Mijn kampeergeschiedenis deel 3, kamperen met kinderen

Mijn kampeergeschiedenis deel 3, kamperen met kinderen

Kamperen met kinderen, een nieuw hoofdstuk uit mijn kampeergeschiedenis. En het verdient ook zeker een apart hoofdstuk, kamperen met kinderen is nu eenmaal anders dan met z’n tweetjes. De eerste jaren deden we dat ook niet. We gingen wel op vakantie, maar huurden dan een huisje of een stacaravan. Maar toch begon het weer te kriebelen, we wilden weer op pad met een eigenkampeermiddel.

Met de vouwwagen

Op mijn werk kwam ik een advertentie tegen (we hadden een soort interne marktplaats) van een vouwwagen. Die zag er goed uit en had een mooie prijs. We kochten de vouwwagen, een Roadmaster, het kampeeravontuur kon beginnen. Het avontuur startte in Limburg, eerst even proefdraaien in eigen land. En dat beviel uitstekend! We hadden genoeg ruimte in de vouwwagen en we genoten volop van het kamperen. Het was trouwens ook een mooie camping, Camping Hoeve De Gastmolen, daar in Limburg. Genoeg moois te ontdekken in de omgevingen en de kinderen vermaakten zich prima op de camping met al die ruimte buiten.

Roadmaster vouwwagen

Omdat het zo goed was bevallen, durfde het wel aan om in de zomervakantie naar Frankrijk af te reizen. Het enige obstakel was wel dat we een redelijk grote plaats nodig hadden om de vouwwagen kwijt te kunnen, maar gelukkig bleek dat nooit een probleem. De ruimte die de vouwwagen bood, was alleen meer fijn. Want met de komst van Mees gingen we voortaan met z’n vijven op vakantie. Dat ging prima, het campingbedje paste mooi tussen de andere slaapplekken in en zo sliepen we gezellig allemaal in de vouwwagen. En als het toevallig een keer slecht weer was, dan was er binnen genoeg ruimte om te spelen. In die tijd gingen er nog een bak Playmobil mee. 🙂

Stoomtrein

Het zijn mooie herinneringen, als ik zo eens terug kijk. Met veel fijne, niet te grote, campings. Zoals die camping in de Ardeche, waar de stoomtrein iedere dag langs kwam. Meestal lagen we dan in het zwembad en zwaaide we even naar de passagiers.
Of de camping bij Hans en Anja, de enige camping die we twee keer hebben bezocht en waar we de verjaardag van Sterre met de hele camping vierden. Dat ging gemakkelijk, want het is een erg kleine en gezellige camping.

Met de caravan

De tweede keer op deze camping was trouwens met de caravan van mijn schoonouders. Om eens te kijken of dat wat voor ons zou zijn. De vouwwagen was inmiddels al verkocht, maar een caravan bleek ook niet helemaal ons ideale kampeermiddel te zijn. Dus na die vakantie waren we weer even terug bij de stacaravans en huisjes. We weken zelfs uit naar Denemarken. Het land wat door de kinderen nog steeds ‘het koude land’ wordt genoemd.

Wandelen met de kinderen

Nieuwe herinneringen

Maar het bleef kriebelen, we wilden weer terug naar het echte kamperen. Weer op een veld staan tussen andere kampeerders, ’s avond met een stoeltje voor de tent. Dus kochten we dit jaar een nieuwe tent, reserveerden we een plekje op een camping in Overijssel en genoten we van een erg fijne kampeervakantie. Samen met de kinderen. En ik hoop dat we dat nog heel vaak mogen doen, zodat we nog veel mooie herinnering toe kunnen voegen aan onze kampeergeschiedenis.

Mijn kampeergeschiedenis, deel 2

Mijn kampeergeschiedenis, deel 2

Het is zover, het tweede deel van mijn kampeergeschiedenis. Ging het eerste deel over het kamperen in mijn kindertijd, nu maken we een sprong in de tijd. Want de eerste keer dat ik weer ga kamperen is samen met Joris, ik geloof in 2001. We kopen een tent, lenen de cognackleurige kadettilac van mijn vader en rijden richting Frankrijk.

Het eerste jaar samen kamperen

Zelf was ik nog niet vaak in Frankrijk geweest, maar het was een logische vakantiebestemming. Joris was er al vaker geweest en een groot deel van Nederland vertrekt ieder jaar richting Frankrijk, dus waarom wij niet?

Dat eerste jaar vond ik het nog wel een erg spannende onderneming. Joris had zijn rijbewijs nog niet en ik had nog nooit buiten Nederland auto gereden. Dus die eerste klim bij Luik vond ik al een hele uitdaging. Maar het ging allemaal goed, irriteerden wel wat vrachtwagenchauffeurs, en we kwamen veilig aan bij onze bestemming in de Vogezen.

Met de tent naar Frankrijk

Frankrijk beviel me uitstekend, dus ook de jaren die volgden trokken we met z’n tweetje er op uit, met de tent. Omdat ik niet zo van het lange rijden ben, verbleven we vooral in het noorden en midden van Frankrijk. Maar daar is ook voldoende te zien en te doen. We bezochten verschillende kastelen, keken zelfs vanuit de camping uit op het kasteel van Beynac. Wandelden door stadjes en lazen veel boeken op een stoeltje bij de tent. Nou ja, dat laatste doe ik vooral, heerlijk vind ik dat.

De boeken zijn inmiddels ingewisseld voor een ereader

Lekker rustig aan

Joris en ik zitten wel behoorlijk op één lijn wat betreft vakantie. We vinden het leuk om wat van de omgeving te zien, rond te slenteren in een stadje, maar houden ook van het leven op de camping. Lekker wat lezen, op het gemakje koken en ’s avonds voor de tent wat drinken en gezellig wat bijpraten (als mijn boek tenminste niet te spannend is 🙂 ). Lekker rustig aan, echt een tijd om even uit te rusten en nieuwe energie op te doen voor na de vakantie.

Wandelen door mooie straatjes

Bij sommige dingen hebben we wel wat andere ideeën. Zo wil ik onderweg altijd even stoppen bij een wegrestaurant voor wat eten, maar gaat Joris liever ergens picknicken. Zo denken we ook over afstanden die we af leggen. Zo wil hij het liefst helemaal naar Zuid-Frankrijk. Maar dat zie ik niet echt zitten, waarom zo ver rijden als je dichterbij ook genoeg kunt vinden?

In de jaren die volgden zijn we wel eens verder gereden dan het noorden en midden van Frankrijk, maar vaak is dat niet gebeurd. Wie weet, ooit, in de verre toekomst, als we weer zonder kinderen op vakantie gaan. Want op vakantie met de kinderen, dat wordt natuurlijk deel 3 van mijn kampeergeschiedenis.

Mijn kampeergeschiedenis, deel 1

Mijn kampeergeschiedenis, deel 1

Dat we, door de wijziging van onze zomervakantie, ineens zo druk bezig zijn met kampeerplannen, komt natuurlijk niet zomaar uit de licht vallen. Joris en ik hebben allebei al een hele kampeergeschiedenis, waardoor de aankoop van een tent niet zo’n vreemde keuze is. In dit bericht vertel ik je meer over mijn kampeergeschiedenis, die gaat al ver terug. 🙂

Met de paplepel

Want dat kamperen is er met de paplepel ingegoten. Samen met mijn ouders gingen we bijna (ik geloof dat er in deze historie nog een huisje in Frankrijk tussendoor komt) altijd met de tent op vakantie. Dat was een hele onderneming, want dat was altijd met een behoorlijk aantal familieleden. Die dan ook weer met ieder gezin een tent of caravan hadden. Altijd genoeg speelkameraadjes in de buurt dus. Ik kijk dan ook met een fijn gevoel hierop terug, terwijl ik er niet eens zoveel van kan herinneren.

Aan de wandel

Wel dat we na het eten altijd met een hele groep gingen wandelen, zingend en volop kletsend. En volgens mij was het in Luxemburg dat we altijd langs de kamperfoelie kwamen, dat rook zo heerlijk. Die camping in Luxemburg bestaat nog steeds, een nichtje is er zelfs vorig jaar (of het jaar daarvoor?) nog geweest. Daar loopt ook een fijn beekje langs, met water net boven je enkels. Ideaal om dammen te bouwen en bootjes gemaakt van flessen te laten varen. Waarschijnlijk daarom dat ik een beekje in de buurt van een camping echt een pluspunt vind.

De geur van hondenpoep

Wat voor mij ook een groot pluspunt is, nog groter dan het beekje langs de camping, is de zee. Misschien ook wel voortkomend uit mijn kampeergeschiedenis, want we hebben vaak gekampeerd in Groede, op camping Groede. Ik kan me niet herinneren dat die camping vroeger zo groot was. Als ik nu de site bezoek vind ik het een behoorlijk flinke camping en zou ik er zelf niet zo snel voor kiezen.

Wel weet ik nog goed dat er een paadje vanaf de camping naar zee ging. Ook daar hangt een geurherinnering aan, alleen niet zo’n prettige. Het stonk er namelijk altijd naar hondenpoep. Maar het vooruitzicht van de zee liet die geur snel vergeten.

Nooit meer

Een kampeervakantie, die bij verschillende familieleden nog goed in het geheugen staat, is een vakantie in Zeewolde. Wat ik me vooral herinner is een plek met jonge bomen. Die stonden er nog niet zo lang, in die nieuwe provincie. Doe daar nog koud en regenachtig weer bij en het wordt een vakantie om nooit te vergeten. En dan vooral vanwege die kou. Volgens mij mochten we met de hele familie nog eens terugkomen met beter weer, ik geloof niet dat er iemand van dit aanbod gebruik heeft gemaakt. Flevoland heeft dus geen warm gevoel bij mij achtergelaten.

Voor mijn ouders was deze vakantie ook de reden op het jaar daarop met de bus op vakantie in Spanje te gaan. Dat beviel zo goed, de tent kwam niet meer van de zolder. Nou ja, misschien kreeg hij nog een nieuwe eigenaar, dat weet ik eigenlijk niet.

Bij mij kwam het kamperen uiteindelijk weer terug, maar dat stukje kampeergeschiedenis bewaar ik voor een volgende keer.

Een boek is meer dan een leesboek

Een boek is meer dan een leesboek

Mijn verjaardag duurt nog wel even, Moederdag is ook al voorbij. Toch maak ik weer even een kort verlanglijstje. Ik kwam namelijk een aantal leuke boeken tegen, boeken die ik graag wil onthouden. Wat dat betreft is mijn blog ook een groot notitieboek. Want als mijn verjaardag weer dichterbij komt, kan ik altijd hier nog even terugzoeken naar ideeën en wat ik heb bewaard.

Deze keer zijn het, zoals ik hierboven al noemde, een aantal boeken. Geen leesboeken, alhoewel ik veel en graag lees, maar meer leerzame boeken. Boeken om eens na te slaan, te bekijken of om me te verdiepen in een onderwerp.

Zo is daar het boek Hidden Nederland. Ik weet niet meer waar ik het tegen ben gekomen, maar de titel spreekt me meteen aan. Want er zijn zoveel mooie verborgen plekjes in Nederland. Er valt nog zoveel te ontdekken.

Bij dit boek ben ik vooral benieuwd naar die kunstenaarsdorpjes en Instagram-waardige tuinen. Maar ook mooie en spannende kastelen spreken me aan. Tijdens vakanties in Frankrijk bezoeken we meestal wel een kasteel. Dit jaar zullen we eens op zoek gaan naar een mooie in Nederland.

Binnenkort, vanaf 25 juni, is het boek Dag & Nacht verkrijgbaar. Een boek geschreven door Helga van Leur en Govert Schilling, de weervrouw en de wetenschapsjournalist.

In dit boek lees je meer over wat er zich in de lucht afspeelt, overdag en ’s nachts. En dat allemaal voorzien van mooie foto’s. Ik vind het heerlijk om naar de wolken te kijken, ik heb ook al een wolkenboek (wat ik altijd vergeet als we op vakantie zijn). Dit boek gaat over veel meer dan wolken en ik ben dan ook erg benieuwd.

Van Anki, oftewel Zilverblauw, heb ik al het boek Shoot! Een mooi boek dat je helpt om beter te fotograferen. Vooral gericht op het fotograferen met een spiegelreflex camera.

Omdat ik eigenlijk alleen nog maar foto’s maak met mijn smartphone ben ik erg benieuwd naar het boek Snap! En nu zag ik dat er eind juni een herziene uitgave van uitkomt. Dus ook deze mag op mijn lijstje.

Fotograferen blijf ik leuk vinden en blijf ik ook doen. Maar ik wil me daar ook wel verder in ontwikkelen, andere dingen proberen. Nieuwe ideeën opdoen. Het blijft fijn dat je die camera eigenlijk altijd bij je hebt, dat je met je telefoon gewoon hele mooie foto’s kan maken. Dat het zo gemakkelijk is, heeft er voor mij wel voor gezorgd dat die spiegelreflexcamera en systeemcamera haast verbannen zijn. Alhoewel ik dat soms nog steeds zonde vind.

Zo zie je maar dat er naast leesboeken nog veel andere boeken zijn (waarvan hierboven een kleine selectie). Dat wist je natuurlijk al, maar mijn aandacht wordt al snel getrokken door al die spannende leesboeken. Terwijl een boek zoveel meer kan zijn, een fijn naslagwerk met mooie foto’s. Fijne boeken dus voor een verlanglijstje.

Het vraagteken dat zomervakantie heet

Het vraagteken dat zomervakantie heet

We wilden een keer wat anders, niet met de auto naar Frankrijk, maar dan toch een keer wat verder weg. Na een zoektocht kwamen we uit bij Portugal. We boekten een vlucht, vonden 2 mooie plekken om te verblijven en huurden een auto om daar te komen. We waren er helemaal klaar voor, een mooie zomervakantie in het vooruitzicht, het was alleen nog wel lang wachten vanaf december.

Dat lange wachten werd ineens een tijd van onduidelijkheid. In plaats van uitkijken naar de vakantie werd het steeds meer de vraag kan het nog wel door gaan? En mijn behoefte aan duidelijkheid werd steeds groter. Die duidelijkheid kwam deze week, want onze vlucht werd geannuleerd. Nu is het dan echt zo, wat ik eigenlijk al wel wist of wat in ieders geval de grootste kans had, geen Portugal dit jaar.

Daarmee ontstaat er een vraagteken voor onze zomervakantie. Want wat dan? Gaan we helemaal niet, blijven we thuis met af en toe een dagje uit? Of gaan we toch op zoek naar een plekje op een leuke camping? En zitten al die campings in de vakantie niet overvol, want er zijn dit jaar veel mensen die vakantie in eigen land zullen houden. Komt ook nog de vraag hoe gaan we dan naar de camping? Huren we iets of gaan we dan toch echt voor een eigen tent? Nog genoeg vragen, ik voorspel lange zoektochten op internet. Op zoek naar inspiratie, ideeën en leuke campings.

Dus tips voor campings en kampeermiddelen zijn altijd welkom. Laat ze achter via een reactie of stuur me een bericht via de contactpagina. En ja, ik weet het, het is een luxeprobleem…

Foto door C. Cagnin via Pexels

Pin It on Pinterest