In ons gezin, met 2 pubermeiden, hebben we een soort vaste routine ontwikkeld rondom tv kijken. En dus ook een aantal vaste favoriete series. We kijken dus al graag tv en in deze tijd misschien nog wel wat meer. Ik heb wel het idee dat ik wat bewuster kijk. Dat komt misschien ook wel door het gevoel van onthaasting, een positieve bijkomstigheid van deze hele corona-crisis.

Maar wat kijken we dan? Hieronder een kort overzicht.

Sinds kort is The Big Escape weer begonnen. Dit seizoen lijkt het vooral of er een blik YouTubers is open getrokken, maar gelukkig kijken de meiden mee om meer info te geven. Bij The Big Escape lossen de deelnemers allerlei escape-rooms op om daarmee worden te verdienen. Die woorden samen vormen weer een woord, wat zorgt voor immuniteit. Want er moet aan het eind van de aflevering wel iemand uit. Het pakt me niet zo als Wie is de Mol, maar het is vermakelijk om te kijken.

Ook het nieuwe seizoen van Dream School is een paar weken geleden van start gegaan. Een programma waarin jongeren, die zijn vast gelopen, de kans krijgen om via Dream School weer wat dingen op de rit te krijgen. Om misschien net dat extra zetje te krijgen om weer wat te gaan maken van het leven. Mooi ook hoe Eric en Lucia omgaan met deze jongeren.

Inmiddels aanbeland bij seizoen 2 van Oogappels, deze erg leuke Nederlandse serie. Er worden verschillende gezinnen gevolgd, allemaal gezinnen met pubers. Dat levert soms herkenbare situaties op. Maar het is ook gewoon een fijne serie om te kijken. Alle gezinnen zijn op een bepaalde manier met elkaar verbonden, maar zijn toch allemaal verschillend.

De Nederlandse Wie is de Mol hebben we afgesloten en dat betekent door naar De Mol. De Belgische versie waar onbekende Belgen op zoek gaan naar De Mol. En als ik heel eerlijk ben, kijk ik deze versie veel liever dan de Nederlandse. Veel meer spanning en meer uitdagende opdrachten. Er wordt veel gevraagd van de groep deelnemers, dat zorgt voor meer stiekem gedoe en achterdocht. Eigenlijk zoals het programma hoort te zijn. Misschien moeten ze hier ook weer eens een poging wagen met onbekende Nederlanders?

En dan nog even deze, First Dates. Op dit moment is de Nederlandse versie iedere werkdag te zien. Is het een guilty pleasure*? Misschien wel, maar het is heerlijk om te kijken, te gokken of mensen iets in elkaar zien, plaatsvervangende schaamte te ervaren als gesprekken nogal knullig verlopen en genieten als de vonk over lijkt te slaan. Voor mijn gevoel wordt de Nederlandse versie steeds beter, alhoewel de Britse nog steeds favoriet is. Al met al een fijn programma om even alles om je heen te vergeten.

Welke series kijk je graag? En kijk je die nog wel via de tv-zenders of kijk je alleen nog maar via Netflix, Videoland etc? Ik ben benieuwd, tips zijn natuurlijk altijd welkom!

* Gisteren bij Oogappels kwam toevallig de term ‘guilty pleasure’ voor. Met daarbij de opmerking waarom je je schuldig zou moeten voelen over iets wat je plezier geeft. Een mooie om over na te denken.

Foto door Rene Asmussen via Pexels

Pin It on Pinterest

Share This