En daarbij eigenlijk de ondertitel: en de series waarvan het me maar niet lukt om ze helemaal te kijken.

Maar laten we eerst maar beginnen bij mijn favorieten. Dat zijn toevallig twee documentaires. De eerste is Fyre: the greatest party that never happened. Over het gehypte en te dure festival Fyre, waar ik echt met verbazing naar heb gekeken. Sowieso bijzonder dat mensen zich zo laten beinvloeden dat ze naar zo’n duur festival gaan. Maar ook dat één man er in slaagt om er zo’n puinhoop van te maken.
Door de documentaire voel je je misschien wel een beetje een ramptoerist, want ik wil dan ook gewoon wel even zien wat er allemaal mis ging. En dat was heel veel…

Mijn andere favoriet is de documentaire The Legend of Cocaïne Island. Een mooi verhaal over een begraven zak met heel veel cocaïne zorgt ervoor dat er een paar mannen op schattenjacht gaan. Het verhaal wordt mooi gebracht, met heel wat humor. Ik vind het ook een geweldig verhaal en een heerlijk vermakelijk documentaire. Maar vinden ze de schat? Daarvoor moet je echt zelf even kijken.

Als laatste favoriet wil ik nog even Instant Hotel noemen. De Australische versie van Bed en Breakfast, om het maar even kort door de bocht uit te leggen. Alleen zijn dit wel wat andere optrekjes en vindt er hier echt een strijd plaats tussen de deelnemers. Er worden hele tactieken bedacht, die niet allemaal helemaal netjes en eerlijk zijn.

Welke haalden het niet

Ook waren er nog 2 series waar we aan zijn begonnen, maar die een beetje zijn blijven hangen. Zo keken we twee afleveringen van Good Girls, wat op zich wel een leuk verhaal is, maar het wilde nog niet zo pakken. En hielden we na één aflevering al op met Derry Girls. Deze vond ik wel leuk om te kijken, maar die mening werd niet zo gedeeld. Misschien moet ik die dan later nog maar eens gaan bekijken. Ik kom alleen niet echt verder met How To Get Away With Murder. Ook al is die nog steeds spannend, ik kan er de tijd niet voor vinden.

Toch nog even een laatste tip

En nog even snel een laatste tip, want deze serie mag ik eigenlijk niet vergeten. Een absurde verhaallijn, een erg goede actrice (Natasha Lyonne, die ik ken van Orange is the New Black) en bijzondere muziek. Meer kan ik er niet over zeggen, ik wil echt niets verklappen. Gewoon kijken dus.

Pin It on Pinterest

Share This