Geen bezoek ontvangen. Elke avond moet in het appartement worden doorgebracht. Andere bewoners mogen niet gestoord worden. Dat zijn de enige regels waaraan Jules Larsen zich moet houden bij haar nieuwe baan als housesitter in het exclusieve appartementencomplex Het Bartholomew in Manhattan, New York.

 

Jules staat op straat, dus ze is maar wat blij met dit buitenkansje om haar oude leven achter zich te laten. Hoewel ze een beetje uit de toon valt tussen de superrijken, trekt ze wel op met een andere housesitter, Ingrid. Niets is wat het lijkt, vertelt Ingrid, die met de dag angstiger wordt. Jules doet haar verhaal af als onzin, maar dan verdwijnt Ingrid spoorloos en komt Jules erachter dat zij niet de eerste huisopas is die wordt vermist.

Na het lezen van deze beschrijving was ik wel benieuwd naar het verhaal. Hoe zit het daar in dat appartementencomplex, wat is daar aan de hand? Wat niet vertelt wordt in deze korte intro, is dat Jules een hoop geld krijgt om als housesitter aan de slag te gaan. Natuurlijk moeten er dan alarmbellen gaan rinkelen, maar in haar situatie gaf deze kans haar een uitweg uit een nogal triest leven. 

Tijdens het lezen van dit boek heb ik vaak gedacht dat ze hier eigenlijk een film van moeten maken. Er zit behoorlijk wat spanning in, met een goede opbouw, en verschillende heerlijke schrikmomenten. Het mooie vind ik ook dat ik bij een film nog wel eens wil denken; ‘Waarom doe je dit, hoe stom kun je zijn?’ In dit boek zijn er ook van die momenten, maar deze worden meteen voorzien van de gedachtengang van Jules en extra informatie, waardoor je je meteen in de hoofdpersoon kunt verplaatsen en beter begrijpt waarom ze de dingen doet. Daarmee wordt voorkomen dat je tegen je boek gaat praten, omdat je echt niet begrijpt waarom iemand iets doet.

Het blijft natuurlijk een thriller, dus er zijn genoeg momenten waarbij Jules andere keuzes kan maken. Maar ja, dan wordt het natuurlijk nooit zo’n spannend boek. Ik vond het in ieders geval een heerlijk boek om te lezen. Riley Sager heeft een fijne schrijfstijl. Tenminste, ik ga er vanuit dat dit in de vertaling goed is meegenomen (zo niet, complimenten voor de vertaling). Mocht ik nog eens een boek van deze schrijver tegen komen, dan zou ik die zeker lezen. 

Pin It on Pinterest

Share This