De eerste ochtendbrief

Het duurde toch een paar dagen voordat ik mijn eerste ochtendbrief ging schrijven. Ik merk dat ik behoefte had aan wat duidelijke richtlijnen. Zoals het formaat papier en het beste tijdstip. Uiteindelijk besloot ik dan maar, na wat gezoek op internet, dat ik gewoon een notitieboek zou pakken wat ik al had liggen en meteen zou gaan schrijven als ik wakker werd.

Dus zette ik mijn wekker 10 minuten eerder, sprak met mezelf af dat ik niet mocht snoozen en kon vanochtend aan de slag met mijn eerste brief. En dat voelde wat ongemakkelijk, net wakker en meteen aan het schrijven. Ik vond dat ik er ook best lang over deed, zo’n 25 minuten, maar heb niet traag geschreven. Ik ben gaan schrijven wat in me op kwam tot ik uitkwam op mijn 3 bladzijden. Volgens mij een heel onsamenhangend verhaal, van het ene onderwerp naar het andere. Maar ach, het hoeft niets samenhangends te zijn. Er zitten, behalve de 3 bladzijden, niet veel eisen aan. Het is een soort gepraat in de ruimte. Na een tijdje zal ik het eens nalezen, benieuwd of dat wat inzichten oplevert.

En nu komt de volgende uitdaging, dit vol gaan houden. Een grote valkuil, want ik kan vol enthousiasme aan iets beginnen. Het volhouden blijft dan lastig. En zo’n eerste ochtendbrief heeft natuurlijk niet meteen resultaat, dus voor dat resultaat moet ik het ook gewoon volhouden. Anders is dat hele boek volkomen nutteloos, dat is dan weer een mooie stok achter de deur.

Inmiddels ben ik ook aangekomen bij het onderdeel ‘kunstenaarsafspraakje’. Daar over binnenkort meer…

The Artist Way

Op advies van mijn coach heb ik het boek The Artist Way aangeschaft. Het sluit aan bij het ‘creatief zijn’ wat ik noemde in mijn vorige bericht.

theartistwayAl lezend kom ik mezelf al tegen. Ik ben nu namelijk aangekomen bij het hoofdstuk over de ‘ochtendpagina’s’. Iedere ochtend schrijf je 3 bladzijden vol, gewoon met dat wat in je opkomt. En dat klinkt goed, gewoon even een eindje wegschrijven. Maar op de één of andere manier lukt het me toch om allerlei praktische bezwaren aan te dragen. Want meteen iets schrijven bij het opstaan, dat is toch niet zo handig? Daarvoor zouden we misschien ook eerst een bureau op onze slaapkamer hebben en moet ik dan de wekker eerder zetten?

Het frustreert me, aan de ene kant wil aan de slag met mezelf, mijn persoonlijke ontdekkingstocht. Aan de andere kant verzin ik van alles om dat maar niet te doen. Het lijkt wel of ik ergens bang voor ben, dat ik een drempel niet durf over te gaan. Maar wat is er dan om bang voor te zijn? Bang om iets te ontdekken wat ik graag wil doen, maar niet goed kan? Angst om te falen? Is het dat, dat ik nu een beetje voortkabbel, geen risico’s neem en dat dit een veilige situatie is?

En dat brengt me weer terug bij The Artist Way, want daarin wordt gesproken over de Censor. De gedachten die je tegen houden, waarschijnlijk precies de gedachten die ik hierboven beschrijf. Daarom moet ik het ook gewoon gaan doen, die ochtendpagina’s. Mijn angsten en onzekerheden opzij zetten en dan toch echt aan die ontdekkingstocht gaan beginnen.

Pin It on Pinterest