Een bruggetjes-tic en een weigerende Komoot

Een bruggetjes-tic en een weigerende Komoot

Bruggetjes, iedere keer als ik er eentje spot voelt het als een grote ontdekking en moet ik deze vastleggen. Vooral in de bossen heb ik dat en er zijn voor mij nog een hoop bruggetjes te ontdekken. Maar gisteren verplaatste mijn tocht zich buiten de bossen en fietste ik de Hoevenseweg af om op weg te gaan naar de brug in ’t Heukelommetje. Bruggetje mag je het eigenlijk niet noemen, want het is best een behoorlijke brug.

't Heukelommetje

Via Komoot had ik al een route uitgestippeld en na het parkeren van mijn fiets was ik helemaal klaar om op pad te gaan. Om de route vast te leggen, startte ik de app van Komoot op, maar helaas. Blijkbaar valt dit stukje Oisterwijk niet in mijn ontgrendelde regio en werkte de navigatie en het tracken niet. Met mijn gebrek aan richtinggevoel vind ik een navigatie wel prettig, maar ach, ik waagde het er maar op.

't Heukelommetje
't Heukelommetje

Met Joris had ik hier al eens eerder gewandeld en het bleek dat ik nog redelijk wat van de route had onthouden. Dus, ondertussen genietend van de omgeving, kwam ik gewoon bij de hangbrug uit. En kwam ik uiteindelijk ook weer gewoon bij mijn fiets. Dat lukt dus best, zonder een actieve navigatie. Ik moet wel bekennen dat ik af en toe gespiekt heb op het kaartje om te checken of ik goed liep. En helaas kon ik mijn route niet tracken. Nou ja, dat is niet helemaal waar. Dat deed ik met Strava, maar die raakte het signaal kwijt en maakte er een hele vreemde wandeling van.

't Heukelommetje

Ach, ondanks wat technische perikelen was het toch gewoon een fijne wandeling. Een andere wandeling dan door de bossen en langs de vennen. Een andere omgeving en andere geluiden. Mooi om dat verschil te zien en te horen.

De smaak te pakken

De smaak te pakken

Met de aanschaf van mijn nieuwe camera is er een nieuwe hobby ontstaan. Iedere week plan ik een wandeling in en ga ik op pad. Heeft manlief bij het wandelen tot doel om veel kilometers te maken, ik ga voor de mooie plaatjes. En ik geniet er volop van.

Herfst
Op pad met manlief, een compromis. Voor hem minder kilometers, voor mij minder foto’s.
Herfst
Na een bruggetjes-tic, komt er nu ook een hekjes-tic. Vooral van die oude versleten zijn het mooiste.

Omdat ik de smaak zo te pakken heb, ga ik ook wel vaker dan die geplande één keer per week. Want ik merk dat ik met het wandelen en fotograferen ook heel goed even alles los kan laten en kan genieten van de omgeving om me heen. Zo was ik vorige week op De Kampina, heerlijk vroeg, het was nog rustig. Het is een prachtige omgeving, met zoveel mooie natuur. En het lijkt wel of ik met die camera het nog beter zie en in me opneem.

Herfst
Misschien wel mijn favoriete foto die ik tot nu toe maakte met mijn nieuwe camera.
Herfst
Die mysterieuze sfeer, wat is het toch prachtig op De Kampina, echt genieten.

Maar ik hoef natuurlijk niet iedere keer helemaal naar De Kampina (hoewel dat helemaal niet ver weg is), maar dichtbij huis is het ook al prachtig. Om even eruit te zijn maakte ik een rondje bij De Hondberg, waar ik werd omringd door prachtige herfstkleuren. En eerder die week wandelde ik bij Het Kolkven, waar ik ook nog een naakte vrouw spotte (nee, daar heb ik geen foto van). Wat wel meteen verklaarde waarom die hardloper, die met tegemoet liep, zo’n grote glimlach had.

Rondje Hondsberg
Bruggetjes in het bos, iedere keer weer leuk, het geeft zo’n fijne sfeer.
Wandeling Kolkven - Brandven
En paddenstoelen, die mogen natuurlijk niet ontbreken bij de herfstplaatjes.

Zou het dan echt zover zijn, heb ik dan eindelijk iets gevonden waar ik me in kan uiten, wat me even alles kan laten vergeten. Waar ik energie van krijg? Het lijkt er op, ik kijk dan ook uit naar mijn volgende rondje, die ik inmiddels ook al heb uitgestippeld. Hopelijk levert die ook weer mooie plaatjes op, je vindt ze (of een deel ervan) dan in ieders geval terug op mijn Insta-account.

Foto’s maken met Marky Mark

Foto’s maken met Marky Mark

Het is geen gewoonte, om mijn camera een naam te geven, maar deze heeft zo’n lange naam, dat kon anders. En deze, dat is de Olympus OM-D E-M10 Mark III. Tijdens het bekijken van Instagram kwam hiervoor een erg leuke aanbieding tegen in de feed van Fotografille. Die kon ik toch echt niet voorbij laten gaan.

Dus ik bestelde de camera, met 2 lenzen, en wachtte vol spanning af. Nou ja, zolang hoefde ik niet te wachten, want gisteren werd hij al afgeleverd en kon ik na mijn werk me verheugen op een fijn uitpakfeest! Maar het was inmiddels al avond, dus nog even op pad gaan met de camera zat er niet in.

Vanochtend kon dat gelukkig wel, dus nadat ik Mees naar school had gebracht, verzamelde ik thuis mijn spullen en ging op pad. Omdat het nog vroeg was, was het nog rustig in de bossen. Op wat wandelaars, een hardloper en een naakte vrouw met fotograaf na. Ik had thuis al een route uitgestippeld met Komoot en maakte een mooi rondje langs het Kolkven en het Brandven. Het is nog even wennen met de nieuwe camera en ook met de nieuwe lenzen. Voor dit rondje gebruikte ik de Pancake Zoom-lens 14-42mm. Ik moet daar weer wat handigheid in krijgen, maar dat komt wel weer. Het was in ieders geval erg fijn om een mooie ronde te lopen en ondertussen foto’s te maken.

En dat wordt ook meteen een voornemen, iedere week minimaal een uur op pad om te wandelen en foto’s te maken. Gewoon even de tijd daarvoor nemen, want ik merk dat het me energie, maar ook ontspanning geeft.

Wandeling Kolkven - Brandven
Wandeling Kolkven - Brandven
Wandeling Kolkven - Brandven

Meer foto’s vind je hier en neem regelmatig een kijkje op mijn Instagram, daar zal ook nog genoeg voorbij komen.

Een weekje afleiding: Creatieve Smartphone Fotografie

Een weekje afleiding: Creatieve Smartphone Fotografie

De komende week kan ik nog wel wat afleiding gebruiken. Dus dat mailtje over Creatieve Smartphone Fotografie van Else Kramer kwam precies op het juiste moment. Een weekje aan de slag met fotograferen met mijn smartphone. Iets wat de laatste tijd wat was ingekakt, maar wat ik eigenlijk heel erg leuk vind. Ik kijk dus uit naar de komende dagen, morgen gaan we al van start!

Maar natuurlijk viel er vanochtend al een mailtje in mijn mailbox met een opwarm-opdracht. Om al even te wennen aan de opdrachten, om de gedachten al wat richting het, toch ook weer, anders kijken te krijgen. Daarom ging ik vandaag op zoek naar weerspiegelingen en mocht ik mezelf al weer toespreken, omdat ik weer neigde naar het zoeken naar het perfecte plaatje.

Maar in de loop van de dag verzamelde ik een aantal weerspiegelingen, zoals deze hierboven tijdens mijn ochtendwandeling met de hond. Een aantal andere foto vind je terug op mijn instafeed.

En hieronder vind je een aantal foto’s van Instagram van mijn mede-deelnemers. Leuk om te zien hoe iedereen een opdracht op zijn of haar manier oppakt. En het levert meteen inspiratie op.

Aan het einde van een week creatief bezig zijn, zal ik eens bij elkaar zetten wat voor plaatjes het allemaal op heeft geleverd.

Foto’s maken, maar met wat?

Foto’s maken, maar met wat?


Jaren geleden volgde ik een fotografiecursus, om handiger te worden met de spiegelreflexcamera. Leuk om te doen en een mooie uitdaging om alles zo mooi mogelijk vast te leggen. Maar ik blijf het een heel apparaat vinden, die spiegelreflex. Niet iets wat je zo in je tas stopt.

Dus maakte ik de overstap naar een systeemcamera. Met een hoop mogelijkheden, maar wel een stuk handzamer. Deze gaat al een heel stuk gemakkelijker mee, ik hoef geen grote cameratas mee te sjouwen. Toch merk ik dat ik dat toch steeds minder doe, die camera in mijn handtas stoppen. Eigenlijk komt het de laatste tijd niet meer voor.

Vorige week, tijdens de voorbereiding van mijn uitstapje naar Leiden, heb ik nog even getwijfeld. Zou ik dan toch mijn camera meenemen? Ik besloot om het toch niet te doen en het gewoon bij mijn telefoon te houden. Die heeft een prima camera, ik kan er mee vastleggen wat ik wil en daarna gemakkelijk op mijn telefoon de foto’s bewerken.

En hoewel ik graag, en veel, foto’s maak, merk ik ook dat het thuis laten van die camera ook de druk van het foto’s moeten maken niet zo aanwezig is. Die telefoon heb ik toch altijd bij me en als ik geen foto’s maak, is dat ook prima. Maar als ik die camera toch al meesjouw, dan is het zonde als ik geen foto’s maak. Dus kwam ik vorige week met niet zo heel veel foto’s thuis, maar heb ik toch een hoop gezien van Leiden.

Wie weet komt er weer een tijd dat ik de spiegelreflex of de systeemcamera weer tevoorschijn haal. Maar ik merk dat ik nu voldoende heb aan mijn telefoon, dat ik tevreden ben over de foto’s. Ik vind het nog steeds leuk om te fotograferen, maar ik ben meer bezig met het vastleggen van wat ik zie en leuk vind, dan dat het aan de hoge eisen moet voldoen die ik ook wel eens aan mezelf wil stellen.

En dat is meer dan prima. 🙂

Pin It on Pinterest