Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

De berg foto’s groeit gestaag door. Het gaat zo gemakkelijk, foto’s maken. En dan kom ik ook nog eens van alles tegen wat ik op de foto wil zetten (en dan nog gebeurt het me dat ik achteraf bedenk dat ik ergens een foto van had moeten maken).
Ik keek eens door de verzameling van de afgelopen weken en kwam er een aantal tegen die ik leuk genoeg vond om hier even te delen. Een beetje van alles wat dus.

Een tropisch plaatje, het lijkt wel een vakantiefoto. Maar nee hoor. Gewoon in de achtertuin van mijn ouders, op anderhalve meter afstand in het zonnetje. 🙂 Mocht ik een keer een erg zomers plaatje nodig hebben, dan kan ik deze daar mooi voor gebruiken.
Een avondwandeling, langs één van de mooiste vennen in Oisterwijk. Met een fijn zonnetje erbij is dat een prima tijdsbesteding in de avond.
Tegenover mijn werk staat een oud klooster met een mooie tuin, waar ik regelmatig met bewoners ga wandelen. In deze tuin staat ook dit beeld, een beetje verstopt tussen het groen.
Als je dan na hele lange tijd weer een keer in Tilburg komt om wat zomerkleding te kopen met onze middelste, dan hoort daar ook een bezoekje aan De Frietboetiek bij. Volgens mij nog steeds de lekkerste friet van Tilburg.
En als je al lang niet meer in Tilburg bent geweest, blijkt dat er van alles wordt gebouwd waar weer andere dingen voor moeten wijken. Zoals deze huizen met allerlei mooie details.
Deze klaprozen kom ik steeds op weg naar mijn werk tegen. Tenminste, zolang ze nog in bloei staan. Iedere klaproos die ik onderweg zie, geeft me een goed gevoel. Afgelopen week stopte ik maar eens een keer om er een aantal op de foto te zetten.

Waarschijnlijk ben ik niet de enige met een steeds groeiende verzameling. Misschien heb jij inmiddels ook wel een hele bulk foto’s verzameld? Ik sla deze nu op in Google, daar heb ik extra opslagruimte. Voorheen gebruikte ik voor mijn foto’s altijd Flickr. Hoe doe jij dat, waar sla jij jouw foto’s op?

Een persoonlijk tintje in de slaapkamer

Een persoonlijk tintje in de slaapkamer

Als ik zo rondkijk in huis, dan vind ik het best gezellig overkomen. Ik voel me er in ieders geval thuis en ik heb het idee dat dit voor ons hele gezin van toepassing is. Toch mis ik soms een persoonlijke noot. We hebben wel wat foto’s in huis staan, maar ik vind dat dit eigenlijk best wat meer mag. Dus toen werd gevraagd of ik deze hexagons wilde uitproberen, leuk me dat een mooie manier om die persoonlijke noot toe te voegen.

Maar wat is een mooie plek om deze hexagons op te hangen? Ik kwam uit bij die kale muur in onze slaapkamer. En ja, deze muur is roze. Een overblijfsel uit de tijd dat onze oudste dochter hier sliep. Inmiddels waren de hexagons binnen gekomen en kon ik gaan puzzelen. Hoe hang ik ze op de leukste manier?

Uiteindelijk heb ik een indeling gevonden en kunnen ze aan de muur. De beschrijving die erbij zit is duidelijk, maar omdat de stap met de plakkers me niet helemaal logisch lijkt, kijk ik toch maar even een instructie-video. De stap blijft in mijn hoofd niet logisch, maar blijkt toch zo te zijn als ik in eerste instantie dacht. Met de waterpas ga ik aan de slag en al snel hangt de eerste foto op hexagon. Het ophangen blijkt simpel en gaat snel, dus al snel hangen ze alle 9 op de slaapkamermuur.

Ik ben tevreden met het resultaat, een aantal van mijn favoriete foto’s hangen aan de muur. De slaapkamer heeft meteen een persoonlijker tintje gekregen en ik heb het helemaal zelf gedaan, dankzij de handige plakstrips.

Ik maakte ook even een trotse selfie 😉

Zo zie je maar dat je met een aantal foto’s het meteen al een stuk persoonlijker kunt maken, meer een eigen plekje. En vind je die hexagons helemaal niets, misschien is dan een foto op hout een leuke manier om je huis wat meer aan te kleden.

Dit bericht is tot stand gekomen vanuit een samenwerking en bevat gesponsorde links. Ook interesse in een samenwerking? Maak dan gebruik van het contactformulier.

Fotomaand #januari

Fotomaand #januari

De eerste maand van 2020 is al weer omgevlogen en blijft bij mij vooral hangen als een wat donkere maand. Dan bedoel ik vooral het weer, wat vaak grijs en ongezellig was.

Maar was januari nu echt zo grijs en ongezellig? Ik kijk even terug met wat foto’s.

De maand begon in ieders geval heel gezellig, zelfgemaakte sushi eten met vrienden. Er zijn slechtere manieren om een maand te beginnen.
En misschien was het weer niet altijd goed, het leverde het wel prachtige luchten in de ochtend op.
Of mooie mist boven de weilanden. Onderweg naar werk was dat een goede reden om even te stoppen en een foto te maken.
Mijn verjaardag is altijd rond blue monday. Dus als er allerlei klaagberichten voorbij komen, geniet ik lekker van wat taart.
In januari heb ik ook genoeg blauwe lucht gespot, heerlijk genieten tijdens een wandeling door de bossen.
En ik heb toch regelmatig de wandelschoenen aangetrokken afgelopen maand, deze keer was het wel wat grijzer, maar het blijft een mooie omgeving.
Op de bijna laatste dag van de maand bezochten we de LocHal in Tilburg en de expositie ‘Stilleven’. Mooi gemaakt al die miniaturen, echt indrukwekkend.

Januari was een prima maand, als ik zo terugkijk. Inderdaad soms wat grijs, maar ook dat heeft weer zijn charme. En het voordeel dat het dan een stuk minder druk is in de bossen.
Plannen voor februari heb ik nog niet echt, behalve weer regelmatig gaan wandelen, daar de tijd voor nemen. En als het zo allemaal voortkabbelt ben ik eigenlijk best tevreden.

From Where I Stand

From Where I Stand

Ik scroll door mijn foto’s heen, terug in de tijd op zoek naar foto’s van mijn voeten. Want zo zien ze er meestal uit, een foto van het voorste stuk van je foto en een stukje omgeving. Geen idee waar ik het ooit ben tegengekomen en hoe lang ik dat al doe, zulke foto’s maken. Vandaar ook het scrollen door een berg foto’s. De foto bij dit bericht is gemaakt in november 2015. Maar ik ga nog even verder terug in de tijd en kom terecht in mei 2015, een half jaartje eerder. Zou het daar dan zijn begonnen?

Het lijkt voor mij vooral een vakantie-activiteit te maken, alsof ik dan even de tijd neem om mijn voeten op de foto te zetten. En als ik ze zo bij elkaar zie, vind ik het wel een leuk effect.

Er zijn nog genoeg andere mensen die hun voeten op de foto zetten. Zo bestaat er op Flickr deze groep, met de toepasselijk naam From Where I Stand. En ook op Instagram vind je zulke foto’s, bijvoorbeeld bij het account From Where I Stand waar foto’s met de hashtag #fwisfeed worden verzameld. Of beter gezegd, werden. Het account is niet meer actief met het verzamelen van foto’s, terwijl het toch echt een mooie verzameling heeft opgeleverd. Dus zeker leuk om toch even in rond te kijken.

En ach, misschien geeft het wel aan dat het maken van die selfies van je voeten een beetje verleden tijd is, dat je dat eigenlijk niet meer moet doen. Maar ja, daar trek ik me dan toch niet al teveel van aan, want ik blijf het toch gewoon doen. Zo af en toe, gewoon als ik daar zin in heb. 🙂

[insta-gallery id=”11″]

Mocht jij het nu ook leuk vinden om From Where I Stand foto’s te maken, laat het me weten! Ik ben erg benieuwd naar jouw voeten. 😀

Fotomaand #oktober

Fotomaand #oktober

Afgelopen maand maakte ik ongemerkt weer een heleboel foto’s, foto’s die eigenlijk een beetje staan te verstoffen op mijn telefoon. Daarom zoek ik iedere maand de mooiste of leukste uit, gewoon om even terug te kijken op de maand. Hieronder vind je mijn selectie van oktober. 
Leuk om te zien hoe de herfst nu echt begonnen is en dat we daar al een aantal keren van hebben genoten door even de bossen in te gaan. Indrukwekkend daarbij was het bezoek aan het monument bij de fusilladeplaats in Vught.

Deze maand bezochten we, tijdens de herfstvakantie, de Efteling. Volgens mij verraadt de foto met die grote taart (of is het pudding?) dat al wel. Maar weet je ook waar de foto met die stoel en die groene tegeltjes is gemaakt?

Pin It on Pinterest