In vakantiestand?

In vakantiestand?

Ken je dat? Dat je graag een blog wil schrijven, maar totaal geen ideeën hebt? Dat je overal rondkijkt, maar er totaal geen inspiratie vandaan haalt. In die fase zit ik nu en eerlijk gezegd irriteert me dat een beetje. Terwijl die irritatie volkomen onterecht is.

Gisteren ging mijn weekje vakantie van start en ik merk dat mijn hoofd nog niet in vakantiestand is, die draait nog lekker door, waardoor ik vroeg wakker ben. Maar dus niet alleen vroeg wakker, er is ook geen ruimte voor nieuwe inspiratie. Die rust is er gewoon nog niet. Gisterochtend maakte ik daarom al een wandeling door de bossen met de hond. Ik nam de spiegelreflexcamera mee, dat was al een hele tijd geleden dat ik die had gebruikt.

Het was fijn om even door de bossen te dwalen, te genieten van de zon die door de bomen schijnt, te luisteren naar de vogels* om me heen. En als je lekker vroeg gaat, kom je niet veel mensen tegen.

Vannacht sliep ik al beter, alhoewel ik wel weer vroeg wakker ben. Maar ach, ik ben nu eenmaal een ochtendmens. Ik geniet van de rust en stilte in de ochtend. Mijn hoofd staat nog niet helemaal stil, toch lijkt het al wat rustiger dan gisteren. Het mooie weer van vandaag zal helpen. Heerlijk met een boek in de zon, wat aanrommelen in de tuin. Oh, en ik geloof dat er een tuincamping geopend gaat worden vandaag. Daarover vast nog meer.

Hieronder nog wat foto’s van mijn wandeling van gisteren, nog wel wat onwennig met die grote camera. Maar het licht was erg mooi.

voorjaar20206
voorjaar20203
voorjaar2020
voorjaar2020_2

* Een leuke tip: via de Vogelbescherming kun je nu gratis vogelcursussen volgen. Leerzaam en leuk, want zo kun je vogels beter en sneller herkennen. Ik ben inmiddels aanbeland bij les 3 van de cursus Vogels in Nederland.

Rust vinden in dat wat je hebt

Rust vinden in dat wat je hebt

Een zin die zomaar even in me opkwam. Nou ja, niet helemaal zomaar, er zit natuurlijk wel een verhaal achter. Maar voor mij is dit wel een zin om te onthouden.

Ik ben namelijk altijd op zoek naar van alles, nieuwe uitdagingen, andere omgevingen. Nog voordat ik het ene goed heb afgerond, wil ik al door naar het volgende. Als iemand aan mij vraagt of ik graag nieuwe uitdagingen aan ga, dan kan ik dit volmondig met ja beantwoorden. Wat op zich een goede eigenschap is, ik ben niet bang voor nieuwe dingen. Maar die eigenschap wordt dus minder goed, als je wel steeds die uitdagingen aangaat en ze vervolgens niet afmaakt om weer door te gaan naar een volgende uitdaging. 

Dit besef sluimert al wat langer door mijn hoofd, maar het lukte me ineens om het beter te omschrijven. Want het steeds iets anders willen gaat bij mij niet werken. Dat betekent niet dat ik geen uitdagingen aan kan gaan, maar die moet ik juist zoeken in datgene wat ik al heb. Dat wat ik al heb steeds verder ontwikkelen en zo de rust vinden. 

Want ik houd dan misschien van uitdagingen, ik houd ook van rust. Rust in mijn hoofd, alles wat rustig op zijn plekje valt. Dingen kunnen niet rustig op hun plekje vallen, als dat plekje steeds verandert of overhoop wordt gehaald. En dit besef geeft al rust en zin om met van alles aan de slag te gaan. Om verder te ontwikkelen, beter te maken. 

Voor mezelf is dit een mooi inzicht, een mooi zinnetje dat in mijn hoofd kwam. En daarom schrijf ik het hier dan ook op, zodat ik het terug kan zien en mezelf er aan kan herinneren als dat nodig is. 

Pin It on Pinterest