Selecteer een pagina
Dit was 2017 – deel 2

Dit was 2017 – deel 2

Ineens wist ik waarom de eerste maanden van 2017 niet meer zo goed in mijn herinnering lagen. Eind april vlogen we namelijk naar Mallorca voor een erg fijne vakantie en daardoor zitten de maanden april en mei net wat beter in mijn geheugen. Het was heerlijk genieten van het mooie weer. Maar thuis was het ook genieten van de lente die tevoorschijn kwam.

Met deze verzameling foto’s, en ook die van vorige week, zie ik toch een beetje een lijn terug komen in mijn foto’s. Ik zie veel blauwtinten in mijn foto’s. Dat is wel te verklaren, want ik kan ook heerlijk genieten van een mooie blauwe lucht, met of zonder mooie dikke witte wolken.

 

Dit was 2017 – deel 1

Dit was 2017 – deel 1

De komende weken ga ik terugkijken naar 2017. En dat wordt letterlijk kijken, want ik duik even mijn foto-archief in. Deze week kijk ik terug naar januari, februari en maart. Het is vreemde is, als ik zo door mijn foto’s scroll, dat ik het gevoel krijg dat ik dit jaar niet zo bewust heb mee gemaakt. Ik zie foto’s van Keulen en Scheveningen en heb het gevoel dat dit al veel langer geleden is. Ik zie foto’s voorbij komen van 52 weken anders kijken en besef me dat ik daar dit jaar ook nog heel druk mee bezig ben geweest. Dat besef is heel raar, net alsof ik het allemaal een beetje gemist heb. Dat voelt niet fijn, dus ik ben blij dat ik mijn foto’s in kan duiken om het nog eens allemaal goed te bekijken. Dat ga ik de komende tijd ook maar wat vaker doen, even het gevoel van 2017 terug halen.

BewarenBewaren

Rondje hondje

Rondje hondje

Een hond betekent iedere dag verplicht wandelen. Soms baal ik daar van, heb ik er helemaal geen zin in, vooral als het met bakken uit de lucht valt. Maar ik kan er ook vaak van genieten. Dat verplichte wandelingetje geeft een fijn rustmoment en ik geniet van alles wat er om me heen te zien. Nu hebben we het geluk dat we in een groene omgeving wonen. We zijn zo in de bossen, maar ook het Lindepark is dichtbij. Die laatste zit eigenlijk iedere dag wel in één van de uitlaat-rondjes. Ik vind het een fijn rondje en het blijft mooi om te zien hoeveel het park steeds verandert, zo door de seizoenen heen. En wat is de herfst dan toch prachtig, met al die mooie kleuren.

De foto’s hierboven zijn gemaakt in september, oktober en november. Afgelopen week werd de herfst een overgangsseizoen genoemd, de overgang naar de winter. Misschien is het daarom wel één van mijn favoriete seizoenen, omdat er tijdens die overgang zoveel verandert. Dat verklaart ook meteen waarom de lente ook favoriet is. Ook zo’n seizoen waarin er veel verandert.

Geniet jij ook zo van de herfst?

Dan maar niet perfect…

Dan maar niet perfect…

Op Instagram zie je de mooiste plaatjes voorbij komen. En bij die mooie plaatjes hoort ook regelmatig een perfecte Instagram-feed. Alles past mooi bij elkaar en vormt een prachtig geheel. Ik wilde ook wel zo’n prachtig geheel en probeerde foto’s te maken die mooi bij elkaar matchen. En dat lukte een beetje, voornamelijk met foto’s van buiten, de mooie natuur om me heen.

Maar ja, er is natuurlijk wel wat meer in het leven dan mooie blaadjes en bomen. Ook die dingen wil ik kwijt op mijn Instagram-account. Daar kwam ook nog eens bij dat ik bijna geen foto’s meer maakte, omdat ik het niet vond passen bij de rest. Dus gaan gewoon de remmen weer los en komt er weer lekker van alles en nog wat op mijn Instagram. Gewoon alles wat ik mooi, leuk of wat dan ook vind. Dat voelt stukken beter!

Het blijft toch een soort valkuil, die likes en reacties op foto’s en berichten. Want helemaal ongevoelig ben ik daar niet voor en eigenlijk vind ik dat erg jammer. Want ik wil gewoon dat doen wat ik leuk vind. Hier berichten neerzetten over onderwerpen, die ik leuk of interessant vind. Zonder dat ik hierbij rekening moet houden met hoeveel bezoekers dit op zal leveren. Het bloggen en foto’s maken kan ik niet laten, maar het moet wel leuk blijven. Dat kan alleen maar als ik dicht bij mezelf blijf. En dat geldt natuurlijk ook voor Instagram.

Dat vind ik een mooi inzicht, een inzicht dat ik goed moet onthouden. Want zo blijft het bloggen en fotograferen leuk. Het heeft geen zin om een beeld te creëren dat niet bij me past. Dit ben ik en daar moet je het mee doen. 🙂

Fotograferen en mezelf uitdagen…

Fotograferen en mezelf uitdagen…

De vervolgcursus van 52 weken anders kijken is alweer een tijdje afgelopen. En ik wil niet zeggen dat ik sindsdien in een zwart gat zit, maar ik merk wel dat ik een beetje moet wennen aan de foto-opdrachtloze weken. Ik fotografeer ook een stuk minder, ik word ook minder uitgedaagd om dat te doen.

Dus moet ik op zoek naar een nieuwe uitdaging, want het is een beetje zonde als die 2 jaar anders kijken weer weg zakt. Ik zat er net zo lekker in. Gelukkig is daar mijn goede vriend Google en leverde de zoektocht ‘foto challenge opdrachten’ al mooie resultaten op. Eén resultaat sprong er voor mij uit, namelijk de ‘Shoot!’ Photo Challenge. De challenge die hoort bij het boek Shoot! van Anki  aka Zilverblauw. Een challenge met 31 opdrachten om bewuster bezig te zijn met fotografie. De opdrachten zijn eigenlijk bedoeld om elke dag één te doen. Maar ik wil er toch graag wat langer mee aan de slag, dus ik ga er eentje per week doen.

Met de opdrachten al een beetje in mijn hoofd maakte ik gisteren tijdens het wandelen met de hond bovenstaande foto. De eerste opdracht is namelijk ‘kleur’ en kleuren waar ik heel erg van kan genieten zijn de kleuren bij zonsondergang. En gisteren kwamen er weer allerlei prachtige kleuren voorbij. Deze foto maakte ik met mijn smartphone, maar ik wil ook meer aan de slag met de spiegelreflex. Daar weer wat meer handigheid in krijgen.

Wist je trouwens dat Anki inmiddels een nieuw boek heeft, namelijk ‘Snap! Fotograferen met je smartphone‘. Deze staat bij mij op mijn verlanglijstje, ik denk dat ik de Sint of Kerstman eens lief aan moet kijken. 🙂

Foto bij titel bericht: Josh Sorenson

Pin It on Pinterest