Dat we, door de wijziging van onze zomervakantie, ineens zo druk bezig zijn met kampeerplannen, komt natuurlijk niet zomaar uit de licht vallen. Joris en ik hebben allebei al een hele kampeergeschiedenis, waardoor de aankoop van een tent niet zo’n vreemde keuze is. In dit bericht vertel ik je meer over mijn kampeergeschiedenis, die gaat al ver terug. 🙂

Met de paplepel

Want dat kamperen is er met de paplepel ingegoten. Samen met mijn ouders gingen we bijna (ik geloof dat er in deze historie nog een huisje in Frankrijk tussendoor komt) altijd met de tent op vakantie. Dat was een hele onderneming, want dat was altijd met een behoorlijk aantal familieleden. Die dan ook weer met ieder gezin een tent of caravan hadden. Altijd genoeg speelkameraadjes in de buurt dus. Ik kijk dan ook met een fijn gevoel hierop terug, terwijl ik er niet eens zoveel van kan herinneren.

Aan de wandel

Wel dat we na het eten altijd met een hele groep gingen wandelen, zingend en volop kletsend. En volgens mij was het in Luxemburg dat we altijd langs de kamperfoelie kwamen, dat rook zo heerlijk. Die camping in Luxemburg bestaat nog steeds, een nichtje is er zelfs vorig jaar (of het jaar daarvoor?) nog geweest. Daar loopt ook een fijn beekje langs, met water net boven je enkels. Ideaal om dammen te bouwen en bootjes gemaakt van flessen te laten varen. Waarschijnlijk daarom dat ik een beekje in de buurt van een camping echt een pluspunt vind.

De geur van hondenpoep

Wat voor mij ook een groot pluspunt is, nog groter dan het beekje langs de camping, is de zee. Misschien ook wel voortkomend uit mijn kampeergeschiedenis, want we hebben vaak gekampeerd in Groede, op camping Groede. Ik kan me niet herinneren dat die camping vroeger zo groot was. Als ik nu de site bezoek vind ik het een behoorlijk flinke camping en zou ik er zelf niet zo snel voor kiezen.

Wel weet ik nog goed dat er een paadje vanaf de camping naar zee ging. Ook daar hangt een geurherinnering aan, alleen niet zo’n prettige. Het stonk er namelijk altijd naar hondenpoep. Maar het vooruitzicht van de zee liet die geur snel vergeten.

Nooit meer

Een kampeervakantie, die bij verschillende familieleden nog goed in het geheugen staat, is een vakantie in Zeewolde. Wat ik me vooral herinner is een plek met jonge bomen. Die stonden er nog niet zo lang, in die nieuwe provincie. Doe daar nog koud en regenachtig weer bij en het wordt een vakantie om nooit te vergeten. En dan vooral vanwege die kou. Volgens mij mochten we met de hele familie nog eens terugkomen met beter weer, ik geloof niet dat er iemand van dit aanbod gebruik heeft gemaakt. Flevoland heeft dus geen warm gevoel bij mij achtergelaten.

Voor mijn ouders was deze vakantie ook de reden op het jaar daarop met de bus op vakantie in Spanje te gaan. Dat beviel zo goed, de tent kwam niet meer van de zolder. Nou ja, misschien kreeg hij nog een nieuwe eigenaar, dat weet ik eigenlijk niet.

Bij mij kwam het kamperen uiteindelijk weer terug, maar dat stukje kampeergeschiedenis bewaar ik voor een volgende keer.

Pin It on Pinterest

Share This
%d bloggers liken dit: