Een bruggetjes-tic en een weigerende Komoot

Een bruggetjes-tic en een weigerende Komoot

Bruggetjes, iedere keer als ik er eentje spot voelt het als een grote ontdekking en moet ik deze vastleggen. Vooral in de bossen heb ik dat en er zijn voor mij nog een hoop bruggetjes te ontdekken. Maar gisteren verplaatste mijn tocht zich buiten de bossen en fietste ik de Hoevenseweg af om op weg te gaan naar de brug in ’t Heukelommetje. Bruggetje mag je het eigenlijk niet noemen, want het is best een behoorlijke brug.

't Heukelommetje

Via Komoot had ik al een route uitgestippeld en na het parkeren van mijn fiets was ik helemaal klaar om op pad te gaan. Om de route vast te leggen, startte ik de app van Komoot op, maar helaas. Blijkbaar valt dit stukje Oisterwijk niet in mijn ontgrendelde regio en werkte de navigatie en het tracken niet. Met mijn gebrek aan richtinggevoel vind ik een navigatie wel prettig, maar ach, ik waagde het er maar op.

't Heukelommetje
't Heukelommetje

Met Joris had ik hier al eens eerder gewandeld en het bleek dat ik nog redelijk wat van de route had onthouden. Dus, ondertussen genietend van de omgeving, kwam ik gewoon bij de hangbrug uit. En kwam ik uiteindelijk ook weer gewoon bij mijn fiets. Dat lukt dus best, zonder een actieve navigatie. Ik moet wel bekennen dat ik af en toe gespiekt heb op het kaartje om te checken of ik goed liep. En helaas kon ik mijn route niet tracken. Nou ja, dat is niet helemaal waar. Dat deed ik met Strava, maar die raakte het signaal kwijt en maakte er een hele vreemde wandeling van.

't Heukelommetje

Ach, ondanks wat technische perikelen was het toch gewoon een fijne wandeling. Een andere wandeling dan door de bossen en langs de vennen. Een andere omgeving en andere geluiden. Mooi om dat verschil te zien en te horen.

De smaak te pakken

De smaak te pakken

Met de aanschaf van mijn nieuwe camera is er een nieuwe hobby ontstaan. Iedere week plan ik een wandeling in en ga ik op pad. Heeft manlief bij het wandelen tot doel om veel kilometers te maken, ik ga voor de mooie plaatjes. En ik geniet er volop van.

Herfst
Op pad met manlief, een compromis. Voor hem minder kilometers, voor mij minder foto’s.
Herfst
Na een bruggetjes-tic, komt er nu ook een hekjes-tic. Vooral van die oude versleten zijn het mooiste.

Omdat ik de smaak zo te pakken heb, ga ik ook wel vaker dan die geplande één keer per week. Want ik merk dat ik met het wandelen en fotograferen ook heel goed even alles los kan laten en kan genieten van de omgeving om me heen. Zo was ik vorige week op De Kampina, heerlijk vroeg, het was nog rustig. Het is een prachtige omgeving, met zoveel mooie natuur. En het lijkt wel of ik met die camera het nog beter zie en in me opneem.

Herfst
Misschien wel mijn favoriete foto die ik tot nu toe maakte met mijn nieuwe camera.
Herfst
Die mysterieuze sfeer, wat is het toch prachtig op De Kampina, echt genieten.

Maar ik hoef natuurlijk niet iedere keer helemaal naar De Kampina (hoewel dat helemaal niet ver weg is), maar dichtbij huis is het ook al prachtig. Om even eruit te zijn maakte ik een rondje bij De Hondberg, waar ik werd omringd door prachtige herfstkleuren. En eerder die week wandelde ik bij Het Kolkven, waar ik ook nog een naakte vrouw spotte (nee, daar heb ik geen foto van). Wat wel meteen verklaarde waarom die hardloper, die met tegemoet liep, zo’n grote glimlach had.

Rondje Hondsberg
Bruggetjes in het bos, iedere keer weer leuk, het geeft zo’n fijne sfeer.
Wandeling Kolkven - Brandven
En paddenstoelen, die mogen natuurlijk niet ontbreken bij de herfstplaatjes.

Zou het dan echt zover zijn, heb ik dan eindelijk iets gevonden waar ik me in kan uiten, wat me even alles kan laten vergeten. Waar ik energie van krijg? Het lijkt er op, ik kijk dan ook uit naar mijn volgende rondje, die ik inmiddels ook al heb uitgestippeld. Hopelijk levert die ook weer mooie plaatjes op, je vindt ze (of een deel ervan) dan in ieders geval terug op mijn Insta-account.

Foto’s maken met Marky Mark

Foto’s maken met Marky Mark

Het is geen gewoonte, om mijn camera een naam te geven, maar deze heeft zo’n lange naam, dat kon anders. En deze, dat is de Olympus OM-D E-M10 Mark III. Tijdens het bekijken van Instagram kwam hiervoor een erg leuke aanbieding tegen in de feed van Fotografille. Die kon ik toch echt niet voorbij laten gaan.

Dus ik bestelde de camera, met 2 lenzen, en wachtte vol spanning af. Nou ja, zolang hoefde ik niet te wachten, want gisteren werd hij al afgeleverd en kon ik na mijn werk me verheugen op een fijn uitpakfeest! Maar het was inmiddels al avond, dus nog even op pad gaan met de camera zat er niet in.

Vanochtend kon dat gelukkig wel, dus nadat ik Mees naar school had gebracht, verzamelde ik thuis mijn spullen en ging op pad. Omdat het nog vroeg was, was het nog rustig in de bossen. Op wat wandelaars, een hardloper en een naakte vrouw met fotograaf na. Ik had thuis al een route uitgestippeld met Komoot en maakte een mooi rondje langs het Kolkven en het Brandven. Het is nog even wennen met de nieuwe camera en ook met de nieuwe lenzen. Voor dit rondje gebruikte ik de Pancake Zoom-lens 14-42mm. Ik moet daar weer wat handigheid in krijgen, maar dat komt wel weer. Het was in ieders geval erg fijn om een mooie ronde te lopen en ondertussen foto’s te maken.

En dat wordt ook meteen een voornemen, iedere week minimaal een uur op pad om te wandelen en foto’s te maken. Gewoon even de tijd daarvoor nemen, want ik merk dat het me energie, maar ook ontspanning geeft.

Wandeling Kolkven - Brandven
Wandeling Kolkven - Brandven
Wandeling Kolkven - Brandven

Meer foto’s vind je hier en neem regelmatig een kijkje op mijn Instagram, daar zal ook nog genoeg voorbij komen.

Op pad met FIMO, de Android-vervanger van Hipstamic?

Op pad met FIMO, de Android-vervanger van Hipstamic?

Eén van de redenen waarom ik zo weer over zou stappen naar een iPhone is toch wel Hipstamatic. Al jaren ben ik groot fan van deze app. Ik vind het heerlijk, die foto’s zie er analoog uitzien, waar van die leuke filters overheen zitten.

Er zullen genoeg mensen zijn die het absoluut niet met mij eens zullen zijn, die het zonde vinden van de foto. Maar ach, ieder zijn mening, denk ik dan maar. Sinds mijn overstap naar android ben ik op zoek naar een vervanger voor mijn geliefde Hipstamatic. Maar helaas, mijn zoektocht leverde steeds geen resultaat.

Tot ik afgelopen week de app FIMO tegen kwam in de Play-store. Een beetje hetzelfde idee als Hipstamatic, met verschillende rolletjes, die ieder een heel eigen resultaat geven. Het spelen met de verschillende rolletjes is leuk, maar ik ben niet helemaal tevreden. De kwaliteit van de foto’s vind ik niet geweldig (misschien nog eens goed naar de instellingen kijken), ik heb het idee dat mijn batterij van mijn telefoon een stuk sneller leeg is en ik mis de mogelijkheid om een rolletje te wisselen door te schudden. Bij Hipstamatic leverde dit soms leuke plaatjes op.

Hieronder zie je wat resultaten, allemaal gemaakt met verschillende rolletjes. Favoriet zijn toch wel de foto van de leeuw en de foto met de vogels.

Helemaal ontevreden ben ik dus niet. Alhoewel het geen volwaardige vervanger is, komt het toch een heel eind in de richting. Als ik nu via de instellingen die kwaliteit wat kan verbeteren, zou dat al een hele vooruit gang zijn. Ondertussen spaar ik door, want ik denk dat mijn volgende telefoon toch weer een iPhone gaat worden.

Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

Een aantal foto’s uit een groeiende verzameling

De berg foto’s groeit gestaag door. Het gaat zo gemakkelijk, foto’s maken. En dan kom ik ook nog eens van alles tegen wat ik op de foto wil zetten (en dan nog gebeurt het me dat ik achteraf bedenk dat ik ergens een foto van had moeten maken).
Ik keek eens door de verzameling van de afgelopen weken en kwam er een aantal tegen die ik leuk genoeg vond om hier even te delen. Een beetje van alles wat dus.

Een tropisch plaatje, het lijkt wel een vakantiefoto. Maar nee hoor. Gewoon in de achtertuin van mijn ouders, op anderhalve meter afstand in het zonnetje. 🙂 Mocht ik een keer een erg zomers plaatje nodig hebben, dan kan ik deze daar mooi voor gebruiken.
Een avondwandeling, langs één van de mooiste vennen in Oisterwijk. Met een fijn zonnetje erbij is dat een prima tijdsbesteding in de avond.
Tegenover mijn werk staat een oud klooster met een mooie tuin, waar ik regelmatig met bewoners ga wandelen. In deze tuin staat ook dit beeld, een beetje verstopt tussen het groen.
Als je dan na hele lange tijd weer een keer in Tilburg komt om wat zomerkleding te kopen met onze middelste, dan hoort daar ook een bezoekje aan De Frietboetiek bij. Volgens mij nog steeds de lekkerste friet van Tilburg.
En als je al lang niet meer in Tilburg bent geweest, blijkt dat er van alles wordt gebouwd waar weer andere dingen voor moeten wijken. Zoals deze huizen met allerlei mooie details.
Deze klaprozen kom ik steeds op weg naar mijn werk tegen. Tenminste, zolang ze nog in bloei staan. Iedere klaproos die ik onderweg zie, geeft me een goed gevoel. Afgelopen week stopte ik maar eens een keer om er een aantal op de foto te zetten.

Waarschijnlijk ben ik niet de enige met een steeds groeiende verzameling. Misschien heb jij inmiddels ook wel een hele bulk foto’s verzameld? Ik sla deze nu op in Google, daar heb ik extra opslagruimte. Voorheen gebruikte ik voor mijn foto’s altijd Flickr. Hoe doe jij dat, waar sla jij jouw foto’s op?

Fotomaand #januari

Fotomaand #januari

De eerste maand van 2020 is al weer omgevlogen en blijft bij mij vooral hangen als een wat donkere maand. Dan bedoel ik vooral het weer, wat vaak grijs en ongezellig was.

Maar was januari nu echt zo grijs en ongezellig? Ik kijk even terug met wat foto’s.

De maand begon in ieders geval heel gezellig, zelfgemaakte sushi eten met vrienden. Er zijn slechtere manieren om een maand te beginnen.
En misschien was het weer niet altijd goed, het leverde het wel prachtige luchten in de ochtend op.
Of mooie mist boven de weilanden. Onderweg naar werk was dat een goede reden om even te stoppen en een foto te maken.
Mijn verjaardag is altijd rond blue monday. Dus als er allerlei klaagberichten voorbij komen, geniet ik lekker van wat taart.
In januari heb ik ook genoeg blauwe lucht gespot, heerlijk genieten tijdens een wandeling door de bossen.
En ik heb toch regelmatig de wandelschoenen aangetrokken afgelopen maand, deze keer was het wel wat grijzer, maar het blijft een mooie omgeving.
Op de bijna laatste dag van de maand bezochten we de LocHal in Tilburg en de expositie ‘Stilleven’. Mooi gemaakt al die miniaturen, echt indrukwekkend.

Januari was een prima maand, als ik zo terugkijk. Inderdaad soms wat grijs, maar ook dat heeft weer zijn charme. En het voordeel dat het dan een stuk minder druk is in de bossen.
Plannen voor februari heb ik nog niet echt, behalve weer regelmatig gaan wandelen, daar de tijd voor nemen. En als het zo allemaal voortkabbelt ben ik eigenlijk best tevreden.

Pin It on Pinterest