De Meisjes van Ravensbruck, geschreven door Anna Allory, een boek dat ik via Bookchoice op mijn ereader heb gezet en waarvan ik nog niet wist of ik het wel ging lezen. Want de titel vertelde me al wel dat het boek ging over de Tweede Wereldoorlog. Daar heb ik al behoorlijk wat boeken over gelezen en ik vroeg me dan ook af of dit nog werkelijk wat anders ging vertellen.

Maar voor ik daar verder op in ga, hieronder even een korte samenvatting over de inhoud van het boek:

1989, Berlijn. De Muur is gevallen en Berlijn viert feest. Miriam is uit een lastig huwelijk gevlucht om voor haar stervende vader Henryk te zorgen. Ze voelt zich schuldig dat ze hem al jaren maar heel weinig heeft gezien; hij was het niet eens met haar huwelijk. Dan ziet ze tijdens het verzorgen een kamptatoeage op zijn arm en kantelt alles wat ze over hem dacht te weten. Hij is niet Joods, waarom heeft hij dan in een concentratiekamp gezeten? Hij heeft nooit een woord gesproken over de oorlog. Ze gaat op zoek naar antwoorden en in zijn spullen vindt ze tot haar ontzetting een kampuniform van Ravensbrück, het vrouwenkamp. Wanneer ze in de zomen van het uniform geheime brieven aan haar vader ontdekt, die daar al 40 jaar verstopt zitten, probeert ze het mysterie van zijn verleden te ontrafelen.

De Val van de Muur

Het verhaal speelt zich dus af in 1989, de tijd van de Val van de Berlijnse Muur. Deze belangrijke gebeurtenis is niet prominent aanwezig, maar speelt wel een belangrijke rol in het boek. Miriam leest erover in de krant, ziet mensen feest vieren vanuit de bus, maar is druk bezig met de zorg voor haar vader in het appartement van haar ouders. Waar ze dus het kampuniform vindt. De verstopte brieven vertellen een bijzonder verhaal over het verblijf in Ravensbruck. Bijzonder en verschrikkelijk. Langs dit verhaal loopt ook het persoonlijke verhaal van Miriam.

Twee verhalen

Allebei deze verhaallijnen krijgen steeds meer vorm en vertellen steeds meer over het verleden van haar vader en het verleden van Miriam. Dat is ook wat het boek anders maakt dan andere boeken. Deze 2 verhaallijnen zetten me aan het denken. Heeft Miriam weinig recht tot klagen als ze de verschrikkelijke verhalen uit het kamp leest, of moet ze zich niet wegcijferen en in opstand komen?

Ik vond het een indrukwekkend en mooi boek, het zette me aan het denken en zorgde soms voor een traan. Ik werd meegenomen in het verhaal. Op Hebban heb ik het boek 5 sterren gegeven, omdat het zeker de moeite waard is om te lezen.

Pinterest

Pin It on Pinterest

Share This
%d bloggers liken dit: