Gelezen: De Boekhandel van Teheran door Marjan Kamali

Gelezen: De Boekhandel van Teheran door Marjan Kamali

Dit boek las ik in februari en dat betekent dat ik, in het begin van het jaar misschien al wel het mooiste boek dat ik dit jaar ga lezen, al heb gelezen. En ik twijfelde een hele tijd of ik wel zou gaan lezen. De titel sprak me niet zo aan, dus koos ik iedere keer toch maar voor een ander boek. Tot ik bedacht dat ik graag een roman wilde lezen en dus bij dit boek uitkwam. Even kort waar het boek over gaat.

De boekhandel van Teheran van Marjan Kamali is een prachtig liefdesverhaal over verlies, troost, onverbrekelijke familiebanden en de kracht van een eerste liefde. Voor de lezers van De vliegeraar.

Teheran, 1953. Roya brengt de uren na school graag door in de boekhandel van meneer Fakhri, die vol staat met boeken, pennen, inktpotjes en schrijfpapier. De kasten met literatuur en poëzie oefenen de grootste aantrekkingskracht op haar uit.

Wanneer Roya op een dag een andere jonge klant ziet, Bahman, is het liefde op het eerste gezicht. Roya heeft met Bahman afgesproken op een plein, om samen naar een huwelijksloket te gaan, maar op de bewuste dag wordt er een coup gepleegd die Iran voor altijd zal veranderen. In de chaos komt Bahman niet opdagen. Wekenlang zoekt Roya hem, maar het mag niet baten.

Tot bijna veertig jaar later, wanneer Roya door een speling van het lot eindelijk de kans krijgt om Bahman de vragen te stellen die haar al die tijd achtervolgd hebben.

Het leven in Teheran in de jaren ’50 wordt prachtig omschreven. De sfeer wordt fijn neergezet in het verhaal. Waardoor de onrusten rondom de coup ook hard binnen komen. Je voelt het verdriet en de onrust. En daaromheen speelt zich een mooi liefdesverhaal, een verhaal met bijzondere wendingen. Een verhaal waar je in duikt en waar je ook op terug kijkt. Want het boek brengt je ook naar onze huidige tijd. De tijd waarin Roya en Bahman een heel stuk ouder zijn. Maar waarbij de liefde nog steeds een grote rol speelt.

Ik vond het dus echt een prachtig boek. Een boek om bij weg te dromen, om in mee te leven en mee te gaan naar Teheran, naar de boekhandel die zo’n belangrijke rol speelt. Daarom krijgt het boek van mij ook 5 sterren, dat is zeker verdiend!

Waardering: 5 uit 5.
Gelezen: De Kleine Bakkerij aan het Strand (de volledige serie) – Jenny Colgan

Gelezen: De Kleine Bakkerij aan het Strand (de volledige serie) – Jenny Colgan

Over deze serie, De Kleine Bakkerij aan het Strand, had ik al verschillende positieve reacties gehoord. Dus ik was wel nieuwsgierig. Maar de serie had ik niet helemaal compleet, dus plaatste ik een oproepje op Twitter met positief gevolg. En dook ik in het verhaal van die kleine bakkerij. Hieronder een korte samenvatting.

De kleine bakkerij aan het strand van Jenny Colgan is het eerste deel van De kleine bakkerij-serie en een heerlijke feelgood vol humor, passie en romantiek.

In De kleine bakkerij aan het strand van Jenny Colgan staat het leven van Polly Waterford op zijn kop. Haar relatie is op de klippen en haar bedrijf is ook nog eens failliet. Kortom, ze móét weg. Ze komt terecht op Mount Polbearne, een klein schiereiland voor de kust van Cornwall, in een appartement boven een verlaten winkel. Om haar zinnen te verzetten begint ze met het bakken van brood, dat al snel meer dan een hobby wordt.

Lees en leef mee met Polly die tegen wil en dank vriendschap sluit met de lokale bevolking, met vallen en opstaan haar leven weer richting geeft en bovendien valt voor een wel heel schattige huisgenoot die door het raam naar binnen komt waaien: de papegaaiduiker Neil.

Na het lezen van de eerste boek uit de serie, snap ik al die positieve reacties wel. Want het boek leest heerlijk weg en het is een echt feel good-verhaal. Ik leef helemaal mee met Polly en droom ondertussen weg naar de mooie kust van Cornwall. Waar ik nog nooit ben geweest, maar nu zeker een keer naartoe wil.

Foto door Michelle Reeves via Pexels

Het verhaal in de boeken is misschien niet altijd even spannend, maar het is op zo’n manier geschreven dat je mee gaat in het verhaal, wil weten hoe het verder verloopt. Het leest ook gewoon gemakkelijk weg. Wat er dan wel weer voor zorgt dat je het boek veel te snel uitleest, het had van mij nog wat langer mogen duren. Alhoewel het dan misschien meer het uitmelken van een verhaal wordt en dat zal de boeken vast niet ten goede komen.

Mijn beoordeling voor dit boek (of eigenlijk deze hele serie) komt uit op 4 sterren. Van alledrie de boeken heb ik genoten en ik kan niet zeggen dat ik een deel van de serie beter vond dan de andere.

Waardering: 4 uit 5.

Zoals je misschien wel weet, lees ik graag thrillers, boeken met een een moord die moet worden opgelost. En als ik dan De Kleine Bakkerij lees, zijn die thrillers soms wel heel gruwelijk. Natuurlijk is in de boeken over De Kleine Bakkerij niet alles even positief, loopt niet alles volgens plan en moeten er obstakels worden genomen, maar uiteindelijk kun je het boek met een goed gevoel dicht doen. Dat vind ik eigenlijk erg fijn, het vrolijkt me op en ik kijk weer erg uit naar het volgende boek. Wat ik dan ook weer met een goed gevoel dicht kan doen. Wat jammer is het dan als je de hele serie hebt uitgelezen. Maar goed…

Laat het een wijze les zijn voor mijzelf. Meer feel good-boeken lezen, niet alleen die duistere verhalen, alhoewel die soms wel erg spannend zijn en me helemaal mee kunnen nemen. Regelmatig afwisselen, dat lijkt me een heel goed plan.

Heb je nog tips voor feel good-boeken, dan hoor ik ze graag! Want ik zoek zeker nog meer fijne boeken, zoals De Kleine Bakkerij aan het strand.

Foto bij bericht op voorpagina door Tim Hartelt via Pexels

Gelezen: De Gebroeders B – Steffie van den Oord

Gelezen: De Gebroeders B – Steffie van den Oord

Een verhaal dat zich afspeelt in 1798, dan moet ik even schakelen. Want meestal lees ik boeken die zich afspelen in deze tijd, dus zo’n tijd terug in de geschiedenis vraagt even wat gewenning. Misschien kwam het daardoor wel dat ik er niet meteen goed in kwam, terwijl het toch een best pakkend verhaal is. Hieronder een korte samenvatting:

Als de respectabele jonge weduwe Marianne in 1798 trouwt met een van de gebroeders B., weet ze nauwelijks iets van de beruchte tweeling. Frans en Jan Bosbeeck kunnen niet met en niet zonder elkaar, en worden gezocht voor diefstal en overvallen – tot ver over de grens. Ze worden rijk, maar zijn ook naarstig op jacht naar maatschappelijk aanzien.

Wie zijn de Antwerpse gebroeders B.? Marianne ondervindt het aan den lijve in Den Bosch. En dan is er nog Rebecca, de dochter van het oude bendehoofd, die niet rust voordat ze heeft gekregen waar ze recht op heeft.

Het verhaal voelt een beetje als Peaky Blinders, met al die bende-verhalen. Maar Peaky Blinders heeft dan net wat meer spektakel en wat drama. Hoewel er in dit boek ook wel een hoop gebeurt en niet zonder de nodige drama, het blijft voor mijn gevoel een beetje vlak. Om even de vergelijking met Peaky Blinders door te trekken, als je dat kijkt voel je ook de grimmige sfeer van die tijd, zo rond 1920. Ik denk dat het leven rond 1798 ook niet even gemakkelijk was, dat er rondom die bendes ook niet zo’n fijne sfeer hing. Maar dat kwam niet altijd naar voren.

Eigenlijk komt het er op neer dat het een prima verhaal is, interessant om de geschiedenis is te duiken, maar dat meer sfeer en details misschien wel wat meer diepgang aan het boek zouden geven. Het boek krijgt van mij daarom 3,5 sterren. Op Goodreads kreeg het 3 sterren, omdat het voor mij eerder naar 3 gaat, dan naar 4.

Waardering: 3.5 uit 5.

Gelezen: Wen er maar aan – Maike Meijer

Gelezen: Wen er maar aan – Maike Meijer

Inmiddels ben ik 43 en merk ik af en toe dat ik richting de overgang ga. De kans is groot dat ik in de premenopauze zit. Misschien dat ik daar nog ooit een blog over schrijf, maar deze keer gaat het over het boek Wen er maar aan, geschreven door Maike Meijer.

Dat verhaal gaat over een vrouw van 49, ik geloof dat het lichtelijk autobiografisch is, die al te maken heeft met verschillende overgangsklachten. Ik ga ze hier niet benoemen, maar in het boek worden er een aantal uitgebreid beschreven.

Hilarisch?

Voor op de kaft vind je verschillende aanprijzingen van een aantal bekende Nederlanders, waarbij de ‘Hilarisch!’ door Paulien Cornelisse er wel uit springt. Dat schept meteen verwachtingen, wordt dit een boek waarbij ik helemaal dubbel zal liggen van het lachen? Daar kan ik meteen maar duidelijk over zijn. Nee, ik heb niet dubbel gelegen van het lachen.

Conclusie

En dat vond ik jammer. Ik verwachtte een erg komisch boek, waarin veel herkenbare elementen voorbij zouden komen. Maar helaas, misschien komt dat als ik daadwerkelijk echt in de overgang ben. Alhoewel ik daar over twijfel, omdat ik iets anders in het leven sta dan de hoofdrolspeelster. Maar goed, voor nu weinig herkenbaar. Ook jammer vind ik het dat ik het boek al erg snel uit heb. De tekeningen die er in staan, zijn leuk en vermakelijk. Toch had er van mij wel iets meer tekst in mogen staan.

Het boek wil ik niet helemaal afschrijven, het is echt wel vermakelijk om te lezen. En misschien zit er voor anderen wel wat meer herkenning in. Omdat het prettig leest, krijgt het van mij 3 sterren.

Waardering: 3 uit 5.
Ik steun mijn boekhandel

Ik steun mijn boekhandel

De afgelopen week werd ie massaal gedeeld op social media en kwam het voorbij op tv en radio, de actie ‘Steun je lokale boekhandel.’ Een ontzettend sympathieke actie en zoals je misschien al wel weet, ben ik erg fan van onze lokale boekhandel. Het is heerlijk om daar rond te snuffelen en je kunt er terecht voor deskundig advies over al die boeken die ze verkopen. Nou ja, nu niet dus.

En hoewel ik het dus een mooie actie vond, heb ik deze niet gedeeld. Want dat vond ik een beetje hypocriet. Wel zo’n actie delen, maar je eigen boekhandel niet steunen.
Waarom ik ‘m nu dan wel deel? Omdat zojuist mijn bestelde boeken door Boekhandel Oisterwijk persoonlijk werden thuisbezorgd. Met daarbij een heel lief berichtje en een hele lieve attentie.

Als Oisterwijkse ben ik zelfs een beetje trots op onze mooie boekhandel, een boekhandel die moet blijven. Die een mooi plekje heeft in het centrum van Oisterwijk en dat plekje zeker moet behouden. Dus met het kopen van deze boeken steun ik mijn boekhandel en hoop ik dat ze snel weer open mogen!

Oh, en waarom deze boeken? Over het boek van Splinter Chabot las ik hele mooie recensies. Dat hij nu meedoet aan Wie is de Mol speelt een beetje mee. Het boek ‘Wen er maar aan’ door Maike Meijer is haar persoonlijke verhaal over de overgang. Iets waar ik helaas zo zoetjes aan mee te maken krijg. Dan kan ik daar maar beter om lachen. 🙂 Natuurlijk laat ik het je weten als ik ze heb gelezen en wat ik ervan vond.

Gelezen: De dag dat ik mijn naam veranderde – Bibi Dumon Tak

Gelezen: De dag dat ik mijn naam veranderde – Bibi Dumon Tak

De titel van dit boek trok mijn aandacht, want wat zou de reden zijn om je naam te veranderen? Er blijkt een heel verhaal aan vast te zitten, een verhaal dat je meeneemt in een persoonlijk verhaal.

Hieronder even een samenvatting van het boek:

Als haar zusje sterft komt Anna niet aan rouwen toe. Er moet een huis worden leeggeruimd, een testament worden uitgevoerd en er moet contact met de kinderen worden gezocht. Vooral dat laatste, want sinds de dag van Lize’s uitvaart zijn haar kinderen onbereikbaar geworden. De mensen die Anna zouden kunnen helpen durven niet in te grijpen.

De dag dat ik mijn naam veranderde is een boek over macht en onmacht, over liefde en dood, rouw en wraak, geworteld in een waargebeurde familiegeschiedenis.

Al vroeg in het boek wordt duidelijk dat het zusje van Anna kanker heeft. Dat doet me even twijfelen of ik het boek door zal lezen. Maar het verhaal pakt me toch en ik blijf lezen. Want er gebeurt zoveel meer in het boek en alles lijkt met elkaar verweven. Alles bij elkaar straalt het boek een bepaalde triestheid uit, zonder dat er op die triestheid heel diep wordt ingegaan. En hoewel Anna haar leven op de rit lijkt te hebben, is er een hoop wat niet zo lekker loopt.

Je voelt dat er veel is gebeurd, in het leven van Anna en in het leven van haar zus Lize. Dat werkt door in het hele verdere leven van allebei de zussen. Wat precies, dat wordt in de loop van het verhaal niet helemaal duidelijk. Soms wordt er ineens een tipje van de sluier opgelicht, maar dat komt vervolgens niet echt meer aan bod. Misschien zorgt dat er juist voor dat je blijft lezen.

Het boek krijgt van mij 3, 5 sterren, omdat het me raakt, het mooi is om te lezen en ik benieuwd blijf naar het verdere verloop. Maar ik blijf met zoveel vragen zitten, op bepaalde momenten wilde ik toch wel meer duidelijkheid. Op Goodreads gaf ik 4 sterren, omdat 3,5 niet mogelijk is en ik 3 sterren dan te weinig vind.

Waardering: 3.5 uit 5.

Pin It on Pinterest