Zomervakantie: anders dan gepland, maar zeker zo leuk!

Zomervakantie: anders dan gepland, maar zeker zo leuk!

Vorig jaar hadden we het er al over, we gaan eens op zoek naar een eigen tent. Maar eerst naar Portugal. Zoals je al kon lezen, werd het hele Portugal avontuur geannuleerd, dus werd onze zomervakantie een vraagteken. Waardoor de sluimerende plannen van de zoektocht naar een tent weer werden aangewakkerd. En wat doe je dan? Dan ga je naar De Wit, de grote campingwinkel in Schijndel.

Zonder stokken

We besloten met z’n tweeën te gaan, op een vrijdagavond, hopend op niet te veel drukte. Met die drukte viel het gelukkig mee en we keken rustig rond. Van te voren hadden we al op internet rondgekeken en hadden daar al wel een tent gevonden, die ons wel wat leek. We vonden de tent tussen al die anderen, bekeken alles goed en besloten dat het goed was. Dat hadden meer mensen bedacht, er waren er niet veel meer op voorraad. Maar we waren op tijd, dus met tent en zonder stokken (die moesten we nog even ophalen op een verlaten industrieterrein) vertrokken we weer bij De Wit. Waar we trouwens van het personeel al hoorden dat het er goed druk was geweest en er veel tenten waren verkocht.

Op de camping

Door deze opmerking leek het ons toch wel een goed plan om alvast een camping te reserveren voor de zomervakantie. Met 3 kinderen vind ik het zelf altijd prettig om te weten waar ik terecht kom. Dus startte de online zoektocht naar een camping in Nederland. En die zijn er een hoop en heel veel verschillenden. Gelukkig hebben Joris en ik allebei wel een duidelijk beeld van wat we niet willen, dus dat maakt de zoektocht een heel stuk gerichter. We kwamen een site tegen van een natuurcamping met zwemmeer, niet te klein en niet te groot met goede reviews. De goedkeuring van de kinderen kwam (niet onbelangrijk) en de reservering is gedaan.

Nog even wennen

Dus we zijn er weer klaar voor, voor de zomervakantie. Een hele andere dan we gepland hadden, maar zeker eentje waar ik ook veel zin in heb. Voor de zomervakantie gaan we nog even een weekendje proefkamperen in de buurt. Wennen aan de tent en ontdekken of we nog wat dingen missen. Inmiddels is er ook een aanhangwagentje bijgekomen, zodat we zeker alles mee kunnen nemen. Tja, als we dan iets bedenken, dan moet het ook maar meteen goed geregeld worden. 🙂

En omdat ik me nu al weer een echte kampeerder voel, heb ik meteen maar even een nieuwe categorie aangemaakt. Daar kun je alle blogs lezen over onze kampeeravonturen. Hopelijk volgen er nog een heleboel!

Het vraagteken dat zomervakantie heet

Het vraagteken dat zomervakantie heet

We wilden een keer wat anders, niet met de auto naar Frankrijk, maar dan toch een keer wat verder weg. Na een zoektocht kwamen we uit bij Portugal. We boekten een vlucht, vonden 2 mooie plekken om te verblijven en huurden een auto om daar te komen. We waren er helemaal klaar voor, een mooie zomervakantie in het vooruitzicht, het was alleen nog wel lang wachten vanaf december.

Dat lange wachten werd ineens een tijd van onduidelijkheid. In plaats van uitkijken naar de vakantie werd het steeds meer de vraag kan het nog wel door gaan? En mijn behoefte aan duidelijkheid werd steeds groter. Die duidelijkheid kwam deze week, want onze vlucht werd geannuleerd. Nu is het dan echt zo, wat ik eigenlijk al wel wist of wat in ieders geval de grootste kans had, geen Portugal dit jaar.

Daarmee ontstaat er een vraagteken voor onze zomervakantie. Want wat dan? Gaan we helemaal niet, blijven we thuis met af en toe een dagje uit? Of gaan we toch op zoek naar een plekje op een leuke camping? En zitten al die campings in de vakantie niet overvol, want er zijn dit jaar veel mensen die vakantie in eigen land zullen houden. Komt ook nog de vraag hoe gaan we dan naar de camping? Huren we iets of gaan we dan toch echt voor een eigen tent? Nog genoeg vragen, ik voorspel lange zoektochten op internet. Op zoek naar inspiratie, ideeën en leuke campings.

Dus tips voor campings en kampeermiddelen zijn altijd welkom. Laat ze achter via een reactie of stuur me een bericht via de contactpagina. En ja, ik weet het, het is een luxeprobleem…

Foto door C. Cagnin via Pexels

Weer thuis

Weer thuis

Het was even stil op mijn blog en dat had alles te maken met onze 2 weken vakantie in Frankrijk. Ik had niets vooruit geschreven, heb niets geplaatst tijdens de vakantie, maar hield me 2 weken koest. Nou ja, niet helemaal. Ik heb namelijk behoorlijk wat gelezen (heerlijk!) en toch wel bijgehouden wat ik van al die boeken vond, dus die zul je hier binnenkort wel tegen gaan komen.

Onze vakantie brachten we door op een fijne camping in de Dordogne. We vertrokken meteen de eerste week, waardoor het nog heerlijk rustig op de camping was. We verbaasden ons hier in eerste instantie wel over, maar gingen het steeds meer waarderen. Het was namelijk wel erg fijn om met nog een ander gezin op een groot veld te staan. Dus bij iedere nieuwkomer waren we steeds weer wat opgelucht als ze doorreden naar een ander veld.

Natuurlijk werd het wel steeds een beetje drukker, maar het bleef toch redelijk rustig (vanaf dit weekend zouden er meer plekken bezet zijn).
De kinderen hebben heerlijk gezwommen, gespeeld en geweerwolfd (ik kende het spel niet, maar was op de camping favoriet en werd bijna iedere avond gespeeld). Wij hebben ons prima vermaakt met lezen, koffie drinken bij de tent, bijpraten met de buren en overburen en gewoon niets doen.

We bezochten wat stadjes in de buurt, gingen kanovaren op de Vézère en keken binnen bij een kasteel met ook nog eens een heleboel spelletjes binnen en buiten (echt een aanrader voor kinderen).

Na bijna 2 volle weken vond ik het dan ook prima om weer naar huis te gaan, naar mijn eigen bed, mijn eigen douche en wc. Gewoon weer lekker thuis. Waar de wasmachine alweer draait (even een berg wegwerken) en we terug kunnen kijken op een fijne vakantie.

Benieuwd naar foto’s van onze vakantie? Volg me dan op Instagram, daar komen er nog regelmatig wat voorbij.

Een laatste stop in Dijon

Een laatste stop in Dijon

Na een weekje camping is het tijd om weer richting Nederland te rijden. We rijden niet in één keer naar huis, maar overnachten nog 2 nachten in Dijon. Ons hotel heet ‘Hotel de Paris’ en hangt vol met allerlei foto’s van Parijs. Het begin en einde van onze vakantie komt zo mooi samen. Onze jongste is ook helemaal blij met de mini Arc de Triomphe aan het begin van het centrum. Die Arc geeft mij ook meteen een goed beeld van de stad, want Dijon is een mooie stad met veel mooie gebouwen. Het is alleen kleiner, overzichtelijker en een heel stuk rustiger.

We gebruiken deze laatste dagen om rustig rond te slenteren, wat te winkelen en rond te kijken. We gaan op zoek naar de bloedmaan, die we helaas niet vinden. We kijken Franse tekenfilms en Fort Boyard op de televisie in de hotelkamer.

Na 2 nachtjes is het dan echt tijd om naar huis te rijden. Nog een stukje door Frankrijk, Luxemburg, België en via Maastricht door naar huis. Met vakanties ben ik altijd blij dat we in het zuiden wonen. Bij het binnenrijden in Nederland is het niet zover meer voor we thuis zijn. En wat fijn om dan ’s nachts weer lekker in ons eigen bed te slapen…

 

Tourflits

Tourflits

Op zo’n 20 minuten rijden van onze camping kwam de Tour de France voorbij. Nu ben ik geen fervent Tour-kijker, ik blijf niet thuis om een hele etappe te kijken, maar ik volg alles wel een beetje. En als de Tour dan zo dichtbij komt, dan wil je toch even gaan kijken. Gelukkig waren we het daar allemaal wel over eens, dus reden we op tijd richting de route. Want voordat al die renners voorbij komen flitsen, komt eerst de reclamekaravaan.

Op die karavaan stonden meer mensen te wachten, in Marciac waar ze druk bezig waren met de voorbereidingen voor een groot jazz-festival. De drukte viel erg mee, alhoewel de bocht in het parcours favoriet was. Maar een stukje verderop stond niemand en was er schaduw. Dus installeerden we ons daar in afwachting wat ging komen. Ik wist eigenlijk niet goed wat te verwachten, ik zou het wel zien. Maar daar kwam het dan aan. Verschillende groepjes auto’s en vrachtwagens, steeds van verschillende merken. En bij ieder groepje werd er wel wat uitgedeeld; sleutelhangers, magneetjes, petjes, koekjes, snoepjes, tassen etc. Die tassen kwamen trouwens goed van pas.

Na de karavaan begon het wachten op de wielrenners. Nou ja, wij bleven zitten waar we zaten, verder liep het parcours redelijk leeg. Behalve in de bocht, degene die daar een plekje hadden gevonden wilden dat toch ook niet afstaan. Tijdens het wachten was er genoeg te zien. De ploegauto’s die voorbij kwamen, de technische mannen die nog even wat drempels kwamen voorzien van opvallende kenmerken en verschillende officials. En op het moment dat het wachten wat lang begon te worden, hoorden we de eerste helikopter. Dan zou het toch niet lang meer duren. Nou ja, dat bleek toch iets langer te zijn, maar uiteindelijk was het zover. Daar kwamen de renners aan!

Een kopgroep van 5 mannen….zo voorbij. Een minuut later het peloton….ook zo voorbij. Onze oudste spotte Tom Dumoulin, die ik achteraf op mijn foto’s ontdekte en de middelste zag de gele trui-drager voorbij flitsen.

En ook al ging het allemaal heel snel, ik had het niet willen missen. Ik vond het een bijzondere ervaring, eerst die karavaan die voorbij suist en daarna de voorbij racende renners. Gewoon langs de weg in Frankrijk, in de schaduw van een boom.

ps excuses voor de slechte foto’s. Ook dat moest in een flits…

Met kinderen naar Parijs

Met kinderen naar Parijs

Heel eerlijk moet ik bekennen dat ik het behoorlijk pittig vond, met 3 kinderen naar zo’n grote en vooral drukke stad. En in zo’n stad valt ook wel het één en ander uit te leggen, want waarom slapen die mensen op straat en waarom staan die tentjes daar? Dat viel mij namelijk nogal op, de matrassen en tentjes waar zwervers op en in slapen.

Wil je even weg uit die drukte, en ik noemde het gisteren al, neem dan eens een kijkje bij de Grande Galerie d’Elevolution, een natuurmuseum in Parijs. Deze kregen we als tip, voordat we naar Parijs gingen, dus kochten we al kaartjes in Nederland. Dat is niet echt nodig. We waren op tijd, het was niet druk. Trouwens ook handig om te weten, de entree voor kinderen is gratis. Dat is bij veel musea in Parijs (en de rest van Frankrijk), tot 26 jaar mag je gratis naar binnen. Een mooie manier dus om van alles te ontdekken zonder dat entreeprijzen een belemmering vormen.

Maar goed, de Grande Galerie d’Elevolution, een stukje rust in de drukke stad en ook nog eens een mooi stukje rust. In een prachtig gebouw vind je een erg mooi natuurmuseum. En in dit museum wordt het verloop van de dag nagebootst door licht en geluiden. Het is op een mooie manier gedaan, je wandelt rustig rond om alles te bekijken en ondertussen verandert het om je heen. En soms ga je even zitten om te zien wat er dan allemaal verandert en om eens goed te luisteren naar al die geluiden.

Vergeet trouwens niet om bij je bezoek even wat deuren te openen, dan ontdek je een mooie oude trap en een oude galerie met allerlei opgezette dieren.

We bezochten het museum op donderdag, meteen in de ochtend. Het ligt vlakbij de Seine, voor ons op loopafstand voor het hotel. Een goede start van de dag. Die dag was het wel heel warm, dus het park bij het museum hebben we niet echt bekeken, maar dat is toch zeker de moeite waard. Er staan veel verschillende soorten bloemen en planten en wordt goed onderhouden.

De parken in Parijs zijn trouwens met kinderen ook altijd leuk om te bezoeken. Het geeft even wat ruimte om te spelen, om een hapje te eten (voor de lunch haalden we een broodje bij de bakker en aten het in het park op) en uit te rusten.

Pin It on Pinterest