Selecteer een pagina

Het duurde toch een paar dagen voordat ik mijn eerste ochtendbrief ging schrijven. Ik merk dat ik behoefte had aan wat duidelijke richtlijnen. Zoals het formaat papier en het beste tijdstip. Uiteindelijk besloot ik dan maar, na wat gezoek op internet, dat ik gewoon een notitieboek zou pakken wat ik al had liggen en meteen zou gaan schrijven als ik wakker werd.

Dus zette ik mijn wekker 10 minuten eerder, sprak met mezelf af dat ik niet mocht snoozen en kon vanochtend aan de slag met mijn eerste brief. En dat voelde wat ongemakkelijk, net wakker en meteen aan het schrijven. Ik vond dat ik er ook best lang over deed, zo’n 25 minuten, maar heb niet traag geschreven. Ik ben gaan schrijven wat in me op kwam tot ik uitkwam op mijn 3 bladzijden. Volgens mij een heel onsamenhangend verhaal, van het ene onderwerp naar het andere. Maar ach, het hoeft niets samenhangends te zijn. Er zitten, behalve de 3 bladzijden, niet veel eisen aan. Het is een soort gepraat in de ruimte. Na een tijdje zal ik het eens nalezen, benieuwd of dat wat inzichten oplevert.

En nu komt de volgende uitdaging, dit vol gaan houden. Een grote valkuil, want ik kan vol enthousiasme aan iets beginnen. Het volhouden blijft dan lastig. En zo’n eerste ochtendbrief heeft natuurlijk niet meteen resultaat, dus voor dat resultaat moet ik het ook gewoon volhouden. Anders is dat hele boek volkomen nutteloos, dat is dan weer een mooie stok achter de deur.

Inmiddels ben ik ook aangekomen bij het onderdeel ‘kunstenaarsafspraakje’. Daar over binnenkort meer…

Pin It on Pinterest

Share This