuwe categorie aangemaakt. Daar kun je alle blogs lezen over onze kampeeravonturen. Hopelijk volgen er nog een heleboel!

Gelezen: Een heel gewoon gezin – Mattias Edvardsson

Gelezen: Een heel gewoon gezin – Mattias Edvardsson

Bij de 8 boeken van Bookchoice bij de maand mei vind je het boek ‘Een heel gewoon gezin‘ geschreven door Mattias Edvardsdon. Als ik eerlijk ben spreekt de kaft me niet zo aan, maar bij het lezen met een ereader speelt die kaft een minder grote rol.

Ik selecteer dan meer op titel en soms zoek ik even wat reviews op om te kijken of het wat is. Bij dit boek was de titel voldoende om het te gaan lezen. Ik was wel benieuwd naar dat gewone gezin.

Hieronder alvast een korte omschrijving:

Een heel gewoon gezin van Mattias Edvardsson is een originele, psychologische roman over een gezin dat uit elkaar valt. Hoe ver zou jij gaan als je dochter beschuldigd wordt van moord?

Ze zijn een heel gewoon gezin: Adam, zijn vrouw Ulrika en hun negentienjarige dochter Stella. Ze leiden een gerieflijk leven in een villawijk, met goedbetaalde banen en een uitgebreide vriendenkring. Tot Stella wordt gearresteerd op beschuldiging van moord op een man van bijna tweemaal haar leeftijd. Hoe kende ze deze zakenman, en vooral, welke reden zou ze hebben gehad om hem te doden?

Adam gelooft in zijn dochters onschuld. Ulrika denkt echter dat ze iets verbergt. En Stella? Wat is haar kant van het verhaal?
Hoe goed kennen Adam en Ulrika hun dochter, en elkaar? En hoe ver gaan ze om haar te beschermen?

Het verhaal van het gezin wordt verteld door 3 personen. Vanuit de vader, de dochter en de moeder. Het volledige gezin eigenlijk. Waarbij ik me soms afvraag of het wel echt zo’n gewoon gezin is. Ach, misschien is dat ook wel, maar leiden bepalen keuzes en eigenaardigheden tot bepaalde situaties. Ik ga daar niet teveel op in, ik wil niet teveel verklappen van het boek.

Want het boek is het zeker waard om eens te lezen. Van het begin af aan werd ik meegenomen in het verhaal van vader. Zijn angsten en twijfels rondom zijn dochter, die wordt beschuldigd van moord. Het hele boek twijfel je mee, heeft ze het wel of niet gedaan. En het verhaal wordt steeds duidelijker en ook wat de ouders van Stella doen om haar te beschermen. En hoeveel vertrouwen zij dus wel of niet in haar hebben.

Door de 3 verhaallijnen, van vader, moeder en dochter, krijg je een goed beeld van wat er is gebeurd en wat er in het verleden heeft gespeeld. En de overgangen van het ene verhaal naar het andere is goed gekozen. Daardoor leest het ook prettig en blijf je ook doorlezen.

Dit boek van Mattias Edvardsson was in Zweden zijn grote doorbraak. Ik ben erg benieuwd naar meer boeken van deze schrijver, want ‘Een heel gewoon gezin’ was al erg fijn om te lezen.

Dit bericht bevat een aantal affiliatie links. Koop je iets via één van deze links, dan ontvang ik hiervoor een klein bedrag.

Pin It on Pinterest