Bruggetjes, iedere keer als ik er eentje spot voelt het als een grote ontdekking en moet ik deze vastleggen. Vooral in de bossen heb ik dat en er zijn voor mij nog een hoop bruggetjes te ontdekken. Maar gisteren verplaatste mijn tocht zich buiten de bossen en fietste ik de Hoevenseweg af om op weg te gaan naar de brug in ’t Heukelommetje. Bruggetje mag je het eigenlijk niet noemen, want het is best een behoorlijke brug.

't Heukelommetje

Via Komoot had ik al een route uitgestippeld en na het parkeren van mijn fiets was ik helemaal klaar om op pad te gaan. Om de route vast te leggen, startte ik de app van Komoot op, maar helaas. Blijkbaar valt dit stukje Oisterwijk niet in mijn ontgrendelde regio en werkte de navigatie en het tracken niet. Met mijn gebrek aan richtinggevoel vind ik een navigatie wel prettig, maar ach, ik waagde het er maar op.

't Heukelommetje
't Heukelommetje

Met Joris had ik hier al eens eerder gewandeld en het bleek dat ik nog redelijk wat van de route had onthouden. Dus, ondertussen genietend van de omgeving, kwam ik gewoon bij de hangbrug uit. En kwam ik uiteindelijk ook weer gewoon bij mijn fiets. Dat lukt dus best, zonder een actieve navigatie. Ik moet wel bekennen dat ik af en toe gespiekt heb op het kaartje om te checken of ik goed liep. En helaas kon ik mijn route niet tracken. Nou ja, dat is niet helemaal waar. Dat deed ik met Strava, maar die raakte het signaal kwijt en maakte er een hele vreemde wandeling van.

't Heukelommetje

Ach, ondanks wat technische perikelen was het toch gewoon een fijne wandeling. Een andere wandeling dan door de bossen en langs de vennen. Een andere omgeving en andere geluiden. Mooi om dat verschil te zien en te horen.

Pin It on Pinterest

Share This
%d bloggers liken dit: