De smaak te pakken

De smaak te pakken

Met de aanschaf van mijn nieuwe camera is er een nieuwe hobby ontstaan. Iedere week plan ik een wandeling in en ga ik op pad. Heeft manlief bij het wandelen tot doel om veel kilometers te maken, ik ga voor de mooie plaatjes. En ik geniet er volop van.

Herfst
Op pad met manlief, een compromis. Voor hem minder kilometers, voor mij minder foto’s.
Herfst
Na een bruggetjes-tic, komt er nu ook een hekjes-tic. Vooral van die oude versleten zijn het mooiste.

Omdat ik de smaak zo te pakken heb, ga ik ook wel vaker dan die geplande één keer per week. Want ik merk dat ik met het wandelen en fotograferen ook heel goed even alles los kan laten en kan genieten van de omgeving om me heen. Zo was ik vorige week op De Kampina, heerlijk vroeg, het was nog rustig. Het is een prachtige omgeving, met zoveel mooie natuur. En het lijkt wel of ik met die camera het nog beter zie en in me opneem.

Herfst
Misschien wel mijn favoriete foto die ik tot nu toe maakte met mijn nieuwe camera.
Herfst
Die mysterieuze sfeer, wat is het toch prachtig op De Kampina, echt genieten.

Maar ik hoef natuurlijk niet iedere keer helemaal naar De Kampina (hoewel dat helemaal niet ver weg is), maar dichtbij huis is het ook al prachtig. Om even eruit te zijn maakte ik een rondje bij De Hondberg, waar ik werd omringd door prachtige herfstkleuren. En eerder die week wandelde ik bij Het Kolkven, waar ik ook nog een naakte vrouw spotte (nee, daar heb ik geen foto van). Wat wel meteen verklaarde waarom die hardloper, die met tegemoet liep, zo’n grote glimlach had.

Rondje Hondsberg
Bruggetjes in het bos, iedere keer weer leuk, het geeft zo’n fijne sfeer.
Wandeling Kolkven - Brandven
En paddenstoelen, die mogen natuurlijk niet ontbreken bij de herfstplaatjes.

Zou het dan echt zover zijn, heb ik dan eindelijk iets gevonden waar ik me in kan uiten, wat me even alles kan laten vergeten. Waar ik energie van krijg? Het lijkt er op, ik kijk dan ook uit naar mijn volgende rondje, die ik inmiddels ook al heb uitgestippeld. Hopelijk levert die ook weer mooie plaatjes op, je vindt ze (of een deel ervan) dan in ieders geval terug op mijn Insta-account.

Terugkijken naar oktober

Terugkijken naar oktober

De laatste keer dat ik terug keek op een maand was in juni. Daarna ging de vakantiemodus aan, waren er nog een hoop corona-ontwikkelingen, kwam mijn blog helemaal stil te leggen, kwam er af en toe een blogje online en zit ik inmiddels weer meer in de ‘ik vind het toch nog steeds leuk, dat bloggen’ modus. Dus vond ik het ook wel weer tijd om terug te gaan kijken op oktober.

Een maand waarin corona verdrietig dichtbij komt, ik niet snap waarom er niet wat strengere maatregelen komen en heel die corona weer een hoop energie vreet. Soms is het lastig om positief te blijven, vind ik mezelf te vaak negatief. En dat wil ik graag veranderen. Misschien kan het bloggen me daarbij helpen. Dus eens kijken naar de mooie en leuke dingen van oktober.

Instagram

De herfst is in volle gang en ik geniet van de kleuren om me heen. Het is echt een favoriet seizoen, er gebeurt zoveel. Dus gingen we regelmatig de bossen in, spotte ik veel paddenstoelen en ging ik aan de slag met mijn nieuwe camera.

Boeken

Voor lezen maakt het bij mij niet uit welk seizoen het is, dat gaat gewoon door. Vooral als het buiten slecht weer is, is het heerlijk om te verdwijnen in een boek. Op dit moment lees ik Lieve Edward, een verhaal over een vliegtuigongeluk waarbij maar één persoon het overleeft. Dat is Edward. Ik vind het een bijzonder verhaal en het boek leest prettig. Binnenkort meer over dit boek.

Natuurlijk waren er ook weer genoeg spannende boeken, die ik heb gelezen. Ik schreef er al eerder een blog over. Daar komen er vast nog wel een paar bij. Alhoewel het lezen van een roman ook wel weer erg prettig is.

Netflix

Over Netflix valt er weinig te vermelden. De afgelopen weken waren we in de ban van Wie is de Mol, waar we braaf iedere zaterdagavond klaar voor zaten. Mocht je nog Netflix-tips hebben, ze zijn welkom! Vooral series met afleveringen van een half uur, die we samen met de meiden kunnen bekijken. We keken afgelopen week de eerste aflevering van Emily in Paris, maar dat werd hier nog niet heel enthousiast ontvangen.

Blogberichten

Tja, veel heb ik niet geblogd deze maand, ik ben eigenlijk pas net weer begonnen. En ben ik echt weer begonnen, of is het een tijdelijke opvlieging. Hoewel er een hoop valkuilen op de loer liggen, die me energie kosten, merk ik ook dat het bloggen energie oplevert. Het blijft fijn om wat van me af te schrijven, om eens terug te kijken.

De meest gelezen blogs van afgelopen maand zijn :

Niet zo verrassend, dit zijn de enige berichten die ik deze maand heb geplaatst. 🙂

Ik ben benieuwd wat november gaat brengen. Zelf zal ik veel aan de slag gaan met mijn camera, lees ik weer wat boeken en wordt het vast wennen aan de kou. Want na die mooie herfst, komt de winter al steeds meer in zicht.

Een ander boodschappenlijstje

Een ander boodschappenlijstje

Vandaag ging ik met een aangepast boodschappenlijstje mijn boodschappen doen. Vorige week had ik namelijk een afspraak bij een orthomoleculair (jeetje, wat een lastig woord) therapeut. Daar wilde ik al heel lang een afspraak bij maken, maar dat kwam er maar niet van. Door de toename van mijn stemmingswisselingen, vermoeidheid, haaruitval en andere klachten besloot ik om toch maar eens actie te ondernemen.

Dus daar zat ik dan, ik vertelde over mijn klachten, waar ik tegen aanloop. Ze kon mijn klachten goed plaatsen, ik ben natuurlijk ook niet de enige, en kwam met nuttige tips en adviezen. Want er valt nogal wat aan te passen op mijn voeding. Dat weet ik ook eigenlijk wel, ik zit een beetje vastgeroest in vaste patronen. En het is lastig om daar uit te komen.

Vandaag is dan echt de eerste stap gezet, want ik ging boodschappen doen met het lijstje op basis van de voedingsadviezen. En ik had geluk, want er was nog best wel wat van op de bonus. 🙂
De boodschappen doen is nog maar de eerste stap, nu het ook daadwerkelijk gebruiken. Want zoals ik al vertelde zit ik vast in mijn patronen, mijn beschuitje met hagelslag in de ochtend kan ik met mijn ogen dicht klaar maken. En die boterhammen met kaas, die ik meeneem naar mijn werk, kunnen ook wel wat verandering gebruiken.

Het zal dus nog best een uitdaging worden, maar ik heb mezelf voorgenomen dat ik daar de tijd voor mag nemen. Dat het niet allemaal ineens perfect hoeft te zijn, dat zoiets ook gewoon tijd kost. En hopelijk levert het ook wat op, ga ik me beter voelen en ben ik meer in balans.

Foto door Polina Tankilevitch via Pexels

Samen in selfies

Samen in selfies

Vandaag zijn Joris en ik 16 jaar getrouwd en door de jaren heen hebben we een hele collectie selfies verzameld. Leuk om daar af en toe door heen te bladeren. Om te zien hoe we zijn veranderd door de jaren, maar eigenlijk ook hetzelfde zijn gebleven.

Selfies
Mijn voortdurende ontdekkingstocht

Mijn voortdurende ontdekkingstocht

Ik lees graag, ga op ontdekkingstocht en ben nieuwsgierig. Ik leg graag van alles vast, schrijf graag van me af en wil een soort naslagwerk maken. En dat is ook precies het doel van mijn blog, vastleggen en bewaren. En natuurlijk vind ik het leuk als iemand dit ook leest en soms een reactie achter laat. Maar dan komt de valkuil, de statistieken. Want ik ben nieuwsgierig, wil weten wie mijn blog leest, hoeveel mensen even langs komen. Die statistieken gaan dan een te grote rol spelen en leiden me af van mijn werkelijke bedoeling, namelijk gewoon een leuke blog maken waar ik mezelf in kwijt kan, maar ook mezelf in kan vinden door eens even terug te kijken. Ik laat me dan teveel leiden door die statistieken, denk teveel na over wat ik ga plaatsen, trekt dat wel genoeg bezoekers? Waardoor ik dus afdrijf van mezelf en ik mijn oorspronkelijke doel van mijn blog compleet voorbij ga. Mijn blog wordt dan iets waar ik teveel mee bezig ben, waar ik teveel druk op leg. Dat van me afschrijven, leuke momenten vastleggen, gedachten delen gaat helemaal verloren.

En als ik op dat punt aankom, dan stop ik ermee, met dat bloggen. Dat doe ik kan ook een tijdje. Maar ik merk dat dat zo ook niet werkt. Dat ik mijn uitlaatklep mis. Dat ik toch weer wil bloggen, weer gewoon een verhaal wil typen. Dat zou ik natuurlijk ook offline kunnen doen, een dagboek bijhouden. Maar ik vind het ook leuk om met mijn blog bezig te zijn, om daar een leuke pagina van te maken. Te zoeken naar kleurcombinaties, te spelen met thema’s, leuke foto’s plaatsen bij mijn berichten. Dat zou ik missen bij een dagboek.

Daarom start ik na een tijdje weer, begin ik weer te bloggen. Met het voornemen dat ik deze keer niet in deze valkuil trap. Dus daar ga ik weer, weer aan de slag met mijn blog. Deze keer laat ik me niet afleiden, plaats ik gewoon wat ik zelf graag wil en ga ik niet kijken naar de bezoekersaantallen. En het delen op Facebook, Instagram en andere socials, ik denk dat ik dat gewoon niet ga doen. Dit is gewoon mijn eigen plekje en iedere bezoeker of toevallige voorbijganger is van harte welkom!

Mijn kampeergeschiedenis deel 3, kamperen met kinderen

Mijn kampeergeschiedenis deel 3, kamperen met kinderen

Kamperen met kinderen, een nieuw hoofdstuk uit mijn kampeergeschiedenis. En het verdient ook zeker een apart hoofdstuk, kamperen met kinderen is nu eenmaal anders dan met z’n tweetjes. De eerste jaren deden we dat ook niet. We gingen wel op vakantie, maar huurden dan een huisje of een stacaravan. Maar toch begon het weer te kriebelen, we wilden weer op pad met een eigenkampeermiddel.

Met de vouwwagen

Op mijn werk kwam ik een advertentie tegen (we hadden een soort interne marktplaats) van een vouwwagen. Die zag er goed uit en had een mooie prijs. We kochten de vouwwagen, een Roadmaster, het kampeeravontuur kon beginnen. Het avontuur startte in Limburg, eerst even proefdraaien in eigen land. En dat beviel uitstekend! We hadden genoeg ruimte in de vouwwagen en we genoten volop van het kamperen. Het was trouwens ook een mooie camping, Camping Hoeve De Gastmolen, daar in Limburg. Genoeg moois te ontdekken in de omgevingen en de kinderen vermaakten zich prima op de camping met al die ruimte buiten.

Roadmaster vouwwagen

Omdat het zo goed was bevallen, durfde het wel aan om in de zomervakantie naar Frankrijk af te reizen. Het enige obstakel was wel dat we een redelijk grote plaats nodig hadden om de vouwwagen kwijt te kunnen, maar gelukkig bleek dat nooit een probleem. De ruimte die de vouwwagen bood, was alleen meer fijn. Want met de komst van Mees gingen we voortaan met z’n vijven op vakantie. Dat ging prima, het campingbedje paste mooi tussen de andere slaapplekken in en zo sliepen we gezellig allemaal in de vouwwagen. En als het toevallig een keer slecht weer was, dan was er binnen genoeg ruimte om te spelen. In die tijd gingen er nog een bak Playmobil mee. 🙂

Stoomtrein

Het zijn mooie herinneringen, als ik zo eens terug kijk. Met veel fijne, niet te grote, campings. Zoals die camping in de Ardeche, waar de stoomtrein iedere dag langs kwam. Meestal lagen we dan in het zwembad en zwaaide we even naar de passagiers.
Of de camping bij Hans en Anja, de enige camping die we twee keer hebben bezocht en waar we de verjaardag van Sterre met de hele camping vierden. Dat ging gemakkelijk, want het is een erg kleine en gezellige camping.

Met de caravan

De tweede keer op deze camping was trouwens met de caravan van mijn schoonouders. Om eens te kijken of dat wat voor ons zou zijn. De vouwwagen was inmiddels al verkocht, maar een caravan bleek ook niet helemaal ons ideale kampeermiddel te zijn. Dus na die vakantie waren we weer even terug bij de stacaravans en huisjes. We weken zelfs uit naar Denemarken. Het land wat door de kinderen nog steeds ‘het koude land’ wordt genoemd.

Wandelen met de kinderen

Nieuwe herinneringen

Maar het bleef kriebelen, we wilden weer terug naar het echte kamperen. Weer op een veld staan tussen andere kampeerders, ’s avond met een stoeltje voor de tent. Dus kochten we dit jaar een nieuwe tent, reserveerden we een plekje op een camping in Overijssel en genoten we van een erg fijne kampeervakantie. Samen met de kinderen. En ik hoop dat we dat nog heel vaak mogen doen, zodat we nog veel mooie herinnering toe kunnen voegen aan onze kampeergeschiedenis.

Pin It on Pinterest