In vakantiestand?

In vakantiestand?

Ken je dat? Dat je graag een blog wil schrijven, maar totaal geen ideeën hebt? Dat je overal rondkijkt, maar er totaal geen inspiratie vandaan haalt. In die fase zit ik nu en eerlijk gezegd irriteert me dat een beetje. Terwijl die irritatie volkomen onterecht is.

Gisteren ging mijn weekje vakantie van start en ik merk dat mijn hoofd nog niet in vakantiestand is, die draait nog lekker door, waardoor ik vroeg wakker ben. Maar dus niet alleen vroeg wakker, er is ook geen ruimte voor nieuwe inspiratie. Die rust is er gewoon nog niet. Gisterochtend maakte ik daarom al een wandeling door de bossen met de hond. Ik nam de spiegelreflexcamera mee, dat was al een hele tijd geleden dat ik die had gebruikt.

Het was fijn om even door de bossen te dwalen, te genieten van de zon die door de bomen schijnt, te luisteren naar de vogels* om me heen. En als je lekker vroeg gaat, kom je niet veel mensen tegen.

Vannacht sliep ik al beter, alhoewel ik wel weer vroeg wakker ben. Maar ach, ik ben nu eenmaal een ochtendmens. Ik geniet van de rust en stilte in de ochtend. Mijn hoofd staat nog niet helemaal stil, toch lijkt het al wat rustiger dan gisteren. Het mooie weer van vandaag zal helpen. Heerlijk met een boek in de zon, wat aanrommelen in de tuin. Oh, en ik geloof dat er een tuincamping geopend gaat worden vandaag. Daarover vast nog meer.

Hieronder nog wat foto’s van mijn wandeling van gisteren, nog wel wat onwennig met die grote camera. Maar het licht was erg mooi.

voorjaar20206
voorjaar20203
voorjaar2020
voorjaar2020_2

* Een leuke tip: via de Vogelbescherming kun je nu gratis vogelcursussen volgen. Leerzaam en leuk, want zo kun je vogels beter en sneller herkennen. Ik ben inmiddels aanbeland bij les 3 van de cursus Vogels in Nederland.

Gelezen: DNA – Yrsa Sigurdardottir

Gelezen: DNA – Yrsa Sigurdardottir

Dit boek kwam voorbij tijdens de Hebban-Adventkalender. Dit is meteen al een tip voor het einde van dit jaar, die 4 weken voor kerst. Want hopelijk komt de Adventkalender dan weer voorbij en zijn er weer zoveel mooie ebooks te downloaden. Een van die boeken was dus DNA, geschreven door Yrsa Sigurdardottir. Een fijn cadeau uit de kalender. Maar waar gaat dit boek over?

Een korte samenvatting

In Reykjavik wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter
verstopt zich onder haar bed en is de enige getuige. Wanneer niet veel later een tweede vrouw
op eenzelfde manier ter dood wordt gebracht, staat de politie voor een raadsel: wat is het verband
tussen de twee vrouwen?

Voor commissaris Huldar is het de eerste zaak in zijn nieuwe functie. Hij moet daarbij samenwerken met psychologe Freyja, die het getraumatiseerde meisje onder haar hoede heeft. De samenwerking wordt extra gecompliceerd door hun onenightstand, waarbij Huldar Freyja voorloog over zijn leven.

Ondertussen ontvangt een radioamateur gecodeerde berichten die de slachtoffers met elkaar in verband brengen, maar niemand gelooft hem en hij besluit zelf op onderzoek uit te gaan.

DNA geschreven door Yrsa Sigurdardottir

Net een spannende film

Het boek voelt voor mij meteen spannend, net alsof je wordt meegenomen in een spannende film. Het verhaal wordt vanuit verschillende kanten verteld en dat geeft veel informatie. Het neemt je mee in de zoektocht naar de moordenaar. Maar vertelt ook meer over de personen zelf. Huldar, de misschien wat irritante rechercheur. En Freya, de psychologe, die in dit boek nog niet helemaal lekker in het leven staat.

Als ik de recensies over het boek lees op Hebban, dan zijn die nogal wisselend. Zelf geef ik het boek 4 sterren, omdat het fijn leest, het een goed verhaal is en het me meeneemt in de spanning. Maar ik zie ook dat er zelfs maar 1 ster wordt gegeven.

Er is nog meer

Ik heb in ieders geval het boek erg graag gelezen en ik ben ook erg benieuwd naar de rest van de reeks, want dit was deel 1 van de Huldar & Freya-serie. De andere delen, waarvan deel 4 gepland staat voor september, heb ik toegevoegd aan de boeken die ik nog wil lezen. Een lijst die maar blijft groeien…

Ontvang een kaartje, of stuur er zelf één!

Ontvang een kaartje, of stuur er zelf één!

Al voor deze Corona-crisis vond ik het leuk om kaarten te versturen en te ontvangen. Vandaar ook dat ik nog wel eens gebruik maak van Postcrossing. Maar nu lijkt bij meer mensen de behoefte om kaarten te sturen of te ontvangen alleen maar toe te nemen. En missen we het contact met anderen.

De site Ontvang een Kaartje is daar een goed hulpmiddel voor. En het werkt heel gemakkelijk. Je registreert je via de iPhone-app of de website (de app voor Android is onderweg) en je kunt aan de slag. Bij ‘ontvangen’ zie je welke kaarten je hebt gekregen of je ziet dat er een kaartje onderweg is. Dat staat er bij mij nu, dus ik wacht vol spanning af. 🙂

Maar je kunt ook kaarten versturen en dat doe je, heel logisch natuurlijk, bij ‘versturen’. Daar zie je ook welke kaarten je al hebt verzonden, maar met één druk op de knop vraag je een adres aan en kun je aan de slag.

Morgen, als het toch niet zo’n mooi weer word, ga ik weer wat kaarten schrijven. En wie weet, misschien stuur ik wel een kaartje naar jou! Maar dat kan natuurlijk alleen maar als je je hebt aangemeld. 🙂

Lijstje: favoriete soundtracks

Lijstje: favoriete soundtracks

Het is weer tijd voor een lijstje en deze keer wil ik een lijstje maken met mijn favoriete films. Tijdens het maken van dit bericht kwam ik steeds uit bij verschillende soundtracks. Ik merk dat ik daar meer bij blijf hangen, dan bij de betreffende film zelf. Misschien ben ik wat meer gericht op geluid dan op beeld. Dus daarom geen overzicht van favoriete films, maar van favoriete soundtracks.

Trainspotting

Misschien wel mijn meest favoriete film allertijden, met daarbij ook mijn meest favoriete soundtrack. Misschien wel omdat hij zo divers is. Van het rustige Perfect Day van Lou Reed naar de housebeats van Born Slippy van Underworld.

Als ik een favoriet nummer van deze soundtrack moet kiezen, dan ga ik voor Underworld. En dan het liefst heel hard. Even alles vergeten…

The Beach

Ach, al die films met Leonardo diCaprio. Hij zorgde er wat mij betreft voor dat ze fijn waren om naar te kijken. En nog niet eens slecht waren ook. Ik heb niet alle films met Leonardo gezien, maar toch wel een aantal. Waaronder The Beach, die voorzien was van fijne muziek. Vooral als het zonnetje schijnt fijn om te beluisteren.

Mijn favoriete nummer? Ik denk Porcelain van Moby. Sowieso luister ik graag naar Moby, zijn muziek heeft een fijne sfeer. Zo ook dit nummer.

Jackie Brown

Quentin Tarantino heeft veel goede films gemaakt, maar qua muziek springt Jackie Brown er voor mij uit. Het heeft een heerlijke nostalgische sfeer. Fijne klassieker, die de film eer aan doen.

Favoriet op deze soundtrack is Didn’t I (Blow Your Mind This Time). Ik kan niet ontkennen dat dit iets te maken heeft met deze versie. 🙂

Romeo + Juliet

Nog een Leonardo-film, deze keer samen met Claire Danes, die ik al kende van mijn favoriete puberserie ‘My So Called Life‘.

Nu ik zo rondkijk op IMDb zie ik trouwens dat deze film niet zo heel hoog scoort, terwijl ik er toch met een goed gevoel aan terug denk. Ach, voor mij maakt de muziek misschien ook een heleboel goed.

Als favoriet ga ik bij deze voor Lovefool van The Cardigans.

Into The Wild

Deze scoort wel iets beter op IMDb en als ik het vergelijk met Romeo + Juliet moet ik bekennen dat het ook wel kan kloppen. Een mooie indrukwekkende film met een indrukwekkende soundtrack. Ik ben grote fan van Eddie Vedder, maar dit album kan ik blijven luisteren. Mooie meeslepende muziek.

Een favoriet is lastig kiezen, ik denk dat ik dan ga voor Guaranteed.

Once

Guy en Girl ontmoeten elkaar en er ontstaat een liefdesverhaal. Eigenlijk redelijk voorstelbaar, maar mooi gebracht. De film hangt van muziek aan elkaar en levert een mooie soundtrack op.

Het eerste liedje op de playlist, in 2007 was dat nog gewoon een cd, is meteen een hele mooie.

En dan nog even een eervolle vermelding, namelijk Amelie From Montmartre door Yann Tiersen. Muziek die me opvrolijkt.

Ik denk dat ik ze dit paasweekend maar eens allemaal ga luisteren, dat wordt dan een weekend vol fijne muziek. En heb je nog aanraders, laat dan een reactie achter met jouw favoriete soundtrack.

Gelezen: Ik wil met je mee – Jill Mansell

Gelezen: Ik wil met je mee – Jill Mansell

Misschien was het boek dat ik hiervoor las te spannend en meeslepend. Maar bij dit boek heb ik een aantal keer de neiging gehad om er mee te stoppen. Het pakte me niet. Eerst even kort waar het boek, Ik wil met je mee, over gaat.

Ik wil met je mee! van Jill Mansell is het hartverwarmende en grappige verhaal over de vraag of er in de liefde ooit het juiste moment is. Wanneer Mimi voor het eerst haar vaders nieuwe huis in de Cotswolds bezoekt, raakt ze verliefd op het dorp en de mensen die er wonen, allen met hun eigen sores en gekkigheden. Vooral met Cal heeft ze meteen een klik. En nog iets meer. Hij is gastvrij, charismatisch, en gewoonweg té knap. En hij is gelukkig getrouwd met Stacey en heeft een dochter.Dan wordt de dorpsgemeenschap getroffen door een tragedie. Hierna volgt een reeks van onverwachte wendingen. Het pad van Mimi en Cal zal steeds opnieuw kruisen – maar zal het ooit het juiste moment voor hen beiden zijn?

Het verhaal klinkt goed, maar het is ook wat zoetsappig. Misschien ben ik daar niet helemaal het type voor. Toch heb ik doorgezet, want ik ben ook nieuwsgierig en wil weten hoe het afloopt. Ik zal het niet verklappen. Dat einde laat trouwens lang op zich wachten. Er komen nog wat wendingen in het verhaal waarbij ik me soms afvraag of ze nodig zijn. Kan het verhaal niet wat eerder worden afgerond? Nou ja, blijkbaar dus niet.

Uiteindelijk ging het gevoel van het boek weg willen leggen weg en kwam ik er redelijk in. Maar ben ik enthousiast geworden? Nee, dat niet. Het boek kreeg daarom 3 sterren.

Pin It on Pinterest