En daar gaan we dan, mijn eerste werkdag

Categorieƫn Persoonlijk

Mijn eerste werkdag, gisteren was het echt zo ver. Lang naar uitgekeken en dan is het ineens zo ver. En jeetje, wat vond ik het spannend. Want het voelde zo lang geleden (en dat is het eigenlijk ook). Dus het voelde allemaal wat onwennig en vreemd. En dus heel erg spannend. Maar het voelde ook goed, fijn om weer aan de slag te gaan.

Ik werd warm ontvangen, voelde me meteen op mijn gemak en heb alle informatie tot me genomen. Meegekeken, meegelopen en goed rond gekeken. Heel veel nieuwe mensen ontmoet, ik denk dat ik nog wel een tijde kan gaan oefenen op namen. Met al die nieuwe indrukken was het al snel weer tijd om naar huis te gaan, de eerste werkdag zat er alweer op.

Thuis werd ik door Joris en de kinderen enthousiast ontvangen, zelfs met een bloemetje erbij. En dat vond ik zo lief, de spanning kwam er meteen even uit. ‘Het is toch wel leuk?’ vroeg Joris een beetje geschrokken. En ja het is leuk, maar ook heel erg nieuw en spannend. Maar vooral leuk en morgen mag ik weer. Ik heb er zin in. šŸ™‚

Het woord ‘spannend’ komt hierboven nogal vaak voorbij en dat is natuurlijk niet zo vreemd. Voor mij omschrijft dat het beste wat er in me omgaat, ik voel het door heel mijn lijf.
Het zou ook raar zijn als het niet zo was, als ik na bijna 8 jaar weer aan het werk zou gaan alsof het nooit anders is geweest.

2 gedachten op & ldquo;En daar gaan we dan, mijn eerste werkdag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.