Kijktip: The Queen’s Gambit

Kijktip: The Queen’s Gambit

Na Orange Is The New Black waren er geen series waar ik echt helemaal van ondersteboven was. En na een aantal seizoenen merkte ik dat het bij Orange Is The New Black ook wel afnam. Maar afgelopen week kwam ik The Queen’s Gambit tegen op Netflix. Die was niet te missen, want stond meteen bovenaan bij het openen van Netflix.

Het was zo’n dag dat je even de balen hebt, moe bent en gewoon op de bank wil hangen. Dus ging ik even een serie kijken. Dat even een serie kijken werd een soort bingewatch-sessie waarbij ik in zo’n 2 dagen de hele serie heb gekeken. En waarvan ik het nu nog steeds jammer vind dat het is afgelopen, dus luister ik naar een playlist op Spotify, om toch nog even het gevoel van de serie terug te krijgen.

Ken je de serie nog niet, ik laat je even de trailer zien.

Deze serie gaat dus over een meisje dat op jonge leeftijd in een weeshuis terecht komt en daar schaken ontdekt. Ze blijkt daar een buitengewoon talent voor te hebben. Maar haar verleden, haar liefde voor groene pilletjes en haar niet zo stabiele gemoedstoestand zorgen voor een hobbelige route op weg naar de top van het schaken.

Zelf ben ik geen schaakfan, het trekt me te weinig om het te kunnen begrijpen, maar deze serie maakt van een schaken een bijzondere en aantrekkelijke sport (sport vind ik altijd een raar woord bij schaken, maar het vergt natuurlijk wel wat van je denkvermogen). En het is allemaal zo prachtig in beeld gebracht. De kleuren, de sfeer, de muziek, de kleding, de omgeving, het klopt allemaal. Dat zorgt er ook voor dat je helemaal in deze serie kunt duiken en je mee kunt laten voeren in het verhaal van Elizabeth Harmon.

Komt er een vervolg? Ik weet het eigenlijk niet. En hoewel ik wel benieuwd ben naar andere verhaallijnen, die zijn er nog genoeg, vind ik het ook wel goed zo. Want stel je voor dat een vervolg niet zo goed wordt als dit eerste seizoen?

Lijstje: favoriete series op tv

Lijstje: favoriete series op tv

In ons gezin, met 2 pubermeiden, hebben we een soort vaste routine ontwikkeld rondom tv kijken. En dus ook een aantal vaste favoriete series. We kijken dus al graag tv en in deze tijd misschien nog wel wat meer. Ik heb wel het idee dat ik wat bewuster kijk. Dat komt misschien ook wel door het gevoel van onthaasting, een positieve bijkomstigheid van deze hele corona-crisis.

Maar wat kijken we dan? Hieronder een kort overzicht.

Sinds kort is The Big Escape weer begonnen. Dit seizoen lijkt het vooral of er een blik YouTubers is open getrokken, maar gelukkig kijken de meiden mee om meer info te geven. Bij The Big Escape lossen de deelnemers allerlei escape-rooms op om daarmee worden te verdienen. Die woorden samen vormen weer een woord, wat zorgt voor immuniteit. Want er moet aan het eind van de aflevering wel iemand uit. Het pakt me niet zo als Wie is de Mol, maar het is vermakelijk om te kijken.

Ook het nieuwe seizoen van Dream School is een paar weken geleden van start gegaan. Een programma waarin jongeren, die zijn vast gelopen, de kans krijgen om via Dream School weer wat dingen op de rit te krijgen. Om misschien net dat extra zetje te krijgen om weer wat te gaan maken van het leven. Mooi ook hoe Eric en Lucia omgaan met deze jongeren.

Inmiddels aanbeland bij seizoen 2 van Oogappels, deze erg leuke Nederlandse serie. Er worden verschillende gezinnen gevolgd, allemaal gezinnen met pubers. Dat levert soms herkenbare situaties op. Maar het is ook gewoon een fijne serie om te kijken. Alle gezinnen zijn op een bepaalde manier met elkaar verbonden, maar zijn toch allemaal verschillend.

De Nederlandse Wie is de Mol hebben we afgesloten en dat betekent door naar De Mol. De Belgische versie waar onbekende Belgen op zoek gaan naar De Mol. En als ik heel eerlijk ben, kijk ik deze versie veel liever dan de Nederlandse. Veel meer spanning en meer uitdagende opdrachten. Er wordt veel gevraagd van de groep deelnemers, dat zorgt voor meer stiekem gedoe en achterdocht. Eigenlijk zoals het programma hoort te zijn. Misschien moeten ze hier ook weer eens een poging wagen met onbekende Nederlanders?

En dan nog even deze, First Dates. Op dit moment is de Nederlandse versie iedere werkdag te zien. Is het een guilty pleasure*? Misschien wel, maar het is heerlijk om te kijken, te gokken of mensen iets in elkaar zien, plaatsvervangende schaamte te ervaren als gesprekken nogal knullig verlopen en genieten als de vonk over lijkt te slaan. Voor mijn gevoel wordt de Nederlandse versie steeds beter, alhoewel de Britse nog steeds favoriet is. Al met al een fijn programma om even alles om je heen te vergeten.

Welke series kijk je graag? En kijk je die nog wel via de tv-zenders of kijk je alleen nog maar via Netflix, Videoland etc? Ik ben benieuwd, tips zijn natuurlijk altijd welkom!

* Gisteren bij Oogappels kwam toevallig de term ‘guilty pleasure’ voor. Met daarbij de opmerking waarom je je schuldig zou moeten voelen over iets wat je plezier geeft. Een mooie om over na te denken.

Foto door Rene Asmussen via Pexels

Weer nieuwe Netflix-favorieten

Weer nieuwe Netflix-favorieten

Het is al weer even geleden dat ik mijn Netflix-favorieten op een rijtje zette. Maar er is zoveel te zien, dat ik inmiddels weer wat nieuwe favorieten heb. Een serie eindigt natuurlijk ook een keer en dan is het weer door naar de volgende. 
Ik merk dat ik al automatisch het woord ‘serie’ typ, want films kijken we eigenlijk nooit. Waarschijnlijk komt dat gewoon door 3 kinderen met verschillende bedtijden, waardoor je nooit echt de tijd kan vinden om een film helemaal af te kijken. Een serie van ongeveer een uur is dan toch net wat gemakkelijker er tussen te passen. 

Maar goed, wat keek ik dan de afgelopen tijd. Ik laat het je hieronder zien. 

Deze week kwam seizoen 3 online, maar ik ben pas bij aflevering 4 van het eerste seizoen van Stranger Things. Samen met onze oudste ben ik eraan begonnen en ik vond het meteen ontzettend spannend. Ook vind ik de jaren ’80 sfeer erg leuk en goed gedaan. Het is zo goed doorgevoerd, ik kan daar iedere keer weer van genieten. Dan wel vanachter mijn kussen, want soms wil ik echt even wegduiken als het weer heel spannend is.

Nog steeds zit ik midden in How To Get Away With Murder. Ik kijk deze zo af en toe, als ik er net even tijd voor heb. Het gaat dus niet zo heel snel. Inmiddels ben ik aangekomen bij seizoen 4.
Soms vraag je je af of een serie wel zoveel seizoenen door moet gaan. En dat heb ik dus ook bij deze serie. Ik geef het nog even de kans, wie weet…

En ineens stond ie er tussen, een nieuw seizoen van Instant Hotel. En natuurlijk moesten we daar zo snel mogelijk aan beginnen. Binnen kijken bij huizen, die worden gebruikt als hotel. Maar dat is het niet alleen, want natuurlijk zijn daar weer 4 (behoorlijk verschillende) koppels. Die koppels mogen uitproberen en beoordelen. Gaan ze dat eerlijk doen of spelen te het tactisch? En kunnen ze het wel met elkaar vinden of gunnen ze elkaar helemaal niets. Het is gewoon een mini-soapserie.

Met wat reserves begon ik aan de serie Insatiable, een serie die onze oudste graag wilde zien. Dat snap ik, het is echt een serie voor jonge meiden, die ik dan wel weer vermakelijk vind. Het duurde bij mij ook even dat de hoofdrolspeelster uit een serie van Nickelodeon kwam, die link had ik nog niet gelegd. 
Maar goed, verder dan vermakelijk kom ik nog niet. Dus ik gok dat het geen blijvertje is.

Maar al de bovenstaande series schuif ik met gemak even aan de kant voor het nieuwe seizoen van Orange Is The New Black.
Op 23 juli is het zover, dan komt het laatste seizoen en ik kan niet wachten. Dit is een serie die van mij nog vele seizoenen door mag gaan, waar ik iedere keer weer helemaal in duik. 

En ik heb het nog nooit gedaan, een serie gebingewatcht. Maar het zou zo maar eens kunnen dat dit de eerste keer gaat worden. Ik ben namelijk zo ontzettend benieuwd naar de afloop. 

Volg mij ook via

(Wie is) De Mol

(Wie is) De Mol

In Belgie doen ze dat nog gewoon, Wie Is de Mol met onbekende Belgen. En nu ik De Belgische Mol terug kijk (we lopen nog wat afleveringen achter, dus niets verklappen!), vraag ik me af waarom de Nederlandse versie persé met bekende Nederlanders moet.

Echte spanning

Ooit, inmiddels al weer heel wat jaren geleden (van 1999 tot 2003), waren de deelnemers onbekenden, waarvan eentje de mol was en de rest op zoek moest. Wat spannend kon dat zijn! En die spanning voel ik nu weer bij deze Belgische versie. Soms zit ik echt op het puntje van mijn stoel, zo spannend.

Maar waar ligt dat dan aan? Zijn de opdrachten moeilijker? Wordt er minder rekening gehouden met de deelnemers en draait het meer om de opdrachten? Zijn de onbekende Belgen lastiger te peilen dan de bekende Nederlanders? Zijn de bekende Nederlanders meer met zichzelf bezig dan met de opdrachten?Ik heb werkelijk geen idee.

Onbekende Nederlanders?

Wel weet ik nu dat we de Belgische Mol vaker gaan kijken, sowieso dit hele seizoen. Maar wat mij betreft ook de seizoenen die nog gaan volgen. En hopen dat ze bij het maken van die nieuwe seizoenen blijven gaan voor de onbekende Belgen. Wie weet, komt de Nederlandse Mol ook weer een keer terug met onbekende Nederlanders. Ik denk echt dat dit een positieve invloed zal hebben op het programma.

Mijn Netflix-favorieten van dit moment

Mijn Netflix-favorieten van dit moment

En daarbij eigenlijk de ondertitel: en de series waarvan het me maar niet lukt om ze helemaal te kijken.

Maar laten we eerst maar beginnen bij mijn favorieten. Dat zijn toevallig twee documentaires. De eerste is Fyre: the greatest party that never happened. Over het gehypte en te dure festival Fyre, waar ik echt met verbazing naar heb gekeken. Sowieso bijzonder dat mensen zich zo laten beinvloeden dat ze naar zo’n duur festival gaan. Maar ook dat één man er in slaagt om er zo’n puinhoop van te maken.
Door de documentaire voel je je misschien wel een beetje een ramptoerist, want ik wil dan ook gewoon wel even zien wat er allemaal mis ging. En dat was heel veel…

Mijn andere favoriet is de documentaire The Legend of Cocaïne Island. Een mooi verhaal over een begraven zak met heel veel cocaïne zorgt ervoor dat er een paar mannen op schattenjacht gaan. Het verhaal wordt mooi gebracht, met heel wat humor. Ik vind het ook een geweldig verhaal en een heerlijk vermakelijk documentaire. Maar vinden ze de schat? Daarvoor moet je echt zelf even kijken.

Als laatste favoriet wil ik nog even Instant Hotel noemen. De Australische versie van Bed en Breakfast, om het maar even kort door de bocht uit te leggen. Alleen zijn dit wel wat andere optrekjes en vindt er hier echt een strijd plaats tussen de deelnemers. Er worden hele tactieken bedacht, die niet allemaal helemaal netjes en eerlijk zijn.

Welke haalden het niet

Ook waren er nog 2 series waar we aan zijn begonnen, maar die een beetje zijn blijven hangen. Zo keken we twee afleveringen van Good Girls, wat op zich wel een leuk verhaal is, maar het wilde nog niet zo pakken. En hielden we na één aflevering al op met Derry Girls. Deze vond ik wel leuk om te kijken, maar die mening werd niet zo gedeeld. Misschien moet ik die dan later nog maar eens gaan bekijken. Ik kom alleen niet echt verder met How To Get Away With Murder. Ook al is die nog steeds spannend, ik kan er de tijd niet voor vinden.

Toch nog even een laatste tip

En nog even snel een laatste tip, want deze serie mag ik eigenlijk niet vergeten. Een absurde verhaallijn, een erg goede actrice (Natasha Lyonne, die ik ken van Orange is the New Black) en bijzondere muziek. Meer kan ik er niet over zeggen, ik wil echt niets verklappen. Gewoon kijken dus.

Wat extra spanning in mijn leven

Wat extra spanning in mijn leven

Al eerder schreef ik over spannende boeken, die ik graag lees. Maar daar blijft het niet bij, want op tv gaat mijn voorkeur ook wel uit naar wat spanning. En dat hoeft dan niet perse een serie zoals CSI te zijn. Het is trouwens lang geleden dat ik dat heb gezien. Nee, er zijn genoeg andere programma’s die ik graag kijk. Die zijn spannend, maar soms ook wel grappig.

Zo kijk ik graag naar De Buit, een serie waar een aantal inwoners uit hetzelfde dorp een overval plegen. We kijken het wel altijd met vertraging, want het wordt op maandagavond uitgezonden, maar wij zien het pas op vrijdagavond. En het is extra leuk, omdat het is opgenomen in Helvoirt, een dorp niet zo ver bij ons vandaan, waardoor je soms ook nog wat bekenden voorbij ziet komen.


Zaterdagavond is natuurlijk de Wie is de Mol-avond. Ons hele gezin is in de ban van de Mol en we kunnen maar niet ontdekken wie het is. De kinderen kijken dan ook nog filmpjes met mogelijke aanwijzigingen, maar daar ga ik niet aan beginnen. Ik vind MolTalk na de aflevering een leuke aanvulling, maar dan is het wel weer even genoeg.

Ik denk trouwens niet dat Sarah de mol is, ik ga voor Sinan. Maar ik geloof niet dat ik het ooit goed heb gehad.


Waar ik de afgelopen heerlijk om heb gelachen, maar ook best spannend was, was De Kluis van StukTV. Via de Chromecast op tv, dus die kan ik ook wel meenemen in het rijtje.
In dit programma bewaken de mannen van StukTV een 3-tal kluizen en een diamant. De inhoud van de kluis en de diamant kunnen zomaar worden gestolen door BN-ers, die de inhoud van de kluis moeten zien te bemachtigen. Soms spannend, maar vaak ook hilarisch, want het verloopt niet altijd helemaal soepel. Inmiddels staan alle afleveringen online.

Nu we alle afleveringen van De Kluis al hebben gezien, kan er best nog wel wat bij aan spanning. Heb je tips? Laat het me weten in de reacties!

Pin It on Pinterest